Legal Measures to Prevent and Suppress Human Trafficking: A Comparative Study of Thai and The United State of America Laws
Main Article Content
Abstract
This research aims to (1) study the suitability and problems of measures to prevent and suppress human trafficking in Thailand, (2) compare the United States Human Trafficking Victims Protection Act of 2000 with the laws and measures of Thailand, and (3) study the guidelines for Thailand's promotion to Tier 1 of the TIP Report. This is a qualitative research, based on the study of secondary data from reliable sources both domestically and internationally, and analyzing the data using content analysis.
The Study found that, the United States is ranked in Tier 1 and Thailand in Tier 2, with both countries' human trafficking laws consistent with their efforts to develop laws to meet international standards. It was also found that the two countries differ in their definitions of human trafficking, victim identification methods, victim protection, prosecution policies, stringent penalties, and international dimensions.
Based on the above research, Thailand should establish a national TIP Report to assess the situation in victims' countries of origin and restructure the working mechanisms of the Royal Thai Police to enhance the elimination of human trafficking in Thailand.
Article Details
References
กนกวรรณ อู่ทองทรัพย์ และประเทือง ช่วยเกลี้ยง. (2562). การค้ามนุษย์เด็ก กรณีศึกษาแรงงานเด็กชาวเมียนมา ลาว และกัมพูชา. วารสารสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 27(1), 46-70. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/swjournal/article/view/198949
กระทรวงการต่างประเทศ. (2567, 10 สิงหาคม). การจัดระดับประเทศไทยในรายงานสถานการณ์การค้ามนุษย์ประจําปี ค.ศ. 2024 (2024 TIP Report) ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ.https://www.mfa.go.th/th/content/2024tipreport
กิตติ์ธนทัต เลอวงศ์รัตน์, วรธัช วิชชุวาณิชย์ และสฤษดิ์ สืบพงษ์ศิริ (2560). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ปัญหาอุปสรรคการดำเนินคดีอาญาการค้ามนุษย์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
เจษฎา มีบุญลือ. (2556). การค้ามนุษย์ในประเทศไทย ปัจจัยที่เป็นสาเหตุ เครื่องมือ และกลไกในการแก้ไข. ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ.
ชไมพร รุ่งฤกษ์ฤทธิ์, ณัฐกานต์ โนรี, เดือน วงษา, ปรียาภรณ์ ขันกำเนิด และเบญจพล เรียบร้อย (2561). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการ “การพัฒนากลไกการให้ความช่วยเหลือและคุ้มครองผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ในรูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศ ในพื้นที่ภาคเหนือตอนบนประเทศไทย”. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ชัยโรจน์ สิงหอัศวรัตน์. (2563). มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองพยานบุคคลในคดีค้ามนุษย์.วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(11), 199-216. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/248287
ชุลีรัตน์ ทองทิพย์. (2563). การคุ้มครองแรงงานในงานประมงของไทยในกรอบการเจรจาทวิภาคีไทย-สหภาพยุโรป ช่วงปี พ.ศ. 2558-พฤษภาคม 2563. [รายงานการศึกษาส่วนบุคคล ไม่ได้ตีพิมพ์] สถานบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงต่างประเทศ.
ณพาวัน วระกมล. (2565). บทบาทของรัฐบาลไทยในการดำเนินการแก้ไขปัญหาค้ามนุษย์ในอุตสาหกรรมภาคประมงปี พ.ศ.2557-2565. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chula Digital Collection. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/10625
ธนสุนทร สว่างสาลี และสมิหรา จิตตลดาการ. (2561). การนำนโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ไปปฏิบัติเชิงบูรณาการในเขตพื้นที่จังหวัดสระแก้ว. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(2), 151-169. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/vrurdihsjournal/article/view/143445
พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ (ฉบับที่ 3). (27 มกราคม 2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 12ก หน้า 19-22.
พีระพงศ์ วงษ์สมาน. (2560). แนวทางการแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ในประเทศไทย. วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร.
มณฑา เสือดี. (2562). ปัญหากฎหมายของพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 ศึกษากรณีปัญหาการคุ้มครองสิทธิเหยื่อจากการค้ามนุษย์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ลาวัณย์ ถนันศิลปะกุล, วิมาน กฤตพลวิมาน, จตุรงค์ บุณยรัตนสุนทร, ชูเกียรติ น้อยฉิม, ชนันภรณ์ บุญเกิดทรัพย์ และอริศรา เหล็กคำ. (2561). โครงการศึกษาวิเคราะห์แนวทางในการแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ในมิติกฎหมายของประเทศในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก, เหนือ-ใต้. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข, 4(3), 387-401. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/journal_law/article/view/161459/116422
วิสาขา ภู่สำรวจ. (2564). บทบาทของทาสในยุคโรมันกับนวัตกรรมหลักกฎหมายพาณิชย์.วารสารกฎหมายนิติพัฒน์ นิด้า, 10(2), 72-89. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nitipat/article/view/249604/PDF
สมยศ เชื้อไทย. (2559). นิติปรัชญาเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 19). วิญญูชน.
สิริลักษณ์ วงศ์ประสิทธิ์, ดำรง ทองศรี, สุกัลยา ประจิตร และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2565). นโยบายการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของประเทศไทย. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(5), 416-430. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/255827
สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2566). แผนปฏิบัติราชการสำนักงานตำรจแห่งชาติ ราย 5 ปี พ.ศ. 2566-2570. สำนัก.
อมรรัตน์ สุนทร (2562). ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับความผิดฐานค้ามนุษย์การเอาคนลงเป็นทาสและการบังคับใช้แรงงาน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อภิชัย ทองประสม. (2565). การบังคับใช้กฎหมายป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ของไทย.[นิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อารีรัตน์ อดิศัยเดชรินทร์. (2565). การพัฒนาแนวทางการปฏิบัติงานช่วยเหลือคุ้มครองเพื่อนำไปสู่การเพิ่มประสิทธิภาพในการแสดงตนของผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ต่อเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ จังหวัด สุราษฎร์ธานี. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 7(1), 207-219. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/254289
Denzin, N., & Lincoln, Y. (2001). The handbook of qualitative research (2nd ed.). Sage.
Department of Justice. (2005, June 23). Garment factory owner sentenced to 40 years for guman trafficking. https://www.justice.gov/archive/opa/pr/2005/June/05_crt_335.htm
Shelley. L. (2010). Human trafficking: A global perspective. Cambridge University Press.