The Study of the Potential of the Community and Weaving Groups to Promote Cultural Tourism : A Case Study of Ban NongKhuean Chang, Mueang District, Maha Sarakham Province

Main Article Content

Boonchom Srisa–ard
Yannapat Seehamongkon
Rittiya Thammasawas
Rittiya Thammasawas
Pithayaporn Horrasith
Supannee Rungreaung

Abstract

The objective of this qualitative research was to study of the potential of the community and weaving groups to promote Cultural Tourism: A Case Study of Ban NongKhuean Chang, Mueang District, Mahasarakham Province. Data collection was done by conducting in-depth interviews, local agencies, and involved people, and non-participated observation. From the study, it was found that Ban NongKhuean Chang community had the potential in four aspects: 1. Tourism resources: there was a community based learning


resources such as a Local weaving 2. Access to tourism resources: the community was accessed by land transportations conveniently and securely and links with other communities. 3. Facilities: there were primary and adequate facilities such as electricity, water supply, and shops, 4.Tourism Management was planned by local participation including community leaders, local agencies and community members.


         Even if Ban NongKhuean Chang has been in readiness for tourism, it does not yet arise owning to lacking of tourists traveling to the area as the Community Development Provincial Office expected. However, Ban NongKhuean Chang still wants to enhance tourism promotions as well as strengthen a network with other communities in order to drive sustainable tourism

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

กัลยา คตอินทร์. ชาวบ้านบ้านหนองเขื่อนช้าง. สัมภาษณ์, 11 ตุลาคม 2562.
กิจ วงศรีลคร. ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 7 บ้านหนองเขื่อนช้าง. สัมภาษณ์, 11 ตุลาคม 2562.
ไกรฤกษ์ ปิ่นแก้ว. (2556). แหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. สืบค้นจาก http://tourism-dan1.blogspot.com.
ทองย้อย ขานหยู่. คณะกรรมการหมู่บ้าน หมู่ที่ 7. สัมภาษณ์ 11 ตุลาคม 2562.
นำชัย ทนุผล และคณะ. (2543). รายงานผลการวิจัยการพัฒนาธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในชุมชนบ้านโป่ง ตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปาริฉัตร สิงห์ศักดิ์ตระกูล และ พัชรินทร์ เสริมการดี. (2556). การศึกษาศักยภาพและแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิง อนุรักษ์ของชุมชนบ้านทุ่งมะปรัง อำเภอควนโดนและบ้าน โตนปาหนัน อำเภอกาหลง จังหวัดสตูล. สุทธิปริทัศน์. 27(83), 97 - 112.
พงรัตตา วงศรีลคร. คณะกรรมการหมู่บ้าน หมู่ที่ 7. สัมภาษณ์, 11 ตุลาคม 2562.
วรรณวิมล ภู่นาค. (2558). ศักยภาพชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน : กรณีศึกษาตลาดน้ำอัมพวา. Academic Services Journal Prince of Songkla University. 26(1), 63 - 74.
สุมาลี พุ่มโกสุม. นักวิชาการพัฒนาชุมชน. สัมภาษณ์, 11 ตุลาคม 2562.
สุรเชฐ สัจจลักษณ์. (2561). มหาสารคามเชิญท่องเที่ยว 3 หมู่บ้านวัฒนธรรม สัมผัสวิถีชีวิตชาวชุมชน. สืบค้นจาก https://www.77kaoded.com/content/121241
หนูคาย พนอินทร์. ชาวบ้านบ้านหนองเขื่อนช้าง. สัมภาษณ์, 11 ตุลาคม 2562