The Development of Higher Education Curriculum that Conforms with Country Development to Thailand 4.0: A Case Study of NakhonSawan Rajabhat University

Main Article Content

Bantita Insombat
Pranee Neramitra

Abstract

            The purposes of this research were 1) to analyze the basic essential information which necessary for the development of curriculum that conforms with country development to Thailand 4.0, and 2) to propose the guidelines for higher education curriculum development that conform with country development to Thailand 4.0: case study NakhonSawan Rajabhat University. The research's sources of information were from document source and personal source as follows 1) 335 undergraduate 4th year students, NakhonSawan Rajabhat University selected using proportionate stratified random sampling, 2) 14 faculty and university administrators as well as experts selected using purposive sampling. Data were collected using inquiry, interview, and focus group discussion. Data were analyzed using content analysis and inductive reasoning.  The research found that  1.   The analysis of the basic essential information for the development of curriculum that conforms with country development to Thailand 4.0 found that there are 4 aspects of basic information that necessary for the learners as follows, 1.1) The characteristic requirement of the learners that conform with country development to Thailand 4.0, 1.2) The potential of lecturers responsible for the curriculum, 1.3) The teaching and learning process, and 1.4) The resources and learning centers.  2.   The 5 guidelines for higher education curriculum development that conform with country development to Thailand 4.0 are 2.1) the Agriculture and Industrial Technology curriculum should integrate across fields by focusing on integration of work and study to help students gain experiences working in real workplace organizations, 2.2) the Educational curriculum should integrate work and study to help students gain experiences and provide opportunity to learn occupational science so the students could work in other occupations beside teacher, 2.3) the Humanities and Social science curriculum should be in modular system that collaborate with normal curriculum so the students are able to choose to study according to theirs interest and also provide the opportunity to the organization personnel to enhance their essential skills, 2.4) the Management curriculum is integrated curriculum that combines with professional skills online subjects that students can perform self-study during courses, 2.5) the Science and Technology curriculum should be in modular system that collaborate with normal curriculum so the students are able to choose to study according to theirs interest and also provide the opportunity to the organization personnel to enhance their essential skills.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research Articles

References

เกษม เมษินทรีย์. (2559). ยุทธศาสตร์และการปฏิรูปสู่การเป็นไทยแลนด์ 4.0. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ. สำนักงาน.
ขวัญเกล้า ศรีโสภา. (2562).การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิค CIRC พื่อเสริมสร้างทักษะการอ่านและการเขียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาครู. วารสารวิชาการ เครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ. 9(2), 93 - 106.
ใจทิพย์ เชื้อรัตนพงษ์. (2539). การพัฒนาหลักสูตร : หลักการ และแนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์อลีน เพรส.
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์. (2559). การศึกษาไทย 4.0 ในบริบทการจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ประชุมวายุภักษ์ โรงแรมเซ็นทราศูนย์ราชการและคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ แจ้งวัฒนะ.
ณัฐพร เห็นเจริญเลิศ และคณะ (2559). ขอบแดนใหม่แห่งการเรียนรู้ : การศึกษาระบบ 4.0. กรุงเทพฯ: ศูนย์นวัตกรรมการเรียนรู้ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปดิวรัดา ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยาและฐิตวีร์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา. (2563). การเรียนการสอนแบบ E-Learning กับการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม Augmented Reality) เป็นสื่อรูปแบบใหม่ทางด้านการศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 14(1), 17 - 30.
ปราโมทย์ จันทร์เรือง. (2562).การเสริมสร้างคุณลักษณะความพอเพียง ของนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตที่เรียนด้วยกระบวนการทำความกระจ่างในค่านิยม. วารสารวิชาการ และวิจัยสังคมศาสตร์. 14(1), 31 - 40.
แผนปฏิบัติราชการมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2563. (2562). นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์
พรชัย เจดามานและคณะ. (2559). การพัฒนาการศึกษาภายใต้กรอบประเทศไทย 4.0 สู่ศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 22 กันยายน 2562.จาก http://oknation.nationtv.tv/blog/jedaman/2016/12/31/entry-1
ไพฑูรย์ สินลารัตน์และคณะ. (2559). การศึกษาไทย 4.0: การศึกษา เชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ.หนังสือในชุดไพฑูริยะเสวนา ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยครุศาสตร์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ภารดี กำภู ณ อยุธยา และธรรมโชติ เอี่ยมทัศนะ. (2563). การเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพและบทบาทครูในสังคมแห่งความรู้. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์. 15(1), 1 - 16.
ภักดี รัตนมุขย์. (2561). Thailand 4.0? ตอบโจทย์ประเทศไทย กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.
ศราธรณ์ หมั่นปรุ และสุภาวดี ในเสนา. (2562). กลวิธีการสอนอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อส่งเสริมการฟัง พูดภาษาอังกฤษของผู้เรียนภาษาอังกฤษเป็นภาต่างประเทศในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ. 9(2), 1 - 16.
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ. (2560). รายงานการพิจารณาศึกษา เรื่อง การปฏิรูปอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสาเหตุเพื่อพัฒนาสมรรถนะกําลังคนรองรับโลก ศตวรรษที่ 21 (ฉบับสรุป). กรุงเทพฯ : สํานักงาน เลขาธิการสภาการศึกษา.
อุตสาหกรรม, กระทรวง. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาอุตสาหกรรมไทย 4.0 ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 – 2579). กรุงเทพฯ: กระทรวงอุตสาหกรรม.
Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities”. Educational and Psychological Measurement. 30(3) :607 – 610.
Saylor, J.G. and Alexander, W.M. and Lewis, A.J. (1981). Curriculum Planning for better Teaching and Learning.4thed. New York: Holt, Rinehart & Winston.
Wiles, J., and Bondi, J. (1998). Curriculum Development :A Guide to Practice.5th ed. N.Y.: Macmillan.