บทละครนอกเรื่องแก้วหน้าม้าสู่นวนิยายเรื่องพักตร์อสูร: การสร้างความหมายใหม่ในบริบทสังคมไทยร่วมสมัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสร้างความหมายใหม่ในบริบทสังคมไทยร่วมสมัยที่ปรากฏในนวนิยายเรื่องพักตร์อสูร  ผู้วิจัยได้ปรับกรอบแนวคิดการวิจัยจากการศึกษาเรื่อง “การสร้างความหมายใหม่ของ “วีรบุรุษและยอดวีรบุรุษ” ในภาพยนตร์ไทย” ของณัฐ สุขสมัย (2551) และการศึกษาเรื่อง “การสืบทอดวรรณคดีและนิทานในวรรณกรรมเยาวชนไทยช่วงปี พ.ศ. 2545-2554” ของสุภาสิณี คุ้มไพรี (2557) บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยเอกสารและเสนอผลการศึกษาด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า การสร้างความหมายใหม่ในบริบทสังคมไทยร่วมสมัยที่ปรากฏในนวนิยายเรื่องพักตร์อสูร พบ 4 ประเด็น ประกอบด้วย 1) การเปลี่ยนแปลงความหมายจากผู้เขียน 2) การเปลี่ยนแปลงความหมายจากวิธีการเล่าเรื่อง 3) การเปลี่ยนแปลงความหมายจากบริบทของสังคม และ   4) การเปลี่ยนแปลงความหมายจากการผลิตซ้ำ จากการศึกษาการสร้างความหมายใหม่ในบริบทสังคมไทยร่วมสมัยที่ปรากฏในนวนิยาย  เรื่องพักตร์อสูร แสดงให้เห็นกระบวนการสร้างความหมายใหม่ที่สอดรับกับค่านิยมของผู้คนในปัจจุบัน ทั้งยังแสดงให้เห็นโลกทัศน์ ตลอดจนปัจจัยและเงื่อนไขของสภาพสังคมและวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการสร้างสรรค์งานวรรณกรรม อันเป็นการสร้างความบันเทิงและเข้าถึงกลุ่มผู้อ่านในยุคปัจจุบันได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังเป็นการแสดงพลังของวรรณกรรมต้นฉบับอันเป็นรากฐานที่ดีซึ่งช่วยเอื้อต่อการนำมาต่อยอดหรือขยายความในงานวรรณกรรมร่วมสมัยต่อไปได้อย่างไม่รู้จบ