Development of Learning Achievement and Mathematical Reasoning Ability using KWDL Activity combined with Electronic Media for Mattayomsuksa 3 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were: to develop plans for the organization of KWDL learning activity combined with electronic media; to study an effectiveness index of plans between this activity and traditional teaching activity by comparing learning achievements and mathematical reasoning ability; to study the satisfaction of students. In this research, the sample groups consisted of 100 Mattayomsuksa 3 students at Phadungnaree school, Mahasarakham province, obtained using the cluster random sampling technique. The research instruments were: KWDL learning activity combined with electronic media and regular learning management plan for 18 plan each; the learning achievement test including four-alternative items, the reliability of all the items was 0.89; 3) the mathematical reasoning ability test is the criterion-standard multiple choices tests, using 2 choices with the rational explanation in detail, the reliability of all the items was 0.93. And the satisfaction of student tests on their learning activities. The statistics used for analyzing the collected data were percentage, mean, and standard deviation; Hotelling’s T2 was employed for testing hypotheses.
The results of the study were as follows: the lesson plans of the Mathematics learning activities using KWDL learning activity combined with electronic media was 85.28/79.13. The effectiveness index was 0.71 or 71 percent respectively. The students who learned using KWDL learning activity combined with electronic media showed achievement gains and mathematical reasoning ability than those learned using traditional teaching activity at the .05 level of significance. Moreover, the students' satisfaction with learning was satisfied total at a high level (= 4.62 and S.D. = 0.58).
Article Details
1. All articles undergo a thorough with at least three reviewers evaluating their suitability within the respective field of study, during the double-blind review.
2. The views expressed by individual authors do not represent the official views of the Editorial Boards of RMUJ: The author of each articie is responsible for all its contents.
3. The Editorial Boards do not reserve the copyrights. but proper citations need to be made.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ชวลิต ชูกำแพง. (2553). การวิจัยหลักสูตรและการสอน.พิมพ์ครั้งที่ 2. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). ระบบสื่อการสอน. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฉวีวรรณ ธรรมทินโน. (2554). การพัฒนาการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์และเจตคติต่อการเรียนคณิตศาสตร์ โดยใช้กิจกรรมการเรียนการสอนแบบ K-W-D-L เรื่องสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ในการประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 12 (น. 805 – 818). อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ดวงดาว กีรติกานนท์. (2545). การให้เหตุผล. (พิมพ์ครั้งที่ 2).กรุงเทพฯ: เฟื่องฟ้าพริ้นติ้ง.
นัฐฐนิภา ประทุมชาติ. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์โดยใช้การเรียนรู้แบบร่วมมือ เทคนิค STAD ร่วมกับเทคนิค KWDL เรื่อง เศษส่วนและการประยุกต์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 28(3), 40 – 51.
บุญชม ศรีสะอาด.(2545). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 7).กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญชม ศรีสะอาด และคณะ. (2551). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
ปรียาณ์ภัสนากร สุ่มมาตย์. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้เทคนิค KWDL เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องโจทย์ปัญหาร้อยละของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาคณิตศาสตรศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรรณพิลาส พลเสน. (2556). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การให้เหตุผล เรื่อง ความน่าจะเป็น และเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ ระหว่างการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ แบบ KWDL และการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ TAI ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 8(17), 199 – 207.
พร้อมพรรณ อุดมสิน และ อัมพร ม้าคะนอง. (2547). ประมวลบทความหลักการและแนวทางการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: บริษัท บพิธการพิมพ์ จำกัด.
ไพศาล วรคำ. (2563). การวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 11) มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.
มะลิวัลย์ ศรีบานชื่น. (2554). การเปรียบเทียบความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบ KWDL และการจัดการเรียนรู้แบปกติ. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 5(4), 62 – 69.
ยุพิน พิพิธกุล. (2546). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์ยุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.ยุพิน พิพิธกุล. (2545). การสอนคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2547). เทคนิคการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับครูมืออาชีพ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิจารณ์ พานิช. (2555).วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 3).กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
วิริยะ บุญยะนิวาสน์. (2537). มาพัฒนาการเรียนการสอนกันเถอะกลุ่มทักษะคณิตศาสตร์. วารสารประชากรศึกษา. 44(11), 26-32.
ศศิธร แม้นสงวน. (2556). พฤติกรรมการสอนคณิตศาสตร์ 2.(พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศักดิ์ชัย นิรัญทวี และไพเราะ พุ่มมั่น. (2542). แนวการจัดกิจกรรมเพื่อสรางเสริมคุณลักษณะดี เก่ง มีสุข.กรุงเทพฯ: กองวจัยทางการศึกษา กรมวิชาการกระทรวงศึกษาธการ.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2551).ทักษะ/กระบวนการทางคณิตศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ส เจริญการพิมพ์.
สมนึก ภัททิยธนี. (2555). การวัดผลการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 6).กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2551). ระเบียบวิธีวิจัยสำหรับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.
Ogle, D. (1986). K- W-L: A Teaching Model That Develops Active Reading of Expository Text.
Reading Teacher, 39, 564 –570, February.
Sternberg, R. (1999). The nature of mathematical reasoning. L.V. Stiff & F.R. Curcio (Eds.), Developing Mathematical Reasoning in Grades K-12 (37–43). Reston, VA: Nation Council of Teachers of Mathematics.
