ปัญหาการเลี้ยงดูเด็กและการจัดสวัสดิการชุมชนในเขตเมือง : ศึกษากรณี 4 ชุมชนในเขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร นครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาการเลี้ยงดูเด็กและการจัดสวัสดิการเด็กในชุมชนเมือง เพื่อเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาการเลี้ยงดูเด็กของบิดามารดา ในชุมชนเมือง จำนวน 4 ชุมชน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ได้แก่การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกจากผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญทั้ง 4 ชุมชน คือ ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงดูเด็ก รวมทั้งหมด 26 คน ผลการศึกษาพบว่า บ้านรับเลี้ยงเด็กที่มีค่าบริการสูงจึงไม่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชน รูปแบบบ้านร่วมพัฒนาเด็กมีพื้นที่คับแคบและไม่เป็นสัดส่วน ไม่สามารถจดทะเบียนอย่างเป็นทางการได้ ทำให้หน่วยงานภายนอกที่ต้องการให้ความช่วยเหลือเข้าถึงได้ยาก ส่วนรูปแบบการเลี้ยงดูเด็กที่มีความเหมาะสม คือ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กก่อนวัยเรียนที่อยู่ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการชุมชน ได้รับการสนับสนุนจากภาคีภายนอก มีอาคารสถานที่มั่นคงเป็นสัดส่วนและค่าบริการต่ำ การศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอแนะให้ส่งเสริมเนอร์สเซอรี่ชุมชน ที่ดำเนินงานภายใต้คณะกรรมการชุมชน จัดบริการที่สอดคล้องกับความต้องการของผู้ปกครองในชุมชน มีค่าบริการไม่สูง อีกทั้งการเข้ามามีส่วนร่วมของชมรมผู้สูงอายุที่สมัครใจเลี้ยงดูเด็กเพื่อหารายได้เสริม
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
พรรณวิภา สุวรรณชุมภู. (2557). การดำเนินงานกองทุนสวัสดิการชุมชนเทศบาลตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี. วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). (2558). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2557. กรุงเทพฯ :อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ศรีทับทิม พานิชพันธ์. (2536). งานสวัสดิการครอบครัวและเด็ก. สังคมสงเคราะห์ศาสตร์, 8 (มกราคม-ธันวาคม), 9-38.
สมศักดิ์ สามัคคีธรรม และสุพรรณี ไชยอำพร. (2560). สวัสดิการชุมชนกับการสร้างสังคมเข้มแข็งในกรุงเทพมหานคร. ร่มพฤกษ์, 35(1), 139-161.
สำนักมาตรฐานการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ร่วมกับ ศูนย์ประสานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่น จังหวัดตรัง สถานีอนามัยบ้านปางค่า ตำบลตับเต่า อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย. (2549). กระบวนการสร้างเครือข่ายงานพัฒนาสังคมและสวัสดิการสังคมในชุมชน. กรุงเทพฯ : สำนักมาตรฐานการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
อภิญญา เวชยชัย และศิริพร ยอดกมลศาสตร์. (2547). สวัสดิการสังคมฉบับชาวบ้าน แนวคิด นโยบาย แนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : บริษัท เอดิสันเพรส โปรดักส์ จำกัด.
อุ่นตา นพคุณ. (2532). ปัญหาสวัสดิการเด็กและการตอบสนองโดยองค์การเอกชน. กรุงเทพฯ : สมาคมสวัสดิการเด็กในประเทศไทย.
Bell, Tessa and Romano, Elisa. (2015). Child resilience in out-of-home care : Childwelfareworker perspectives. Children and Youth Services Review, 48 (January), 49-59.
Fong, Kelley. (2017). Child welfare involvement and contexts of poverty : The role of parental adversities, social networks, and social services. Children and Youth Services Review, 72 (January), 5–13.
Piaget, Jean. (1960). The Moral Judgment of the Child. Illinoid : The Free Pree.
Timo Harrikari. (2014). Social disorganization and the profile of child welfare: Explaining child welfare activity by the community-level factors. Child Abuse & Neglect, 38,10 (October), 1671-1682.
