ผลกระทบของนโยบายประชานิยมของทักษิณที่มีต่อประชาธิปไตยของไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความเป็นการนำเสนอเนื้อหาเรื่องผลกระทบของนโยบายประชานิยมของทักษิณที่มีต่อประชาธิปไตยของไทยโดยใช้การอธิบายเพื่อเชื่อมโยงประเด็นปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นระบบโดยมีลำดับการเชื่อมโยงคือ (1) นโยบายประชานิยมของทักษิณกับปัญหาความขัดแย้งระหว่างกลุ่มคนชนชั้นกลางและกลุ่มคนชนชั้นรากหญ้า และ (2) ผลกระทบของความขัดแย้งระหว่างกลุ่มคนชนชั้นกลางและกลุ่มคนชนชั้นรากหญ้าที่มีต่อประชาธิปไตยของไทย
ผลการศึกษาพบว่า นโยบายประชานิยมของทักษิณเป็นสาเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างกลุ่มคนชนชั้นกลางและกลุ่มคนชนชั้นรากหญ้าโดยก่อให้เกิดการแบ่งแยกคนในสังคมออกเป็น 2 กลุ่มอย่างชัดเจนคือ กลุ่มคนที่ได้รับผลกระทบจากนโยบาย (กลุ่มคนชนชั้นกลาง) และกลุ่มคนที่ได้ประโยชน์จากนโยบาย (กลุ่มคนชนชั้นรากหญ้า) ซึ่งสัดส่วนของจำนวนประชากรของคนทั้งสองกลุ่มมีความแตกต่างกันอย่างมากในสังคมไทย กลุ่มคนชนชั้นกลางซึ่งเป็นเสียงส่วนน้อยไม่อาจเอาชนะรัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มคนชนชั้นรากหญ้าซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ได้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กลุ่มคนชนชั้นกลางหันไปใช้เครื่องมืออื่นในการต่อสู้กับรัฐบาลนั่นคือการร่วมมือกับสถาบันและองค์กรที่มีอำนาจอื่นๆ เช่น กองทัพ อันส่งผลให้รัฐบาลขาดเสถียรภาพในการบริหารประเทศและเป็นสาเหตุของการเกิดการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2549 และ 2557
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
Thitinob. รัฐประหาร 19 กันยา – วิถีประชาธิปไตยสังคมไทย? มุมมองจากภาคประชาชน. (14 ตุลาคม 2560). สืบค้นจาก https://thitinob.com/node/41
เกษียร เตชะพีระ. (2550). จากระบอบทักษิณสู่รัฐประหาร 19 กันยายน 2549 : วิกฤตประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เดือนตุลา.
ทรงภูมิ พรหมภาพ. (2558). ปัจจัยที่ก่อให้เกิดประชานิยมทางการเมืองไทยปี พ.ศ. 2549 – 2553. วารสารรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 4(2), 232 – 251.
ทีมข่าว ASTV. พระสุเทพรำลึก1ปี กปปส. จะต่อสู้ร่วมกันไปไม่ชนะไม่เลิก. (14 ตุลาคม 2557). สืบค้นจาก http://www.manager.co.th/Home/ViewNews.aspx?NewsID=9570000125464
ทีมข่าว ASTV. สนธิขึ้นเวทีหน้าช่อง 5 หนุนมวลชนสู้เพื่อปฏิรูปประเทศ – ย้ำทหารต้องออก ไม่เอานายกฯ คนกลาง. (14 ตุลาคม 2560) สืบค้นจาก http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?newsid=9570000051775
ทีมข่าว TCIJ. ย้อนดูโพลล์ยุคเผด็จการ 2549-2550 Politics of Poll กับความน่าเชื่อถือ. (14 ตุลาคม 2560). สืบค้นจาก http://www.tcijthai.com/office-tcij/view.php?ids=6319
นันทวุฒิ พิพัฒน์เสรีธรรม. (2551). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการเกิดขึ้นของประชานิยมในประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์, 26(3), 119 – 116.
เนาวรัตน์ สุขสำราญ. เปิดใจสุเทพจากหน้า1บางกอกโพสต์. (14 ตุลาคม 2560). สืบค้นจาก https://www.posttoday.com/analysis/interview/302501
ประภาส มันตะสูตร. (2558). ประสิทธิพลการนำนโยบายประชานิยมไปปฏิบัติในสังคมชนบทไทย. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(2), 298 – 308.
ศุทธิกานต์ มีจั่น. (2559). พฤติกรรมการเลือกตั้งและทัศนคติเกี่ยวกับการซื้อเสียงของเขตจังหวัดภาคอีสาน : กรณีตัวอย่างจังหวัดมหาสารคาม. วารสารสถาบันพระปกเกล้า 11(3), 110 – 128.
สิทธิโชค ลางคุลานนท์. (2552). พัฒนาการและบทบาททางการเมืองของกลุ่มธุรกิจการเมืองไทย. คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, กรุงเทพฯ.
อภิชาต สถิตนิรามัย, ยุติ มุกดาวิจิตร, และนิติ ภวัครพันธุ์. (2556). ทบทวนภูมิทัศน์การเมืองไทย. เชียงใหม่ : สถาบันศึกษานโยบายสาธารณะ.
อภิญญา ดิสสะมาน. (2557). การปฏิรูปประเทศไทยกับทางออกวิกฤตการเมืองไทย, วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 12(2), 5 – 30.
อรรถจักร สัตยานุรักษ์. (2557). การเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นเมืองของสังคมชนบท : กระบวนการเคลื่อนไปสู่ประชาธิปไตย, วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 6(2), 93 – 120.
อัสมา หวังกุหลำ. (2553). บทบาททางการเมืองของชนชั้นกลางไทยในขบวนการพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยภายใต้ระบอบทักษิณ. วารสารร่มพฤกษ์, 28(3), 211 – 249.
อุบลพรรณ กระจ่างโพธิ์. (2553). การเคลื่อนไหวของขบวนการแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ช่วงรัฐบาลอภิสิทธิ์. คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2550). ทักษิณา-ประชานิยม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : มติชน.