ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจสืบทอดธุรกิจครอบครัว ของกลุ่มทายาทธุรกิจเจนเนอเรชั่นวาย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจสืบทอดธุรกิจครอบครัวของกลุ่มทายาทธุรกิจเจนเนอเรชั่นวาย โดยมีกลุ่มตัวอย่างกลุ่มทายาทธุรกิจเจนเนอเรชั่นวาย (Generation Y) ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม โดยมีแบบสอบถามที่ได้รับกลับคืนมาและสามารถนำมาวิเคราะห์จำนวน 210 ชุด การวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยใช้สถิติเชิงพรรณา (Descriptive Statistics) ประกอบด้วย ความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติก (Logistic Regression Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจสืบทอดธุรกิจครอบครัวของกลุ่มทายาทธุรกิจเจนเนอเรชั่นวาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 มี 2 ตัวแปร ได้แก่ คุณลักษณะความเป็นผู้ประกอบการ และความสอดคล้องกับความต้องการส่วนบุคคล ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความตั้งใจสืบทอดธุรกิจครอบครัวของกลุ่มทายาทธุรกิจเจนเนอเรชั่นวายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มี 3 ตัวแปร ได้แก่ การรับรู้ความไว้วางใจในความสามารถของทายาท การเตรียมพร้อมของทายาท และการรับรู้การยอมรับบทบาทของแต่ละบุคคล และพบว่ารางวัลจากธุรกิจและการรับรู้ความสัมพันธ์ภายในครอบครัว ไม่มีความสัมพันธ์ต่อความตั้งใจ สืบทอดธุรกิจครอบครัวของกลุ่มทายาทธุรกิจเจนเนอเรชั่นวาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2549). สถิติสำหรับงานวิจัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2559). ธุรกิจครอบครัว. (20 มีนาคม 2562) สืบค้นจาก
http://www.industry.go.th/industry/index.php/th/knowledge/item/10603-2016-05-23-05-38-40.
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2562). ข้อมูลนิติบุคคลรายจังหวัดปี 2562. สืบค้นจาก
http://www.dbd.go.th/ewtadmin/ewt/dbdweb56/news_view.php?nid=469407675.
ณัฐพร วิรุฬหการุญ และ วาสิตา บุญสาธร. (2560). ความรักและพลังขับเคลื่อนในงานของทายาทธุรกิจครอบครัว
ขนาดกลางขนาดย่อม. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 57(1), 246-276.
ดาวพระศุกร์ ทองกลิ่น ปิยะฉัตร จารุธีรศานต์ อภิชา บุญภัทรกานต์ และ บุญชอบ พุ่มไพจิตร. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ
การกำกับดูแลกิจการของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมและผลการดำเนินงานสำหรับอุตสาหกรรมผลิตอาหาร
ในประเทศไทย. วารสารร่มพฤกษ์, 36(1), 10-32.
ปิยะพงษ์ ทองดี. (2561). ภาวะผู้นำขององค์การสมัยใหม่. วารสารร่มพฤกษ์, 36(1), 10-32.
ลภัสรดา โกมุทพงศ์ และ ประสพชัย พสุนนท์. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อการสืบทอดกิจการของทายาทธุรกิจ
เพศหญิงในประเทศไทย. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 107.
ศิระ อินทรกำธรชัย. (2554). ธุรกิจครอบครัวมีโอกาสรอดถึงรุ่น 3 เพียง 12% แนะวางแผนสืบทอดมรดก.
(2 ธันวาคม 2561) สืบค้นจาก
https://thaipublica.org/2014/05/pwc-handing-over-the-family-business-to-the-next-generation/.
สรรพงษ์ บำเพ็ญสันติ, ตะวัน วิกรัยพัฒน์ และ จุฬาภรณ์ ขอบใจกลาง. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการถ่ายโอนธุรกิจ
เคมีแบบครอบครัวในประเทศไทย. Journal of Community Development Research Humanities and
Social Sciences 2017, 10(1), 74-91.
หอการค้าจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2562). กลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจรุ่นใหม่หอการค้าจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.
(15 มิถุนายน 2561) สืบค้นจาก https://web.facebook.com/young yutthaya/?rdc=1&_rdr.
อำพล นววงศ์เสถียร. (2552). การสืบทอดธุรกิจครอบครัว : ประเด็นสำคัญของความท้าทายเพื่อการอยู่รอดและยั่งยืน.
วารสารบริหารธุรกิจคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 32(124), 39-55.
อำพล นววงศ์เสถียร. (2558). คุณลักษณะภาวะผู้นำของผู้สืบทอดธุรกิจครอบครัวในธุรกิจครอบครัวที่มีผลต่อผล
การประกอบการของธุรกิจครอบครัว. วารสารวิชาการ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชน แห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 21(2) .
Anderson, R. C., Reeb, D. M. (2003). Founding-family ownership, corporate diversification,
and firm leverage. J. Law Econ. , 46, 653–684.
Cronbach, Lee J. (1970). Essentials of Psychological Testing. New York : Harper.
E. Venter, C. Boshoff, G. Maas. (2005). The Influence of Successor-Related Factors on the Succession
Process in Small and Medium-Sized Family Businesses. Family Business Review, 18(4), 283-303.
Ian Burgess. (2017). EY Family Business Award of Ecellent Winners, EY Family Business Yearbook.
(May 29, 2019) Retrived from https://familybusiness.ey-vx.com/fb-yearbook-flipbook-2017/mobile/index.html#p=20.
Jose C. Casillas Ana M. Moreno and Jose L. Barbero b. (2010). Entrepreneurial orientation of family
firms : Family and environmental dimensions. Journal of Family Business Strategy, 2(2011), 90–100.
Mihalcea, A. D., Mitan A., and Vitelar, A. (2012). Generation Y : Views on Entrepreneurship”.
Economia Seria Management, 15 (2), 277-287.
PwC Global. (2014). Next Generation Survey : Bridging the gap : Handing over the family business
to the next generation. (May 29, 2019) Retrived from
https://www.pwc.lu/en/pwc-entrepreneur/docs/pwc-pwc-entrepreneur-bridging-the-gap.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
Sharma, P. (2004). An overview of family business studies : Current status and directions
for the future. Family Business Review, 17(1), 1–36.
Stempler, G. L. (1988). A study of succession in family owned businesses. School of Business,
The George Washington University, Washington, DC.
Tapscott, D. (2009). Grown Up Digital. How The Net Generation Is Changing Your World,
New York : McGraw-Hill.
Twenge, J. M., Campbell, S. M., Hoffman, B. J., & Lance, C. E. (2010). Generational Differences in Work
Values : Leisure and Intrinsic Values Decreasing. Journal of Management, 36(5).
