แนวทางการพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารการประชาสัมพันธ์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ของ “ตลาดชุมชนเพื่อธุรกิจท้องถิ่น” ประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยวิธีสนทนากลุ่ม (Focus Group) กลุ่มนักวิชาชีพการประชาสัมพันธ์ประเด็นสภาพการณ์ดำเนินการณ์ในปัจจุบันที่ได้เกิดปัญหาและอุปสรรคที่ใช้สื่อสังคมออนไลน์ ของ “ตลาดชุมชนเพื่อธุรกิจท้องถิ่น” ประเทศไทย และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) กลุ่มนักวิชาการการประชาสัมพันธ์ประเด็นการวิเคราะห์กลยุทธ์การสื่อสารการประชาสัมพันธ์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ควบคู่กับการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis)
ผลการศึกษาพบว่า กลยุทธ์การสื่อสารการประชาสัมพันธ์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ได้แก่ 14C การสื่อสารเพื่อการประชาสัมพันธ์ ได้แก่ 1. Clear : การสื่อสารที่ดีต้องมีความชัดเจนเรียบง่ายเมื่อสื่อออกไปยังกลุ่มเป้าหมาย 2. Consider : การสื่อสารที่ต้องมีความน่าเชื่อถือได้ของข้อมูลข่าวสารที่นำเสนอด้านเนื้อหา 3. Consistency : การสื่อสารที่ดีต้องมีความเสมอต้นเสมอปลาย 4. Confidence : การสื่อสารที่ดีต้องมีความเชื่อมั่น 5. Continue : การสื่อสารที่ดีต้องมีความสม่ำเสมอ 6. Content Communication : การสื่อสารที่ดีต้องมีความเข้มข้นของเนื้อหา 7. Communication Tools : การสื่อสารที่ดีต้องมีการกำหนดเครื่องมือสื่อสาร 8. Communication Tactic : การสื่อสารที่ดีต้องมีชั้นเชิงในการสื่อสาร 9. Corporate Social Responsibility (CSR) : การสื่อสารที่ดีต้องมีความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม 10. Comparison : การสื่อสารที่ดีต้องมีการสื่อสารที่มีการเปรียบเทียบ 11. Concrete : การสื่อสารที่ดีต้องมีความความคิดสร้างสรรค์ 12. Competion : การสื่อสารที่ดีต้องมีสร้างข้อมูลที่ดีเพื่อแข่งขัน 13. Collaborate with influencers : การสื่อสารต้องสร้างความร่วมมือกับผู้ทรงอิทธิพลทางด้านความคิด และ 14. Concise : การสื่อสารที่ดีต้องมีความกระชับส่วนกลยุทธ์การดำเนินการประชาสัมพันธ์ ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ คือ กลยุทธ์ DMP ได้แก่ 1. Digital Marketing : การทำการตลาดบนสื่อออนไลน์ 2. Media Ethics : หลักจริยธรรมและจรรยาบรรณในยุคโซเชียลมีเดีย 3. Psychology of Communication for Positive Relationship in Team : หลักจิตวิทยาการสื่อสารเพื่อสร้างสัมพันธ์ภาพเชิงบวกในทีมที่มีรูปแบบการประชาสัมพันธ์ 12 ข้อ โดยสามารถนำมาใช้กับการดำเนินการด้านการประชาสัมพันธ์ ได้แก่ 1.รูปแบบการประชาสัมพันธ์เชิงรุก (Proactive MPR) 2. รูปแบบการสร้างภาพลักษณ์ (Image Management) 3.รูปแบบของความสัมพันธ์กับระหว่างองค์กร (Brand Image) 4.รูปแบบของกระบวนการทางด้านการตลาด (Marketing Process) 5.รูปแบบของการทำให้เกิดความผูกพันธ์ในตราสินค้า (Brand Loyalty) 6.รูปแบบการสื่อสารการตลาด (Content Marketing) 7.รูปแบบการเชื่อความสัมพันธ์ให้กับชุมชน (CSR) Corporate Social Responsibility 8.รูปแบบการสื่อสารได้มีส่วนร่วม (Participatory Communication) 9.รูปแบบทำให้เกิดการสื่อสารที่ชวนติดตาม (follow-up communication) 10.รูปแบบการสื่อสารสองทาง (Two-way Communication) 11.รูปแบบของกิจกรรมพิเศษ (Special Event) และ 12. AIDA เข้ามาเพื่อให้การดำเนินการได้สมบูรณ์มีความแปลกใหม่ และการดำเนินการประชาสัมพันธ์ที่มีเนื้อหาที่เหมาะกับช่องทางและกลุ่มเป้าหมายเพื่อเชื่อมโยงกับแนวทางการพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ ของ “ตลาดชุมชนเพื่อธุรกิจท้องถิ่น” ประเทศไทย
Article Details
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
กองส่งเสริมและบริหารระบบตลาด. (2560). คู่มือการดำเนินงานโครงการตลาดชุมชนเพื่อกิจท้องถิ่น.
“ตลาดต้องชม.” (พิมพ์ครั้งที่ 1) นนทบุรี : กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์
ดำรงศักดิ์ ชัยสนิท. (2542). การประชาสัมพันธ์ / การประชาสัมพันธ์ธุรกิจ. กรุงเทพมหานคร : วังอักษร.
พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2550). พลิกโฉมองค์กรด้วยกลยุทธ์การสื่อสารชั้นเซียน. กรุงเทพมหานคร : ฐานบุคส์.
วิภัคฉณัฏฐ์ นิมิตพันธ์ และ ศิริจันทรา พลกนิษฐ. (2559). กลยุทธ์การประชาสังคมภายใต้สื่อสังคมออนไลน์.
มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 6(1), 21-31.
วิรัช อภิรัตนกุล. (2542). นักประชาสัมพันธ์กับงานประชาสัมพันธ์ในเชิงปฏิบัติ.
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิรัช อภิรัตนกุล. (2546). การประชาสัมพันธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 10) กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิรัชญ์ ครุจิต. (2555). คู่มือการประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัลของสมาคมการจัดการแห่งสหรัฐอเมริกา.
กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สนธยา พลศรี. (2547). ทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน. (พิมพ์ครั้งที่ 5) กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์.
เสรี วงษมณฑา. (2542). การประชาสัมพันธ์ : ทฤษฎีและปฏิบัติ.
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์จํากัด.
อภิชัจ พุกสวัสดิ์. (2560). นวัตกรรมการประชาสัมพันธ์เชิงกลยุทธ์ ผ่านการสื่อสารเครือข่ายสังคมออนไลน์.
กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์. (2560). ยุทธศาสตร์กรมการค้าภายใน. (2 สิงหาคม 2560)
สืบค้นจาก https://www.dit.go.th./.
พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2553). นวัตกรรมการประชาสัมพันธ์กับประเด็นการสื่อสารขององค์กรระดับโลกท่าน
กลางSocial Network. (22 กุมภาพันธ์ 2559) สืบค้นจากhttps:/WWW.drphot.com/images -/journal.
เสรี วงษ์มณฑา. (2540). การสื่อสารการตลาดครบวงจร. (16 มีนาคม 2559) สืบค้นจาก
https://www. -impressionconsult.com/web/index.php/articles/
-imc-integrated-marketing commu nication.html.
Apiratanakul, V. (1999). Publicist and PR practices. Bangkok : Chulalongkorn University. (In Thai).
Apiratanakul, V. (2010). Public relations. Bangkok : Chulalongkorn University. (In Thai).
Arvakul,V. (1998). PR strategy. Bangkok : Chulalongkorn University. (In Thai).
Kotler, P. (2000). Marketing management : Analyzing consumer marketing and Buyer behavior
(The Millennium). New Jersey : Prentice Hall.
Safko, L.,& Brake. (2010). Social media bible. New Jersey : John Wiley & Sons. (15 พฤศจิกายน 2560)
สืบค้นจาก https://www.it24hrs.com.