ปรัชญาการเมืองสมัยใหม่: อิทธิพลและความท้าทาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปรัชญาการเมืองสมัยใหม่เป็นแขนงหนึ่งของปรัชญาที่มีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาแนวคิด ทฤษฎีทางการเมือง มีความสำคัญต่อการศึกษาในสาชาวิชารัฐศาสตร์ในฐานะเป็นเครื่องมือสำคัญในการวิเคราะห์และทำความเข้าใจเกี่ยวกับการเมือง บทความชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายลักษณะของปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ วิเคราะห์อิทธิพลของปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ต่อสังคมโลกยุคปัจจุบัน และวิเคราะห์ความท้าทายของโลกปัจจุบันต่อปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ ในบทความได้อธิบายลักษณะของปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ว่ามีลักษณะการพิจารณาองค์ประกอบทางการเมืองและสังคมอยู่บนพื้นฐานแห่งความเป็นจริง โดยปราศจากการแทรกแซงทางปัจจัยด้านค่านิยม ปรัชญาการเมืองสมัยใหม่เป็นฐานรากการพัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับหลักเสรีภาพและความเสมอภาค รวมไปถึงการกำเนิดรัฐและระบอบการปกครองสมัยใหม่ ในบทความได้วิเคราะห์ให้เห็นว่าในสังคมโลกยุคปัจจุบัน ปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ประสบกับความท้าทายอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเทคโนโลยี ส่งผลให้แนวคิดเชิงปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ที่แต่เดิมสามารถอธิบายปรากฎการณ์ทางการเมืองได้อย่างครอบคลุมในฐานะ “แกนความคิดหลัก” ไม่สามารถตอบสนองต่อประเด็นทางการเมืองและสังคมที่หลากหลายได้อย่างสมบูรณ์ ความท้าทายดังกล่าว ประกอบด้วย ความขัดแย้งระหว่างสิทธิของปัจเจกบุคคลกับผลประโยชน์ส่วนรวม ความหลากหลายของวัฒนธรรม ความสมดุลระหว่างเสรีภาพกับความมั่นคง และปัญหาความเหลื่อมล้ำทางสังคมและเศรษฐกิจ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์เป็นทัศนะและข้อคิดเห็นของผู้เขียนมิใช่ทัศนะของมหาวิทยาลัยเกริกหรือกองบรรณาธิการ การนำบทความส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดไปพิมพ์เผยแพร่ต้องอ้างอิงที่มาให้ชัดเจน
เอกสารอ้างอิง
พลศักดิ์ จิรไกรศิริ. (2551). การแสวงหาความรู้ทางรัฐศาสตร์. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการวิเคราะห์และระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วรารัก เฉลิมพันธุศักดิ์. (2551). แนวทางวิเคราะห์การเมืองเชิงปรัชญา. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการวิเคราะห์และระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิโรจ นาคชาตรี. (2555). ปรัชญาเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 17). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมบัติ จันทรวงศ์. (2556). ปรัชญาการเมือง (พิมพ์ครั้งที่ 31). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สมพงษ์ เกษมสิน. (2519). ลัทธิการเมือง. ไทยวัฒนาพานิช.
สรวิชญ์ วงษ์สะอาด. (2561). ปฐมเหตุแห่งปรัชญาการเมือง. Journal of Arts Management, 2(2), 103-116.
เสนีย์ คำสุข. (2551). สถานภาพ ขอบข่ายการวิเคราะห์การเมือง. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการวิเคราะห์และระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Aquinas, T. (1988). On law, morality, and politics . Hackett Publishing Company.
Aristotle. (1998). Politics (C.D.C. Reeve, Trans.). Hackett Publishing Company.
Bodin, J.(1992). On sovereignty: Four chapters from The Six Books of the Commonwealth (J.H. Franklin, Ed. & Trans.). Cambridge University Press.
Cicero, M. T. (1998). The republic and the laws (N. Rudd, Trans.). Oxford University Press.
Cole, D., & Dempsey, J. X. (2006). Terrorism and the Constitution: Sacrificing civil liberties in the name of national security. The New Press.
Crosson, J. B. (2020). Humanism and Enlightenment. In A. B. Pinn (Ed.), The Oxford handbook of humanism. Oxford University Press.
Gilbert, N., Graver, M., & McConnel, S. (2023). Political philosophy and ethics. Cambridge University Press.
Hardin, G. (1968). The tragedy of the commons. Science, 162(3859), 1243-1248.
Hobbes, T. (1991). Leviathan (R. Tuck, Ed.). Cambridge University Press.
Locke, J. (1988). Two treatises of government (P. Laslett, Ed.). Cambridge University Press.
Martin, T. R. (1996). Ancient Greece. Yale University Press.
Mill, J. S. (2001). On liberty. Batoche Books.
Miller, D. (2022). Political philosophy, here & now . Oxford University Press.
Montesquieu, C. L. (1989). The spirit of the laws. Cambridge University Press.
Muhammad, Y. (2022). Political philosophy: A comparative analysis of Al-Farabi and Aristotle's thought. Kawanua International Journal of Multicultural Studies, 3(2), 44-51.
Piketty, T. (2014). Capital in the twenty-first century. Harvard University Press.
Plato. (2000). The republic. Cambridge University Press.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Rousseau, J. J. (1997). The social contract and other later political writings. Cambridge University Press.
Sen, A. (1999). Development as freedom. Oxford University Press.
Solove, D. J. (2011). Nothing to hide: The false tradeoff between privacy and security. Yale University Press.
Sujana, A. (2022). An introduction to political philosophy. Oxford University Press.
St. Augustine. (2003). City of God. Penguin Classics.
United Nations. (1948). Universal declaration of human rights. https://www.un.org/en/about-us/universal-declaration-of-human-rights.
Wollstonecraft, M. (2004). A vindication of the rights of woman. Penguin.
