ADAPTATION UNDER THE CORONAVIRUS DISEASE 2019 EPIDEMIC SITUATION OF MASTER’S STUDENTS
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the Adaptation of master's students during the COVID-19 crisis. This research was survey research using questionnaires as a tool to collect data from a sample of the population. The sample is 168 master's students. The researchers used inferential statistics to analyze as follows: Independent – Sample t-test analysis, F–test analysis, One Way ANOVA analysis, and Multiple Regression. The results of the study showed that the master's students of Rangsit University had opinion levels, perception levels, and adaptation levels overall at a high level. The results of the hypothesis testing showed that different demographic factors in terms of gender (F =3.438), age (F =2.092), status (F =0.932), occupation (F =0.807), course (F =2.524), and average monthly income (F =1.779) had different effects on the adaptation of master's students at Rangsit university during the COVID-19 crisis p-value < 0.05. Terms of opinions (r =0.320) and perceptions (r =0.855) had a positive correlation with the efficiency of adaptation of master's students at Rangsit University during the COVID-19 crisis p-value < .05.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล ถือว่าเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบใดๆ
References
กรมควบคุมโรคติดต่อ. (2563). โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน2564 จาก https://ddc.moph.go.th/viralpneumonia/index.php
คณะกรรมาธิการการศึกษา วุฒิสภา. (2563). รายงานการวิจัย เรื่อง ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเร่งด่วน ว่าด้วยการบริหารจัดการศึกษาในช่วงสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID 19) ที่เหมาะสมกับสังคมไทย. สืบค้นจาก https://www.senate.go.th/assets/portals/132/fileups/241/files/รายงาน%20COVID%2019(2).pdf
ฉัฐวัฒน์ ชัชณาภัฏฐ์. (2563). การจัดการองค์การในภาวะวิกฤต กรณีโรคติดเชื้อไวรัส Covid-19. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 20(4) ; 199. วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
ชนันรัตน์ ชัดไธสง. (2560). การปรับตัวของประชาชนในเหตุการณ์ความไม่สงบเขตพื้นที่เซฟตี้โซน. วิทยานิพนธ์ปริญญา ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนามนุษย์และสังคม. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ชัยสิทธิ์ ทองบริสุทธิ์ และ ประยูร สุยะใจ. (2558). การปรับตัวในสถานการณ์วิกฤตของชีวิต. สถาบันพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย
ธิษณา หาวารีและบุษรา โพวาทอง. (2565). การปรับตัวเพื่อความอยู่รอดในภาวะวิกฤตโควิด-19 ระหว่าง พ.ศ. 2563-2564 ของโรงแรมในเขตพัทยาเหนือ กรณีศึกษาโรงแรมที่มีการบริหารแบบอิสระขนาดเล็กและขนาดกลาง. ภาควิชาเคหการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มนัสนันท์ ลิมปวิทยากุลและคณะ. (2558). การรับรู้ การเรียนรู้ และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในเรื่องโรคติดเชื้อไวรัสอีโบลาของประชาชนไทย พ.ศ. 2558. วารสารควบคุมโรค, 41(4), 256. สำนักสื่อสารความเสี่ยงและพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพกรมควบคุมโรค
สุชาดา พงศ์กิตติวิบูลย์. (2563). การรับรู้โอกาสเกิดภาวะวิกฤติ ระดับการทำลายและกลยุทธ์การสื่อสาร ในภาวะวิกฤติของบริษัทไทย. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 14(2), 149. สาขาวิชานิเทศศาสตร์คณะมนุษยศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา
องค์การอนามัยโลกประเทศไทย. (2563). โรคโควิด19คืออะไร. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2564
อรรถพล ศิริเวชพันธุ์. (2565). ศักยภาพในการปรับตัวเพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชนสู่มาตรฐานความปกติใหม่ภายใต้สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 : กรณีศึกษาบ้านเมืองจันทร์ อําเภอเมืองจันทร์ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 8(1).
Alma Harris. (2020). COVID-19-school leadership in crisis?. Journal of Professional Capital and Community
Rogers, C. (1967). Client Centered Therapy. Boston: Houghton Miffin.
Casey A Pollard, Michael P Morran, Andrea L Nestor-Kalinoski. (2020). The COVID-19 pandemic: a global health crisis. Physiological genomics
Slaikeu, K. A. (1990). (2nd ed.). Allyn & Bacon. Crisis intervention: A handbook for practice and research, 2nd ed.