ผลของการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทาง เสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค การพูดรอบวงต่อความสามารถในการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทาง เสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคการพูดรอบวง ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการพูดภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทางเสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคการพูดรอบวง หลังเรียนเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 70 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทาง เสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือ เทคนิคการพูดรอบวงของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบวัดความสามารถในการพูดภาษาจีน และแบบสอบถามความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และ ค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทางเสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคการพูดรอบวง มีคะแนนความสามารถในการพูดภาษาจีน ก่อนเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 54.33 และหลังเรียนเฉลี่ย เท่ากับ 104.80 และเมื่อทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยพบว่า ความสามารถในการพูดภาษาจีน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทางเสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคการพูดรอบวง มีคะแนนความสามารถในการพูดภาษาจีน หลังเรียนเฉลี่ยเท่ากับ 104.80 คิดเป็นร้อยละ 87.33 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ร้อยละ 70
3) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบการตอบสนองด้วยท่าทาง เสริมด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคการพูดรอบวงในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล ถือว่าเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบใดๆ
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ ศรีพรหมมุนี. (2565). การใช้เทคนิคการพูดรอบวงเพื่อพัฒนาทักษะการพูดของผู้เรียน. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 17(2), 27–39.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กันตา สกุลทอง. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อทักษะการพูดของนักเรียน. วารสารครุศาสตร์, 48(1), 89–104.
นารีนารถ กลิ่นหอม, กฤตพงศ์ มูลมี, และวริยา อินทรประสิทธิ์. (2560). ปัญหาและแนวทางการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย. วารสารการศึกษา, 28(2), 74–86.
โรงเรียนโรซารีโอวิทยา. (2565). รายงานผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2565. หนองคาย: โรงเรียนโรซารีโอวิทยา.
วรดา ไชยพิมพ์. (2565). ปัญหาความสามารถด้านการพูดภาษาจีนของผู้เรียนไทย. วารสารการสอนภาษาต่างประเทศ, 15(1), 45–58.
ศูนย์จีนศึกษา สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2551). รายงานสถานการณ์การเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Asher, J. J. (1977). Learning another language through actions. Los Gatos, CA: Sky Oaks Productions.
Asher, J. J. (1979). Learning another language through actions (2nd ed.). Los Gatos, CA: Sky Oaks Productions.
Bingling Zhong. (2022). Developing oral proficiency in Chinese through interactive classroom methods. Beijing: Foreign Language Teaching Press.
Chairman. (2019). Effects of total physical response on vocabulary learning. Journal of Language Teaching Research, 10(3), 112–120.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1999). Learning together and alone: Cooperative, competitive, and individualistic learning (5th ed.). Boston: Allyn & Bacon.
Kagan, S. (1995). Cooperative learning. San Clemente, CA: Kagan Publishing.
Krashen, S. D. (1985). The input hypothesis: Issues and implications. London: Longman.
Philips, S. (1996). Young learners. Oxford: Oxford University Press.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
