LEARNING MANAGEMENT ENTITLED HAPPINESS LIFE AND CONSUMPTION BASED ON THE PHILOSOPHY OF SUFFICIENCY ECONOMY THROUGH MORAL PROJECT IN MATTHAYOMSUKSA 1
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were 1) to investigate the efficiency of the learning management plan, entitled “Happy Life and Consumption Based on the Sufficiency Economy Philosophy through a Moral Project of Matthayomsuksa 1 Students”, 2) to compare their learning achievement before and after learning through the learning management plan and the moral project, 3) to examine students’ spending behaviors based on the sufficiency economy philosophy after the learning management through the moral project, and 4) to investigate the student satisfaction towards the learning management through the moral project. The population included 50 Matthayomsuksa 1 students studying in the second semester of the academic year 2015 at Watnongketyai School, Banglamung District, Chonburi Province, under the Office of Chonburi Provincial Primary Education Area 3. The 25 subjects were drawn from cluster sampling with classroom as a sampling unit. Research instruments included the learning management plan with the moral project, learning achievement test, spending behavior observation form, and satisfaction questionnaire. Data analysis was conducted through mean, standard deviation, and t-test dependent.
The findings revealed that
1) The efficiency of the learning management plan, namely “Happy Life and Consumption Based on the Sufficiency Economy Philosophy through the Learning Management Plan with the moral project” was equal to 85.30/84.10.
2) The learning achievement of Matthayomsuksa 1 students learning through the learning management plan with the moral project was statistically significant at .01.
3) The sample’s spending behaviors after learning through the learning management plan with the moral project were at a high level.
4) The student satisfaction towards the learning through the learning management plan with the moral project was at the highest level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล ถือว่าเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบใดๆ
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ สังคม ศาสนา และวัฒนธรรม.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กลุ่มกัลยาณมิตรเพื่อการเสริมสร้างเครือข่ายวิถีพุทธ. (2554). คู่มือโครงงานคุณธรรมเฉลิมพระ เกียรติพุทธชยันตรีเฉลิมราช.กรุงเทพฯ : กลุ่มกัลยาณมิตรเพื่อการเสริมสร้างเครือข่ายวิถีพุทธ.
ฐิติยา เนตรวงษ์. (2555). การพัฒนาเหตุผลเชิงจริยธรรมโดยวิธีการเรียนรู้ด้วยเทคนิคกลุ่มสืบสอบและใช้โครงงานคุณธรรมเป็นฐานรายวิชาการบูรณาการสารสนเทศสำหรับนักศึกษาหลักสูตร เทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
ดวงพร อิ่มแสงจันทร์. (2554). การพัฒนาผลการเรียนรู้เรื่อง หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนา เศรษฐกิจของระเทศและ ความสามารถในการแก้ปัญหาตามขั้นตอนการจัดเรียนรู้แบบ โครงงานชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นราทิพย์ พุ่มทรัพย์. (2555). เราคิดอะไร. สืบค้นจาก http//:ww.asoke.info.//วันที่สืบค้น 2557,27 ตุลาคม.
เบญจวรรณ ใจแก้ว. (2556). การสร้างแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานคุณธรรมสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดบุบผารวม จังหวัดเชียงใหม่. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เผชิญ กิจระการ. (2544). ดัชนีประสิทธิผล. มหาสารคาม : ภาควิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พระมหาพงศ์นรินทร์ ฐิตวโส. (2555). มุ่งสู่เป้าเข้าถึงแก่นโครงงานคุณธรรม. กรุงเทพฯ: อินฟินิโกลบอลเทรด.
พุทธรักษา ศรีธัญรัตน์. (2553). พฤติกรรมการใช้จ่ายเงินประจำวันของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ในเขตพื้นที่การศึกษาอุบลราชธานี เขต 1 กรณีศึกษานักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์ เพื่อการพัฒนา. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
มาเรียม นิลพันธ์. (2549). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ และสังคมศาสตร์. นครปฐม, โครงการส่งเสริมการตำราและเอกสารการสอนคณะศึกษาศาสตร์ .มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มุกดาภรณ์ พนาสรรค์. (2553). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่เรียนด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบโครงงานกับผังมโนทัศน์และกิจกรรมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้กับผังมโนทัศน์. วิทยานิพนธ์ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทฯ: สุวีริยาสาส์น.
ศิริชัย กาญจนวาสี.( 2546). การเลือกใช้สถิติที่เหมาะสม สำหรับงานวิจัย.พิมพ์ครั้งที่ 3 .กรุงเทพฯ: บริษัท บุญศิริการพิมพ์ จำกัด
เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555–2559) สำนักงาน แผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสำนักแห่งชาติ.
สมนึก ภัททิยธนี .(2546). การวัดผลการศึกษา . พิมพ์ครั้งที่ 4 .กาฬสินธุ์ : ประสานการพิมพ์
สมพร เทพสิทธา . (2548). การเดินตามรอยยุคลบาทเศรษฐกิจพอเพียงช่วยแก้ไขปัญหาความยากจนและการทุจริต. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ สภายุวพุทธิสมาคมแห่งชาติ .
สัญญา ไชยประเสริฐ. (2553). ผลการพัฒนาคุณธรรม พื้นฐาน 8 ประการของนักเรียนนักศึกษา โดยใช้กิจกรรมการพัฒนาผู้เรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยาลัยเกษตร และเทคโนโลยียโสธร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ. ปรัชญาของเศรษฐกิจ พอเพียง .(2551). พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานบริหารและพัฒนา ความรู้ . (2554) . สภาวะสังคมไทย สืบค้น เมื่อ 17 สิงหาคม 255 จากhttp : // th.wikipedia.org/wiki
สำนักงานปฏิรูปสุขภาพแห่งชาติ. (2548). คู่มือนำทางชีวิต รักพ่อ เพื่อพ่อ ขอดำเนินชีวิตด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: คุณาไทย.
สิทธิญา รัสสัยการ. (2551). ผลการจัดการเรียนรู้แบบโครงงาน กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
สุนทร พรหมดี. (2553). การพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านการประหยัดโดยใช้หลัก ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของนักเรียนช่วงชั้นที่ 2 โรงเรียนบ้านโคกงาม อำเภอด้านซ้าย จังหวัดเลย.ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.