THE GUIDELINES FOR INTELLIGENT IMPROVING QUALITY OF HUMAN LIFE A CASE OF BAN CHAN SUBDISTRICT MUNICIPALITY IN UDON THANI, THAILAND

Main Article Content

Thawanrat Anu
Khemmanat Pookongchai

Abstract

The purposes of this research were to 1) study the quality of life of residents in Ban Chan Municipality, Udon Thani Province, 2) examine the relationships between factors associated with the quality of life of residents in Ban Chan Municipality, Udon Thani Province, 3) explore guidelines approaches for developing models to enhance the quality of life in various dimensions for residents in Ban Chan Municipality, Udon Thani Province. This research employed a quantitative research methodology. The sample consisted of 210 residents living in Ban Chan Municipality, Udon Thani Province. The research instrument used is a questionnaire. Statistical tools and data analysis  included percentage, mean, standard deviation, and Pearson's correlation coefficient analysis. The findings revealed that the overall quality of life of residents in Ban Chan Municipality was at a high level based on the analysis of questionnaire responses using mean scores. When analyzed by dimension, the aspects ranked from highest to lowest were as follows: culture, recreation, social cohesion, personnel, public health, safety, infrastructure, environment, education, urban development policies, and occupational promotion. The factor with a moderate level was the economic aspect. The analysis of the relationships between factors associated with the quality of life indicated that the factors with strong correlations included : Environment and social cohesion, Personnel and safety, Infrastructure and social cohesion. and Public health and social cohesion.  These strongly correlated factors were analyzed to develop guidelines for improving the quality of life in various dimensions for residents in Ban Chan Municipality. The aspects that residents prioritized for development, ranked from highest to lowest, were economy, urban development policies, safety, environment, public health, occupational promotion, education, recreation, infrastructure, social cohesion, culture, and personnel.

Article Details

How to Cite
Anu, T., & Pookongchai, K. (2025). THE GUIDELINES FOR INTELLIGENT IMPROVING QUALITY OF HUMAN LIFE A CASE OF BAN CHAN SUBDISTRICT MUNICIPALITY IN UDON THANI, THAILAND. Santapol College Academic Journal, 11(2), 18–34. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/scaj/article/view/278362
Section
Research Articles

References

กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2560). แผนยุทธศาสตร์กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2560 – 2569. กรุงเทพฯ: กรมฯ.

กัญจน์ชญา ทัดรอง. (2564). รูปแบบการขับเคลื่อนโครงการไทยนิยมยั่งยืนกรณีศึกษา: โครงการพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานรากในพื้นที่ของชุมชนบ้านทุ่งกระโปรง ตำบลป่าขะ จังหวัดนครนายก. การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

กำชัย บุตกร, ฟ้าใส มันตวัติ, ชญาดา แจ่มกระจ่าง, ปรารถนา ศรีวิเชียร และปริชาติ ฉายศรี. (2565). การพัฒนาศักยภาพบุคลากรยุคใหม่ท้องถิ่นไทย. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 5(2), 128.

กิจฐเชต ไกรวาส, ธาริกานต์ ธนัญชยะกุล และอาภาภรณ์ สุขหอม. (2567). ความพึงพอใจของประชาชนต่อคุณภาพการให้บริการสาธารณะของเมืองพัทยาประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(4), 149

คณิต เขียววิชัย และวรรณภา แสงวัฒนะกุล. (2558). กิจกรรมนันทนาการเชิงสร้างสรรค์ การมีส่วนร่วมกับชุมชน การเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ พิพิธภัณฑ์และแหล่งเรียนรู้ในท้องถิ่น. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 7(2), 29

จตุพล เจริญธัญญากร. (2554). แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานส่งเสริมคุณภาพชีวิตขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดกำแพงเพชร. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

จอมเดช ตรีเมฆ. (2556). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและอาชญากรรมกับการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบการรักษาความปลอดภัย : การเข้ามามีบทบาทของกล้องโทรทัศน์วงจรปิดในการรักษาความปลอดภัยและการควบคุมอาชญากรรม. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 6(2), 98.

จีรนันท์ ทุมวัน. (2560). การวิเคราะห์องค์ประกอบคุณภาพชีวิตการทำงานของพนักงานธนาคารออมสินภาค 11. วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

จีรศักดิ์ ปันลำ และ กตัญญู เรือนตุ่น. (2566). การจัดการความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของวัดและชุมชน ในตำบลพระบาทตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 103

ชัลวาลย์ เรืองประพันธ์. (2556). สถิติพื้นฐาน. ขอนแก่น: ภาควิชาสถิติ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ชาญยุทธ หาญชนะ. (2563). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในองค์การบริหารส่วนตำบลกุดผึ้ง อำเภอสุวรรณคูหา จังหวัดหนองบัวลำภู. วิทยาลัยพิชญบัณฑิต, 5(2), 85.

ณัฎยา มานู. (2560). การพัฒนาเมืองน่าอยู่ของเทศบาลเมืองพนัสนิคม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนตามมุมมองของผู้บริหารและผู้นำชุมชน. งานนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ธัญญลักษณ์ เวียงอินทร์, กนกอร บุญมี, บุญเพ็ง สิทธิวงษา, และ พงษ์เมธี ไชยศรีหา. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(6), 543.

ปกรณ์ สุขธรรมนิยม. (2560). คุณภาพชีวิตของประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลเมืองแสนสุข อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. งานนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรเพื่อความมั่นคง. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ปริญญา จิตอร่าม. (2563). การพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะ การแก้ปัญหาและการพัฒนาสาธารณสุขชุมชนของนักสาธารณสุขชุมชน. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดสุพรรณบุรี. 6(1), 84-84.

พงศ์รัตน์ ภิรมย์รัตน์, ฤๅเดช เกิดวิชัย และณัฐพงษ์ เตชะรัตนเสฏฐ์. (2563). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนจังหวัดแพร่. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 8(4), 1493-1501.

พระครูวิรัตธรรมโชติ. (2566). วิธีส่งเสริมชุมชนให้เจริญรุ่งเรือง: กลยุทธ์เพื่อการพัฒนาชุมชน อย่างมีประสิทธิภาพ. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(6), 353.

พระศตวรรษ ชินวโร (อุดมศรี). (2561). บทบาทการพัฒนาชุมชนของคณะกรรมการชุมชนเทศบาลเมืองวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิจัยวิชาการ, 1(1), 63.

พัชรพร ทองจันทนาม. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการพัฒนาคุณภาพชีวิตขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอไทยเจริญ จังหวัดยโสธร. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พิชิต พิทักษ์เทพสมบัติ (2548). แนวคิดทางรัฐประศาสนศาสตร์ ความหมาย การวัด. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: เสมาธรรม.

ยุทธนา ศรีตะบุตร. (2567). ประสิทธิผลของการนำนโยบายพัฒนาตำบลขององค์การบริหารส่วนตำบลไปปฏิบัติในจังหวัดหนองคาย. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม, 11(1), 758.

วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2565). การศึกษาเปรียบเทียบการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาของเครื่องมือวิจัยด้วยเทคนิค IOC, CVR และ CVI. รังสิตสารสนเทศ, 28(1), 174-175.

ศรีสุดา มีชำนาญ และสมชาย ลักขณานุรักษ์. (2553). คุณภาพชีวิตของประชาชนในอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 1(2), 269.

ศิวพร ศรชัย, วาสนา จาตุรัตน์ และชนัญชิดา ทิพย์ญาณ. (2566). แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนของเทศบาลตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช. บทความวิจัย การค้นคว้าอิสระรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

สามารถ ใจเตี้ย, สิวลี รัตนปัญญา, รพีพร เทียมจันทร์, สมชาย แสนวงศ์ และพันนภา อุสาห์ใจ. (2559). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ชุมชนเพื่อการส่งเสริมวัฒนธรรมสุขภาพ กรณีศึกษาลุ่มน้ำลี้ จังหวัดลำพูน. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 4(2), 258.

สำนักงานจังหวัดอุดรธานี กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด (2566). แผนพัฒนาจังหวัดอุดรธานี พ.ศ. 2566 – 2570. อุดรธานี: กลุ่มฯ.

สำนักงานเทศบาลตำบลบ้านจั่น กองยุทธศาสตร์และงบประมาณ. (2564). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566 - 2570) เทศบาลตำบลบ้านจั่น. อุดรธานี: กองฯ.

สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก. หน้า 74 – 75.

หทัยรัตน์ สติรักษ์. (2563). กระบวนการขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ โดยคณะกรรมการพัฒนาคุณภาพชีวิตระดับอำเภอ (พชอ.) อำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส. การค้นคว้าอิสระปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

อิศราวุฒิ บุญไตรย์. (2558). คุณภาพชีวิตของประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตกึ่งเมืองกึ่งชนบท. การค้นคว้าอิสระปริญญาเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เอก อังคเมธากร, กันตภณ หนูทองแก้ว และเดชชาติ ตรีทรัพย์. (2562). การบริหารด้านการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานขององค์การบริหารส่วน ตำบลคลองกระบือ อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 4(2), 30.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334

Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A.-G. (2009). Statistical power analyses using G*Power 3.1: Tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods, 41, 1149-1160. Download PDF.

Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.-G., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39, 175-191. Download PDF.

Gilles E. Gignac. (2016). Effect size guidelines for individual differences researchers. Personality and Individual Differences, 102, 74-78.

Likert, R. A. (1961). New patterns of management. New York: McGraw-Hill.