CREATIVE LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING THE DEVELOPMENT OF ADMINSTRATIVE INNOVATION SCHOOLS UNDER MUKDAHAN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) examine the creative leadership of school administrators, classified by school context and school size (2) investigate the development of administrative innovation in schools, classified by school context and school size (3) explore the relationship between the creative leadership of school administrators and the development of administrative innovation in schools and (4) identify the aspects of creative leadership of school administrators that influence the development of administrative innovation under the Mukdahan Primary Educational Service Area Office. The sample consisted of 396 participants, including 107 school administrators and 289 teachers. The instrument used for data collection comprised three parts Part 1 collected respondents’ demographic information, including status Part 2 was a questionnaire on the creative leadership of school administrators; and Part 3 was a questionnaire on the development of administrative innovation in schools. The questionnaire employed a rating scale format. The statistical techniques used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, Pearson’s product–moment correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis.
The research findings revealed that (1) The overall level of creative leadership among school administrators was high. (2) The overall level of innovation development in school administration was high. (3) There was a moderately high positive relationship between creative leadership of school administrators and the development of innovation in school administration, with statistical significance at the .01 level. (4) The creative leadership variables of school administrators that affected the development of innovation in school administration under the Mukdahan Primary Educational Service Area Office consisted of four variables: vision (X1), flexibility (X4), team learning (X2), and creativity (X3). Together, these variables were able to predict 69 percent of the variance, with a standard error of estimate of ± .28.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล ถือว่าเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบใดๆ
References
กนกนาถ ทะตัน. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษา กรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 4(1), 16–25.
เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ. (2561). PDCA Cycle / วงจรการควบคุมคุณภาพหรือ วงจรเด็มมิ่ง (Deming Cycle). สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.iok2u.com/index.php/article/innovation/240-pdca-cycle-demingcycle.
ไกรยส ภัทราวาท. (2559). “เดินหน้าการศึกษาไทยอย่างไรให้ตอบโจทย์ Thailand Economy 4.0” [ออนไลน์]. ได้จาก http://www.manager.co.th/ QOL/ViewNews.aspx?NewsID =9590000069668 [สืบค้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2559].
ขวัญเพชร พลวงค์. (2564).ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. ค.ม. (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จารุ โสภาคะยัง, (2567). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 กลุ่ม 4. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(2), หน้า–หน้า.
จินดารัตน์ โพธิ์นอก (2561). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา [Creative leadership]. เดลินิวส์, (23 สิงหาคม 2561), หน้า 23.
ชุณวัฒน์ ปุงบางกระดี่. (2564). การพัฒนานวัตกรรมการบริหารวิชาการโรงเรียนประถมศึกษาตามแนวคิดการประเมินแบบร่วมมือและเป้าหมายของสะเต็มศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฐิตินันทท์ นันทะศรี (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ดรุณี เวียงชัย. (2561). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีต่อการปฏิบัติงานของครู… (บทนำ).กรุงเทพมหานคร: วารสารวิจัยวิชาการ ปีที่ 7 ฉบับ 3 (พฤษภาคม–มิถุนายน 2567)
บุญรักษา กาลาศรี, ชูชีพ ประทุมเวียง, & พงษ์ธร สิงห์พันธ์. (2567). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วารสาร มจร.อุบลปริทรรศน์, 9(1), 87–99.
วีระเทพ พัดพรม. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของผู้อำนวยการโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. (ม.ป.ป.) (2565). คู่มือการปฏิบัติงานรายบุคคล กลุ่มพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา. มุกดาหาร: กระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560) แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579.พิมพ์ครั้งที่ 1
หะยีรอสมีนี อีนอ. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสามารถในการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครู. สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 1
Ash, R. C., & Persall, M. J. (2001). Creative leadership: Skills that drive change. Statistical Solutions.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.
