กลวิธีการแปลชื่อเพลง 红歌 จากภาษาจีนเป็นภาษาไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อรวบรวมข้อมูลชื่อเพลงต้นฉบับภาษาจีนของเพลง 红歌 จำนวน 200 เพลง จากหนังสือ 经典红歌 200 首 2) เพื่อวิเคราะห์การแปลชื่อเพลงจากภาษาจีนเป็นภาษาไทย และ 3) เพื่อวิเคราะห์กลวิธีการแปลชื่อเพลงตามกรอบทฤษฎีของ Newmark (1988) ซึ่งประกอบด้วย 8 กลวิธี โดยรวบรวมชื่อเพลง 红歌จำนวน 200 ชื่อเพลง แบ่งเป็น 7 หมวด ผลการวิจัยพบว่า มีการใช้กลวิธีการแปลทั้งหมด 7 จาก 8 กลวิธี โดยไม่พบการใช้กลวิธีการแปลแบบเสรี สามารถแบ่งกลุ่มชื่อเพลงตามจำนวนกลวิธีที่ใช้ได้ 3 กลุ่ม คือ 1) กลุ่มคำศัพท์ที่ใช้กลวิธีการแปล 1 กลวิธีต่อ 1 คำศัพท์จำนวน 62 ชื่อเพลง 2) กลุ่มคำศัพท์ที่ใช้กลวิธีการแปล 2 กลวิธีต่อ 1 คำศัพท์จำนวน 144 ชื่อเพลง และ 3) กลุ่มคำศัพท์ที่ใช้กลวิธีการแปล 3 กลวิธีต่อ 1 คำศัพท์จำนวน 6 ชื่อเพลง กลวิธีที่นิยมใช้มากที่สุดคือ การแปลแบบรักษาความหมายเดิมและการแปลเชิงสื่อสารเนื่องจากชื่อเพลงเหล่านี้เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์อุดมการณ์และวัฒนธรรมจีน การคงความหมายช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจสาระและอารมณ์ตามต้นฉบับได้ถูกต้อง ลดความคลาดเคลื่อนด้านการเมืองและวัฒนธรรมและสอดคล้องกับหลักการแปลที่เน้น ถ่ายทอดความหมายดั้งเดิมให้ครบถ้วน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอกบทความเพื่อการศึกษา แต่ให้อ้างอิงแหล่งที่มาให้ครบถ้วนสมบูรณ์
เอกสารอ้างอิง
ส. สายบัว, หลักการแปล, พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2542.
ส. สายบัว, หลักการแปล. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2553.
ก. นุ่มทอง, "การศึกษาปัญหาการแปลบทขยายและส่วนเสริมจากภาษาจีนเป็นภาษาไทย," วารสารภาษาและภาษาศาสตร์,
ปีที่ 38, ฉบับที่ 2, หน้า 89–105, 2563.
ก. นุ่มทอง, "การศึกษาปัญหาและกลวิธีการแปลภาษาจากเอกสารประวัติศาสตร์ภาษาจีนเป็นภาษาไทย," วารสารภาษา
และภาษาศาสตร์, ปีที่ 39, ฉบับที่ 2, หน้า 31–50, 2564.
น. บุดดาวงศ์, ก. นุ่มทอง, "Strategies of Adapting Chinese Songs into Thai Songs: A Case Study of Suwanna
Chanakan's Bilingual Love Song Album of Chinese-Thai Volume 4," Lawarath Social E-Journal, ปีที่ 4, ฉบับ
ที่ 1, 2564.
น. บุดดาวงศ์, ก. นุ่มทอง และ ม. เมธจิรนนท์, "อุดมการณ์ชาตินิยมจีนในเพลงแดง," วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย
อุบลราชธานี, ปีที่ 20, ฉบับที่ 1, หน้า 78–105, 2567.
ก. คุณะสารพันธ์, "การแปลสำนวนในบทภาพยนตร์จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย," วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต,
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2549.
ป. วงศธนานันท์, "การวิเคราะห์กลวิธีการแปลเนื้อเพลงจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย," วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหา
บัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 2559.
ร. จีระกมล, "กลวิธีการแปลชื่อละครเกาหลีบนเว็บไซต์เน็ตฟลิกซ์," วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย
อุบลราชธานี, ปีที่ 13, ฉบับที่ 1, หน้า 135–157, 2565.
ข. สุวรรณประชา, ม. ไชยชนะ และ บ. ศักดาศรี, "การวิเคราะห์กลวิธีการแปลชื่อภาพยนตร์ฮอลลีวูดจากภาษาอังกฤษ
เป็นภาษาไทยใน Netflix," วารสารทีทัศน์วัฒนธรรม, ปีที่ 23, ฉบับที่ 1, หน้า 66–89, 2567.
ภาษาอังกฤษ
E. A. Nida and C. R. Taber, The Theory and Practice of Translation. Leiden: E. J. Brill, 1969.
S. Bassnett-McGuire, Translation Studies. London: Methuen, 1980.
P. Newmark, A Textbook of Translation. London: Prentice Hall International, 1988.
L. Venuti, The Translator's Invisibility: A History of Translation. London: Routledge, 1995.
H. J. Vermeer, "Skopos and Commission in Translational Action," in The Translation Studies Reader, L.
Venuti, Ed. London: Routledge, 1984/2000, pp. 221–232.
Wu, S. [吴颂今], 经典红歌200首. 北京: 化学工业出版社, 2019.
Q. Wang, "Red songs and the main melody: cultural nationalism and political propaganda in Chinese
popular music," Perfect Beat, vol. 13, no. 2, pp. 127–145, 2013.
