การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง คำภาษาบาลีและสันสกฤต ในภาษาไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่จัดการเรียนรู้ โดยใช้สื่อประสม
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
มิ.ย. 30, 2019
คำสำคัญ:
การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ สื่อประสม คำภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสื่อประสม เรื่องคำภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 90/90 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียน เรื่อง คำภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังการเรียนที่จัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อประสม 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อประสม กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 โรงเรียนกุหลาบวิทยาลัย เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนทั้งสิ้น 58 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยการจับฉลากโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เป็นเวลา 6 คาบเรียน รวมทั้งหมด 6 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) สื่อประสมเรื่อง คำภาษาบาลีภาษาสันสกฤต 2) แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง คำภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่จัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อประสม จำนวน 4 แผน 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง คำภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย เป็นแบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 30 ข้อ 4) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อประสมเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 15 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนและหลังเรียนด้วยสถิติทดสอบทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน (t-test dependent samples) วิเคราะห์ระดับความคิดเห็นด้วยค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- ผลการพัฒนาและหาประสิทธิภาพของบทเรียนสื่อประสม เรื่อง คำภาษาบาลีและสันสกฤตในภาษาไทย 4 บทเรียน ได้แก่ 1) พยัญชนะและสระในภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต 2) พยัญชนะสังโยคใน
ภาษาบาลี 3) พยัญชนะสังโยคในภาษาสันสกฤต 4) ความแตกต่างระหว่างภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ประสิทธิภาพของบทเรียนสื่อประสมมีค่าเท่ากับ 96.43/91 - นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ก่อนและหลังเรียนโดยใช้สื่อประสมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนโดยใช้สื่อประสมมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ทาง
การเรียนก่อนเรียน - ความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อประสม เรื่อง คำภาษาบาลีและสันสกฤต ในด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านบรรยากาศในการเรียนรู้ และด้านประโยชน์ที่ได้รับจากการเรียนรู้ นักเรียนมีความคิดเห็นในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ ภูมิสายดร. (2553). การพัฒนาทักษะการเขียนคำควบกล้ำ โดยใช้สื่อประสม กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
กรุณา กุศลาสัย. (2510). ความรู้เรื่องอินเดียทางวัฒนธรรม หรือ ภารตวิทยา (INDOLOGY). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กำชัย ทองหล่อ. (2540). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
กิดานันท์ มลิทอง. (2544).สื่อการสอนและฝึกอบรมจากสื่อพื้นฐานถึงสื่อดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ:
อรุณการพิมพ์.
_______. (2548). เทคโนโลยีและการสื่อสารเพื่อการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
_______. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จำลอง ภูริปญฺโญ. แบบเรียนภาษาบาลีภาคพิเศษ เล่ม 2. พระนคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา. การเข้ามาของภาษาบาลีและสันสกฤตในประเทศไทย. ใน เอกสารประกอบ
การสัมมนาเรื่องอิทธิพลของภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีต่อภาษาไทย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฉลาด บุญลอย. (2505). ประวัติวรรณคดีบาลี ตอน 1. พระนคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และคณะ. (2540). เอกสารการเรียนชุดวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา เล่มที่ 1 หน่วยที่ 1-5. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
นพมาศ สิงหฬ. (2550). การพัฒนาสื่อประสม เรื่องอักษรนำ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นาถตะยา จันทร์โพธิ์ศรี. (2555). การพัฒนาสื่อประสมเชิงโต้ตอบ เรื่องโวหารภาพพจน์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวทิยาลัยขอนแก่น.
บรรจบ พันธุเมธา. (2523). TH 323 บาลีสันสกฤตในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
ประกอบศรี คงสาคร. (2549). การพัฒนาสื่อประสม เรื่องการสร้างคำ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรีชา ทิชินพงศ์. (2534). บาลี-สันสกฤต ที่เกี่ยวกับภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พระมหาจำลอง ภูริปญฺโญ. (2511). แบบเรียนภาษาบาลีภาคพิเศษ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเสถียรพงษ์ ปุณณวญฺโณ. (2514). โครงการตำราสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์. พระนคร: ไทยวัฒนาพานิช.
พระยาอนุมานราชธน. (2522). นิรุกติศาสตร์. กรุงเทพฯ: คลังวิทยา.
พวงทอง ศรีอาจ. (2554). การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2543). การสร้างและพัฒนาแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
พัฒน์ เพ็งผลา. (2543). บาลีสันสกฤตในภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พิมพ์ภัทร ศิริเม. (2553). การพัฒนาสื่อประสมบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย เรื่องการสะกดคำอักษรนำ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัย
ราชภัฏบุรีรัมย์.
พูนพงษ์ งามเกษม. (2536). เอกสารคำสอนวิชาไทย 411 ภาษาบาลีสันสกฤตที่เกี่ยวกับภาษาไทย. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มนัสนิตย์ กลิ่นกุล. (2554). การสร้างสื่อประสมฝึกทักษะการฟังภาษาไทยสำหรับผู้เรียนชาวต่างประเทศ. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2555). วิธีวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 6). นครปฐม: ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รัชนี อิ่มอก. (2553). การพัฒนาชุดการเรียนด้วยตนเอง วิชาภาษาไทย เรื่องคำบาลีสันสกฤต ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนแม่พระฟาติมา กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ลลิตา อุ่นทอง. (2550). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องคำบาลีสันสกฤตที่ได้รับการสอน โดยใช้เกมกับการสอนแบบปกติสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบางกะปิ สุขุมนวพันธ์อุปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วรวิทย์ นิเทศศิลป์. (2551). สื่อและนวัตกรรมแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สกายบุ๊กส์.
วัชรพล วิบูลศริน. (2556). นวัตกรรมและสื่อการเรียนการสอนภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัลลภ ภู่โชติ. (2533). การใช้สื่อการสอนเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน เอกสารประกอบการบรรยายการใช้สื่อ การสอน โรงเรียนพรหมานุสรณ์ จังหวัดเพชรบุรี. เพชรบุรี.
วารินทร์ รัศมีพรหม. (2531). สื่อการสอนเทคโนโลยีทางการศึกษาและการสอนร่วมสมัย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วารุณี ภิรมย์เมือง. (2554). การพัฒนาชุดการเรียนรู้สื่อประสม เรื่อง การใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิรุฬห์ ลีลาพฤทธิ์. (2521). เทคโนโลยีทางการศึกษา (วัสดุอุปกรณ์การเรียนการสอน). กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
วิสุทธิ์ บุษยกุล. (2554). ข้อสังเกตเกี่ยวกับภาษาบาลีสันสกฤตในภาษาไทย. ใน วิสุทธอักษร. กรุงเทพฯ:
อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ศยามล ฐิตะยารักษ์. (2553). การพัฒนาชุดสื่อประสม เรื่องคำคล้องจอง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลันราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
ศุภชัย ตันศิริ. (2546). กิจกรรมทางเทคโนโลยีการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมชาย แก้วเจริญ. (2555). การใช้สื่อประสมเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่านทำนองเสนาะ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (2517). บาลี-สันสกฤตที่สัมพันธ์กับภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1).กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล. (2522). ประวัติศาสตร์เอเชียอาคเนย์ถึง พ.ศ. 2000. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทย สำนักนายกรัฐมนตรี.
อรนุช ลิมตศิริ. (2551). นวัตกรรมและเทคโนโลยีการเรียนการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อลิศรา เจริญวานิช. (2545). สื่อการสอน. ใน เอกสารประกอบการสอนวิชา ทน. 301 สื่อการสอน. กรุงเทพฯ:ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัจฉรา เจตบุตร. (2554). การพัฒนาบทเรียนสื่อประสม เรื่อง การเขียนสะกดคำ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อาชว์วิศิษฎ์ อู่ข้าวอู่น้ำ. (2551). การพัฒนาแบบฝึกการวิเคราะห์คำภาษาบาลีสันสกฤตในภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนศรีอยุธยาในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดาสิริโสภาพัณณวดี กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต การมัธยมศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
กรุณา กุศลาสัย. (2510). ความรู้เรื่องอินเดียทางวัฒนธรรม หรือ ภารตวิทยา (INDOLOGY). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กำชัย ทองหล่อ. (2540). หลักภาษาไทย. กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
กิดานันท์ มลิทอง. (2544).สื่อการสอนและฝึกอบรมจากสื่อพื้นฐานถึงสื่อดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ:
อรุณการพิมพ์.
_______. (2548). เทคโนโลยีและการสื่อสารเพื่อการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
_______. (2543). เทคโนโลยีการศึกษาและนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จำลอง ภูริปญฺโญ. แบบเรียนภาษาบาลีภาคพิเศษ เล่ม 2. พระนคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา. การเข้ามาของภาษาบาลีและสันสกฤตในประเทศไทย. ใน เอกสารประกอบ
การสัมมนาเรื่องอิทธิพลของภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีต่อภาษาไทย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฉลาด บุญลอย. (2505). ประวัติวรรณคดีบาลี ตอน 1. พระนคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์ และคณะ. (2540). เอกสารการเรียนชุดวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา เล่มที่ 1 หน่วยที่ 1-5. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20.
นพมาศ สิงหฬ. (2550). การพัฒนาสื่อประสม เรื่องอักษรนำ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นาถตะยา จันทร์โพธิ์ศรี. (2555). การพัฒนาสื่อประสมเชิงโต้ตอบ เรื่องโวหารภาพพจน์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวทิยาลัยขอนแก่น.
บรรจบ พันธุเมธา. (2523). TH 323 บาลีสันสกฤตในภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
ประกอบศรี คงสาคร. (2549). การพัฒนาสื่อประสม เรื่องการสร้างคำ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปรีชา ทิชินพงศ์. (2534). บาลี-สันสกฤต ที่เกี่ยวกับภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
พระมหาจำลอง ภูริปญฺโญ. (2511). แบบเรียนภาษาบาลีภาคพิเศษ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเสถียรพงษ์ ปุณณวญฺโณ. (2514). โครงการตำราสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์. พระนคร: ไทยวัฒนาพานิช.
พระยาอนุมานราชธน. (2522). นิรุกติศาสตร์. กรุงเทพฯ: คลังวิทยา.
พวงทอง ศรีอาจ. (2554). การพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำไม่ตรงตามมาตราตัวสะกด กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏ วไลยอลงกรณ์.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2543). การสร้างและพัฒนาแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
พัฒน์ เพ็งผลา. (2543). บาลีสันสกฤตในภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พิมพ์ภัทร ศิริเม. (2553). การพัฒนาสื่อประสมบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย เรื่องการสะกดคำอักษรนำ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัย
ราชภัฏบุรีรัมย์.
พูนพงษ์ งามเกษม. (2536). เอกสารคำสอนวิชาไทย 411 ภาษาบาลีสันสกฤตที่เกี่ยวกับภาษาไทย. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มนัสนิตย์ กลิ่นกุล. (2554). การสร้างสื่อประสมฝึกทักษะการฟังภาษาไทยสำหรับผู้เรียนชาวต่างประเทศ. สารนิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2555). วิธีวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 6). นครปฐม: ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รัชนี อิ่มอก. (2553). การพัฒนาชุดการเรียนด้วยตนเอง วิชาภาษาไทย เรื่องคำบาลีสันสกฤต ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนแม่พระฟาติมา กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ลลิตา อุ่นทอง. (2550). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องคำบาลีสันสกฤตที่ได้รับการสอน โดยใช้เกมกับการสอนแบบปกติสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบางกะปิ สุขุมนวพันธ์อุปถัมภ์ กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วรวิทย์ นิเทศศิลป์. (2551). สื่อและนวัตกรรมแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สกายบุ๊กส์.
วัชรพล วิบูลศริน. (2556). นวัตกรรมและสื่อการเรียนการสอนภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัลลภ ภู่โชติ. (2533). การใช้สื่อการสอนเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน เอกสารประกอบการบรรยายการใช้สื่อ การสอน โรงเรียนพรหมานุสรณ์ จังหวัดเพชรบุรี. เพชรบุรี.
วารินทร์ รัศมีพรหม. (2531). สื่อการสอนเทคโนโลยีทางการศึกษาและการสอนร่วมสมัย (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วารุณี ภิรมย์เมือง. (2554). การพัฒนาชุดการเรียนรู้สื่อประสม เรื่อง การใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อการสื่อสาร สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิรุฬห์ ลีลาพฤทธิ์. (2521). เทคโนโลยีทางการศึกษา (วัสดุอุปกรณ์การเรียนการสอน). กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
วิสุทธิ์ บุษยกุล. (2554). ข้อสังเกตเกี่ยวกับภาษาบาลีสันสกฤตในภาษาไทย. ใน วิสุทธอักษร. กรุงเทพฯ:
อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
ศยามล ฐิตะยารักษ์. (2553). การพัฒนาชุดสื่อประสม เรื่องคำคล้องจอง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลันราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
ศุภชัย ตันศิริ. (2546). กิจกรรมทางเทคโนโลยีการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สมชาย แก้วเจริญ. (2555). การใช้สื่อประสมเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการอ่านทำนองเสนาะ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์. (2517). บาลี-สันสกฤตที่สัมพันธ์กับภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 1).กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล. (2522). ประวัติศาสตร์เอเชียอาคเนย์ถึง พ.ศ. 2000. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการชำระประวัติศาสตร์ไทย สำนักนายกรัฐมนตรี.
อรนุช ลิมตศิริ. (2551). นวัตกรรมและเทคโนโลยีการเรียนการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อลิศรา เจริญวานิช. (2545). สื่อการสอน. ใน เอกสารประกอบการสอนวิชา ทน. 301 สื่อการสอน. กรุงเทพฯ:ภาควิชาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัจฉรา เจตบุตร. (2554). การพัฒนาบทเรียนสื่อประสม เรื่อง การเขียนสะกดคำ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อาชว์วิศิษฎ์ อู่ข้าวอู่น้ำ. (2551). การพัฒนาแบบฝึกการวิเคราะห์คำภาษาบาลีสันสกฤตในภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนศรีอยุธยาในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดาสิริโสภาพัณณวดี กรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต การมัธยมศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
