ความรับผิดชอบต่อสังคมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดอุดรธานี

Main Article Content

อานุภาพ คีรีพัฒน์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการพัฒนาอย่างยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดอุดรธานี (2) ศึกษาระดับความรับผิดชอบต่อสังคมของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน และ (3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความรับผิดชอบต่อสังคมของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน กลุ่มตัวอย่างคือผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดอุดรธานี จำนวน 331 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie และ Morgan (1970) ใช้การสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ


ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาอย่างยั่งยืนพบว่าอยู่ในระดับมาก เช่นเดียวกับความรับผิดชอบต่อสังคมที่อยู่ในระดับมาก โดยด้านจริยธรรมเป็นด้านที่ได้รับคะแนนสูงที่สุด      ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่า ระยะเวลาการดำเนินงานของกลุ่มวิสาหกิจมีอิทธิพลต่อความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งนี้ กลุ่มที่ดำเนินงาน 1–5 ปี และมากกว่า 10 ปี ระดับความรับผิดชอบต่อสังคมต่ำกว่ากลุ่มที่ดำเนินงานน้อยกว่า 1 ปีอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่กลุ่ม 6–10 ปีไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ สำหรับปัจจัยด้านแหล่งเงินทุน พบว่าโมเดลมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยแหล่งเงินทุนจากสมาชิก สถาบันการเงิน รัฐบาล และแหล่งทุนอื่น ส่งผลทางบวกต่อระดับความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะแหล่งทุนจากรัฐบาลที่มีอิทธิพลสูงที่สุด


สรุปผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าทั้งประสบการณ์การดำเนินงานและแหล่งเงินทุนมีบทบาทสำคัญต่อระดับความรับผิดชอบต่อสังคมของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน ซึ่งเป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ที่สามารถนำไปใช้เพื่อกำหนดแนวทางสนับสนุนการพัฒนาอย่างยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดอุดรธานีต่อไป

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกวรา พวงประยงค์ และคณะ. (2567). นวัตกรรมสังคมและการสร้างคุณค่าที่ยั่งยืนจากการดำเนินงานด้านความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร: กรณีศึกษา นวัตกรรม การสร้างมูลค่าเพิ่มจากสาหร่ายสไปรูลิน่า ผลพลอยได้จากกระบวนการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากโรงไฟฟ้าบางปะกง.วารสารการจัดการสมัยใหม่, 22(1), 131–148.

กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน. (2567). สรุปจำนวนวิสาหกิจชุมชนและเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนที่อนุมัติการจดทะเบียนแล้ว (ข้อมูล ณ วันที่ 31 มีนาคม 2567). ใน รายงานผลสัมมนาพัฒนาแนวทางการสร้างเครือข่ายวิสาหกิจชุมชน ครั้งที่ 2/2567. กรมส่งเสริมการเกษตร. สืบค้นจาก sceb.doae.go.th

บัวรัตน ศรินิล. (2560). การออกแบบวิจัยธุรกิจ การเก็บรวบรวมข้อมูล การออกแบบสอบถาม และการเลือกตัวอย่าง. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ปริญญา สีม่วง และวิชิต อู่อ้น. (2564).ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อความรับผิดชอบต่อสังคมของกลุ่มวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมด้านเครื่องมือแพทย์ในประเทศไทย. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 199–211

ภรณี หลาวทอง. (2562). เอกสารประกอบการสอนวิชาจริยธรรมทางธุรกิจ. สุรินทร์ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์.

สำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, สำนักความร่วมมือด้าน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ.(2562). ความรู้เบื้องต้น เกี่ยวกับการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ : บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้วแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด.

Carroll, A. B. (1991). The Pyramid of Corporate Social Responsibility: Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders. Business Horizons. 34(4): 39-48.

Carroll, A. B. (2016). Carroll’s Pyramid of CSR: Taking Another Look. International Journal of Corporate Social Responsibility, 1(3), 1-8.

Freeman, R. E. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach. Boston: Pitman.

Kotler, P., & Lee, N. (2005). Corporate social responsibility: Doing the most good for your company and your cause. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Udayasankar, K. (2008). Corporate social responsibility and firm size/age: A theoretical analysis. Journal of Business Ethics, 83(2), 167–175

United Nations Conference on Trade and Development. (1992). Combating Global W1lrming: Study on a Global System of Tradable Carbon Emission Entitlements. Geneva: United Nations

United Nations. (2015) . The Millenium Development Goal Report 2015. New York: United Nations. Retrieved November 23, 2017. Retrieved from https://www.un.org/millenniumgoals/2015_MDG_Report/pdf/MDG%202 015%20rev%20(July%201).pdf