การวิเคราะห์องค์ประกอบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในสำนักงานเขตบางขุนเทียน สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในสำนักงานเขตบางขุนเทียน สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร และ (2) วิเคราะห์องค์ประกอบการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 803 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ของ Comrey & Lee ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 509 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งเป็น 3 ตอน ประกอบด้วย ตอนที่ 1 ข้อมูลทั่วไป ตอนที่ 2 ระดับการบริหารงานวิชาการจำนวน 105 ข้อ และตอนที่ 3 ข้อเสนอแนะโดยเครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญ ได้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.67 – 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่น ทั้งฉบับเท่ากับ 0.946 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ โดยใช้วิธีการสกัดองค์ประกอบหลัก และหมุนแกนแบบมุมฉากด้วยวิธีวาริแมกซ์
ผลการวิจัยพบว่า ระดับการบริหารงานวิชาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก และผลการวิเคราะห์องค์ประกอบพบองค์ประกอบหลัก 5 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การพัฒนางานวิชาการเชิงกลยุทธ์ (2) การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ (3) การประกันคุณภาพงานวิชาการ (4) การมีส่วนร่วมของเครือข่ายทางวิชาการ และ (5) การบริหารงานวิชาการด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล โดยสามารถอธิบายความแปรปรวนสะสมได้ร้อยละ 79.987 ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางสำหรับสำนักการศึกษาในการวางแผนพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาด้านการจัดการเรียนรู้สมัยใหม่ และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการกับภาคส่วนต่าง ๆ เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาในระดับท้องถิ่นอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560). กระทรวงศึกษาธิการ.
เกตกนก สวยค้าข้าว. (2561). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนราชินีบูรณะ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9. การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จันจิรา น้ำขาว. (2562). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารกับการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชนมพรรษ เทียมดวงแข. (2566). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการโดยยึดหลักธรรมาภิบาลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เด่นนภา จุ้ยดอนกลอย. (2559). การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาที่ผ่านการรับรองคุณภาพการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยาเขต 1.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS. บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
นารี ปราถนาม. (2566). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2.วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระบุญลัท สุวรรณเดช. (2561). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตบางบอนกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสยาม.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2565). รายงานผลการทดสอบระดับชาติ. องค์การมหาชน.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2565). รายงานผลการดำเนินงานทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2568). ข้อมูลบุคลากรทางการศึกษา ปีการศึกษา 2568. กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กระทรวงศึกษาธิการ.
Barnett, B. (2006). School leadership and information systems. Journal of Educational Administration, 44(6), 546–563.
Brophy, J. (2006). History of research on classroom management. In C. M. Evertson & C. S. Weinstein (Eds.), Handbook of classroom management: Research, practice, and contemporary issues, (pp.17-43). Malwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research (2nd ed.). Guilford Press.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
Crim, K. (2006). Instructional supervision and teacher development. Educational Leadership Review, 7(1), 1–12.
Daniel, W. W. (1988). Applied nonparametric statistics (2nd ed.). PWS-Kent.
Grossman, P. (2009). Learning to practice: The design of clinical experience in teacher preparation. Journal Publisher.
Hallinger, P., & Murphy, J. (2013). Running on empty? Finding the time and capacity to lead learning. NASSP Bulletin, 97(1), 5–21. https://doi.org/10.1177/0192636512467484
Harris, A., & Jones, M. (2020). COVID-19 – School leadership in disruptive times. School Leadership & Management, 40(4), 243–247. https://doi.org/10.1080/13632434.2020.1811479
Robinson, V. M. J., Lloyd, C. A., & Rowe, K. J. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635–674. https://doi.org/10.1177/0013161X08321509
Smith, R. (2006). Teacher participation and instructional improvement. Journal of Curriculum and Supervision, 21(3), 195–211.
Uday, K. (2018). Technology leadership in education. Journal Publisher.
Ugur, N. G., & Koc, T. (2019). Leading and teaching with technology: School leaders’ perspective. International Journal of Educational Leadership and Management, 7(1), 42–68.
