ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบของประเทศไทย (Policy recommendations for promoting non-formal private schools in Thailand)

Abstract

โรงเรียนเอกชนนอกระบบในประเทศไทยมีบทบาทสำคัญในการเสริมสร้างและขยายโอกาสทางการศึกษา การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบทบาทและศักยภาพของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ และ 2) จัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบ ใช้วิธีการวิจัยแบบผสานวิธี ระยะที่ 1 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างโรงเรียนเอกชนนอกระบบ จำนวน 801 โรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย ระยะที่ 2 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน คือ 1) การสนทนากลุ่มออนไลน์ ผู้เข้าร่วมสนทนากลุ่ม คือ ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์ SWOT Analysis และการวิเคราะห์ TOWS Matrix 2) การประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อรับฟังความคิดเห็นต่อทิศทางและข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบจากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง และ 3) การตรวจสอบยืนยันคุณภาพของข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมิน ผลการศึกษาพบว่า ในภาพรวม บทบาทของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (M = 3.78) และศักยภาพของโรงเรียนเอกชนนอกระบบ มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.27) สำหรับข้อเสนอแนะเชิงนโยบายต่อการส่งเสริมโรงเรียนเอกชนนอกระบบ มี 3 ด้านหลัก คือ 1) ด้านกฎระเบียบ 2) ด้านการบริหารจัดการ และ 3) ด้านการพัฒนาโรงเรียนเอกชนนอกระบบ ข้อค้นพบจากการศึกษาครั้งนี้ นับเป็นสารสนเทศสำคัญ ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนำไปใช้ในการสนับสนุนและส่งเสริมการดำเนินงานของโรงเรียนเอกชนนอกระบบของประเทศไทย

Non-formal private schools in Thailand play an important role in enhancing and expanding educational opportunities. The purposes of this study were: 1) to examine the roles and potential of non-formal private schools; and 2) to develop policy recommendations for promoting non-formal private schools. This study employed a mixed-methods research design. Phase I was quantitative research, in which data were collected using a questionnaire from a sample of 801 non-formal private schools. The data were analyzed using descriptive statistics. Phase II was qualitative research consisting of three steps: 1) conducting online focus group discussions with participants involved in the operation of non-formal private schools in Thailand, with data analyzed using SWOT Analysis and the TOWS Matrix; 2) organizing a workshop to obtain feedback on the direction and policy recommendations for promoting non-formal private schools from relevant stakeholders; and 3) validating the policy recommendations by five experts, with data collected using an evaluation form. The results indicated that, overall, the mean level of the roles of non-formal private schools was high (M = 3.78), whereas their potential was at a moderate level (M = 3.27). The policy recommendations for promoting non-formal private schools comprised three key areas: 1) regulations, 2) management, and 3) non-formal private school development. The findings provide significant information that relevant authorities may apply to support and enhance the operation of non-formal
private schools in Thailand.