รูปแบบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

Main Article Content

เพลินตา กะลัมพากร
ศักดา สถาพรวจนา
สมบัติ คชสิทธิ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และปัญหาการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2) เพื่อศึกษาองค์ประกอบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 3) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ 4) เพื่อตรวจสอบรูปแบบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  กลุ่มตัวอย่างการวิจัยมี 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) ผู้บริหารโรงเรียนมาตรฐานสากลที่มีผลงานดีเด่นเป็นที่ประจักษ์จำนวน 4 คน เลือกโดยการใช้เทคนิคการบอกต่อ 2) ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 15 คน ประกอบด้วย อาจารย์ที่สอนบริหารการศึกษาในมหาวิทยาลัย ผู้บริหารโรงเรียนมาตรฐานสากล และนักวิชาการสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เลือกแบบเจาะจง และ 3) ผู้บริหารโรงเรียนมาตรฐานสากล จำนวน 217 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบศึกษาเอกสาร แบบสัมภาษณ์ผู้บริหารสถานศึกษากรณีศึกษา 4 คน แบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ 15 คน และแบบประเมินความเป็นประโยชน์ ความเป็นไปได้ ความเหมาะสม ความถูกต้องของรูปแบบ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ได้แก่ การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า  1. สภาพปัจจุบันและปัญหาของการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล พบว่าสภาพปัจจุบันของการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตนฐานสากล  ผลการวิจัยพบว่า 1) มีการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนด 2) มีระบบการประกันคุณภาพภายใน 3) มีการใช้สื่อเทคโนโลยี 4) การวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา 5) มีการเทียบเคียงผลการปฏิบัติงานกับปีที่ผ่านมา เช่น การทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O–NET) และผลการปฏิบัติงานของโรงเรียน ปัญหาของการ บริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล พบว่า 1) ครูผู้สอนขาดความรู้ในการบูรณาการเนื้อหาสาระ 2) ขาดทักษะการวิเคราะห์หลักสูตรซึ่งทำให้ไม่สามารถนำไปจัดกิจกรรมการเรียนการสอนได้ตรงหลักสูตร 3) ขาดความรู้การจัดการเรียนการสอนแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง 4) ปัญหาสื่อการจัดการเรียนการสอน         5) ขาดแคลนครูที่มีวุฒิการศึกษาตรงกับสาขาวิชาที่สอนและไม่มีประสบการณ์และความถนัดวิชาชีพครู 6) ครูมีภาระงานอื่นมากกว่างานสอน 7) งบประมาณไม่เพียงพอและการเบิกจ่ายเงินงบประมาณล่าช้า 8) ครูขาดทักษะการใช้เทคโนโลยี 9) ขาดเครือข่ายการศึกษาระหว่างประเทศ และ 10) มีปัญหาการใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร  2. องค์ประกอบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล พบว่า มี 9 องค์ประกอบ ได้แก่ การนำองค์การ การวางแผนกลยุทธ์ การมุ่งเน้นนักเรียนและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง การวัดวิเคราะห์และการจัดการความรู้ การมุ่งเน้นกระบวนการเชิงระบบ การมุ่งเน้นบุคลากร กระบวนการบริหารจัดการสถานศึกษา การควบคุมคุณภาพทั่วทั้งองค์กร และการมุ่งเน้นผลสัมฤทธิ์ของงานตามมาตรฐานที่กำหนด  3. รูปแบบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล พบว่า ประกอบด้วย 4 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ส่วนนำ ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ และบริบท ส่วนที่ 2 การบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล ประกอบด้วย 3 มิติ มิติที่1 วิธีการบริหารจัดการระบบคุณภาพ “AGTIC” ประกอบด้วย      การวิเคราะห์องค์กร การกำหนดเป้าหมาย การพัฒนาทีมงานการดำเนินงานและการควบคุมคุณภาพ  มิติที่ 2 องค์ประกอบการบริหารจัดการระบบคุณภาพ มี 9 องค์ประกอบ มิติที่ 3 อำนาจหน้าที่ของโรงเรียนมาตรฐานสากล ประกอบด้วย 4 งาน ได้แก่ การบริหารงานวิชาการ บริหารงานบุคคล บริหารงานงบประมาณและบริหารงานทั่วไป ส่วนที่ 3 การนำรูปแบบไปใช้ ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ การเตรียมการดำเนินงาน   การนำไปใช้ การประเมินผลการปฏิบัติงานและการสรุปผลการดำเนินงาน ส่วนที่ 4 เงื่อนไข ประกอบด้วย เงื่อนไขความสำเร็จและเงื่อนไขที่เป็นอุปสรรค 4. การตรวจสอบเชิงปริมาณของรูปแบบการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล โดยภาพรวม  รายองค์ประกอบของรูปแบบ และรายด้าน ได้แก่ ด้านความเป็นประโยชน์ ด้านความเป็นไปได้ ด้านความเหมาะสม และด้านความถูกต้องอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)

เอกสารอ้างอิง

ชัยยนต์ เสรีเรืองยุทธ. (2548). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงตามการรับรู้ของครูโรงเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ดิเรก วรรณเศียร. (2551). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาโรงเรียนมาตรฐานสากล. สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
วิชัย ตันศิริ. (2547). ขับเคลื่อนการพัฒนายกระดับโรงเรียนชั้นนำที่มีความพร้อมสู่โรงเรียนดีมีมาตรฐานสากล. การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วรณัน ขุนศรี. (2549). การจัดการเรียนเพื่อพัฒนาทักษะในการคิด ในกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์, วิชาการ.
พิณสุดา สิริธรังศรี. (2549). การนำเสนอรูปแบบการจัดการศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรเพ็ญ ทัศนเมธิน. (2544). ทัศนะของผู้บริหารห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาของรัฐต่อการเปลี่ยน แปลงองค์การ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพชยนต์ จันทเขต และคณะ. (2553). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาโรงเรียนมาตรฐานสากลของโรงเรียนประสาทวิทยาคาร. จังหวัดสุรินทร์.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 พร้อมกฎกระทรวงที่เกี่ยวข้องและพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. 2545.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุครุภัณฑ์ (ร.ส.พ.).
สุมาลี ขุนจันดี. (2541). องค์ความรู้ของแนวคิดการเสริมสร้างพลังในองค์กร. กรุงเทพฯ : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). แผนยุทธศาสตร์สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปี พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อนันต์ เตียวต๋อย. (2553). รูปแบบการบริหารคุณภาพแบบเบ็ดเสร็จในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคล. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล.
Krejcie, R. V. & Morgan. (1970). Educational and Psychological Measurement. New York : McGraw-Hill