การศึกษาเปรียบเทียบสำนวนไทยกับสำนวนจ้วง
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภาษาไทยกับภาษาจ้วงเป็นภาษาที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาเดียวกันคือตระกูลภาษาไท สาขาภาษาจ้วง-ต้ง หลายปีมานี้ประเทศจีนได้เปิดประเทศและมีความร่วมมือกับไทยมากขึ้น จึงมีผู้สนใจศึกษาเปรียบเทียบภาษาไทยกับภาษาจ้วงและศึกษาเปรียบเทียบสำนวนไทยกับสำนวนจ้วงมากขึ้น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการจำแนก ลักษณะและภาพสะท้อนทางสังคมและวัฒนธรรมระหว่างสำนวนไทยกับสำนวนจ้วงโดยใช้ทฤษฎีภาษาศาสตร์เปรียบต่างและเปรียบเทียบเหมือนและแนวคิดทางภาษาศาสตร์สังคมเป็นแนวการวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่าสำนวนไทยกับสำนวนจ้วงมีความคล้ายคลึงเป็นอย่างมากทั้งในด้านเกณฑ์ของการจำแนก มูลเหตุที่เกิดสำนวน ลักษณะในการสัมผัส การใช้คำ โครงสร้าง ความหมายและการยืมคำจากภาษาอื่นๆ รวมทั้งภาพสะท้อนวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ความเชื่อและค่านิยม ส่วนความแตกต่างระหว่างสำนวนไทยกับสำนวนจ้วงแสดงในด้านการจำแนก รูปแบบการสัมผัสบางรูปแบบ แหล่งภาษาที่ยืมสำนวน ความหมายของสำนวนและภาพสะท้อนจากสำนวนในด้านภูมิศาสตร์และประเพณี ซึ่งความคล้ายคลึงและความแตกต่างระหว่างสำนวนไทยกับสำนวนจ้วงเหล่านี้มีสาเหตุทางด้านประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ บทบาทหน้าที่ในสังคมของชนชาติ และภาษาและวัฒนธรรมที่ได้รับจากชนชาติอื่น
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลับราชภัฏกำแพงเพชร
ข้อคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฎในวารสารเป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะ ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชรและบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2541). ภาษาศาสตร์สังคม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฉิน เซิ่งหมิ่น(覃圣敏). (2006). ชนชาติจ้วงกับชนชาติไทยเป็นชนชาติในรูปรากเดียวกัน《壮族和泰族是同根生的民族. การสัมมนาการศึกษาจ้วง-ไทยที่มหาวิทยาลัยชนชาติกว่างซี นครหนานหนิง. เอกสารอัดสำเนา.