การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อเพิ่มสมรรถนะผู้บริหารระดับสาขาวิชา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพสมรรถนะและความต้องการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารระดับสาขาวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 2. พัฒนาหลักสูตรการฝึกอบรมเพื่อเพิ่มพัฒนาสมรรถนะของผู้บริหารระดับสาขาวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม 3. ศึกษาผลการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารระดับสาขาวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ซึ่งเป็นรูปแบบการวิจัยและพัฒนา โดยแบ่งการวิจัยออกเป็น 3 ระยะ คือ 1) การศึกษาสมรรถนะและความต้องการการพัฒนา โดยใช้แบบสอบถามสมรรถนะและความต้องการการพัฒนาของผู้บริหารระดับสาขาวิชา กับผู้บริหารระดับสาขาวิชา จำนวน 75 คน และสัมภาษณ์ ผู้บริหารและบุคลากรที่เกี่ยวข้องอีก 20 คน 2) การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรม โดยการวิพากษ์หลักสูตรและประเมินความเหมาะสมของหลักสูตร โดยใช้แบบประเมินมาตราส่วนประมาณค่าจากผู้เชี่ยวชาญ 15 คน 3) การทดลองใช้หลักสูตรฝึกอบรมกับผู้บริหารระดับสาขาวิชา 30 คน ประเมินสมรรถนะจากผลงานและแบบบันทึกผลการเรียนรู้ โดยใช้การประเมินแบบรูบริค การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติขั้นพื้นฐานและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า (1) ผู้บริหารระดับสาขาวิชามีสมรรถนะในการปฏิบัติงานโดยรวมในระดับมาก รายการสมรรถนะที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 อันดับแรกคือ เป็นผู้มีความมุ่งมั่นเพื่อความสำเร็จของงาน มีวิสัยทัศน์ในการบริหารงานและเป็นผู้มีจิตบริการ ส่วน 3 ลำดับที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ความรู้ความเข้าใจในการบริหารงบประมาณ ความสามารถในการดำเนินการประชุม ความสามารถมอบพลังอำนาจและความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับระเบียบ กฎหมายในงานวิชาการ ส่วนความต้องการในการพัฒนา พบว่า ผู้บริหารระดับสาขาวิชาต้องการการพัฒนาตนเอง 15 รายการ รายการที่ให้ความสำคัญ 3 อันดับแรกได้แก่ ทิศทางการอุดมศึกษาไทยความรู้เกี่ยวกับการสอนสู่ศตวรรษที่ 21 และความรู้เกี่ยวกับหลักสูตรและการเรียนการสอน (2) ผลการพัฒนาหลักสูตรพบว่า โครงสร้างหลักสูตร ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ และเนื้อหาสาระแบ่งเป็น 7 หน่วยการเรียนรู้ ผลการประเมินความเหมาะสมของผู้ทรงคุณวุฒิอยู่ในระดับดีมาก (3) ผลการทดลองใช้หลักสูตรพบว่า ผู้เข้ารับการฝึกอบรมมีคะแนนสมรรถนะที่เกิดจากการฝึกอบรม ในระดับดีมากซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด (ไม่ต่ำกว่าระดับดี) เห็นสมควรนำหนักสูตรที่พัฒนาขึ้นไปใช้เป็นหลักสูตรมาตรฐานกลางในการพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารระดับสาขาต่อไป
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลับราชภัฏกำแพงเพชร
ข้อคิดเห็นใดๆ ที่ปรากฎในวารสารเป็นวรรณกรรมของผู้เขียนโดยเฉพาะ ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชรและบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
Chongrutham, P. (2016). The Development of Training Course on the Enhancement of Academic Staff’s Instructional Management Competencies in E-Sarn Rajamangkala University of Technology. Sakthong Journal of Humanities and Social Sciences, 22(2).
Mahasarakham Rajabhat University. (2016). Report on Internal Educational Quality Assessment in 2015. Mahasarakham : Mahasarakham Rajabhat University.
McClelland, David C. (1973) . Testing for Competence rather than Intelligence. [Online]. Available : www.ei.Haygroup.com. [2005, December 11].
Mintzberg, H. (1973). Structure In Fives : Designing Effective Organizations. Englewood Cliffs, NJ : Prentice-Hall.
Namwat, P., et al. (2002). Concept on Organizational Management Designed for Assembled Material for Organization and Management. Nonthaburi : Sukhuthaithammathirat Open University.
Office for Educational Reform. (2002). The Development of Indicators Used for Assessing Regional Educational Administration Quality. Bangkok : Tharn Arksorn.
Office of the Basic Education Commission. (2011). Guidelines for Learning Management to the ASEAN Community. Bangkok : The Agricultural Cooperative Assembly of Thailand Limited.
Office of the Civil Service Commission (OCSC), (2005). Deployment of Human Resource Management Competencies : Document for Seminars on the Performance of Civil Servants. [Online]. Available : http://www.competency.mju.ac.th/doc/11562.pdf. [2017, December 11].
Office of the National Economics and Social Development Board. (2018). Summary of the National Economic and Social Development Plan Twelfth Edition, 2018-2022. Bangkok : Office of the National Economics and Social Development Board, The Prime Minister.
Ozcelik, G. & Ferman, M. (2005). Competency approach to human resources Management : Outcome and contribution in a Turkish cultural context. Human resources Development Review, 5(1), 72-91.
Panyarot, S. (2012). How to Be an Effective Administrator. Bangkok : S.Asia Press (1989).
Rakpapong, W. (2012). Career Development & Succession Planning. Organized by Omega World Class Research Institute Held on March 2012, at The Sense Regis Hotel. Bangkok : Omega World Class Research Institute.
Razik, et al. (2001). Fundamental concepts educational Leadership. (2 nd ed.). New Jersey : Mernill Prentice Hall international.
Rosenetal, B., Furst, S.A. & Blackburn, R.S. (2006). Training for virtual teams : An investigation of current practices and future need. Human resources Management, 45, 229-247.
Srisa-ard, B. (2002). Introduction to Research. Bangkok : Sureeriyasarn.
Taba, H. (1962). Curriculum Development : Theory and Practice. New York : Harcourt, Brace & World.
Tiyao, S. (2001). The Principles of Administration. (2 nd ed.). Bangkok : Thammasart University Press.
Wongwanich, S. & Wiratchai, N. (2005). The Follow-up and Assessment of National Essential Welfares Based on the Government’s Policies and National Educational Act. Bangkok : Chulalongkorn University.
