ตัวบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศึกษาตัวบ่งชี้และพฤติกรรมบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา โดยมีวิธีดำเนินการวิจัย ได้แก่ 1. การศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องกับความเป็นพลเมืองดิจิทัล และทำการสังเคราะห์ตัวบ่งชี้และพฤติกรรมบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัล 2. การตรวจสอบความเหมาะสมของตัวบ่งชี้และพฤติกรรมบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัล โดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 8 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบประเมินความเหมาะสมของตัวบ่งชี้และพฤติกรรมบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่ามัธยฐาน และพิสัยระหว่างควอไทล์ ผลการวิจัยพบว่า 1) ตัวบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา มีจำนวน 11 ตัวบ่งชี้ 25 พฤติกรรมบ่งชี้ ได้แก่ การเข้าถึงดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) การทำธุรกรรมทางดิจิทัล (3 พฤติกรรมบ่งชี้) การสื่อสารทางดิจิทัล  (2 พฤติกรรมบ่งชี้) มารยาททางดิจิทัล (3 พฤติกรรมบ่งชี้) การรู้เท่าทันดิจิทัล (3 พฤติกรรมบ่งชี้) กฎหมายดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) สิทธิและความรับผิดชอบทางดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) สุขภาพกายและใจทางดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) การรักษาความปลอดภัยทางดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) อัตลักษณ์ทางดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) และความปลอดภัยในการใช้ดิจิทัล (2 พฤติกรรมบ่งชี้) 2) ตัวบ่งชี้และพฤติกรรมบ่งชี้ความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา พบว่า มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด