Legality of Leave without Pay in Thailand
Keywords:
leave without pay, furlough, labor protectionAbstract
Currently, Thai law does not explicitly provide for unpaid leave, leading to difficulties in interpreting its legality. Specifically, there is uncertainty as to whether such leave conflicts with Section 75 of the Labor Protection Act B.E. 2541 (1998), which requires employers to pay partial wages to employees during temporary business closures. This article examines relevant legal provisions, guidelines issued by the Department of Labor Protection and Welfare, relevant court rulings, and common practices in Thailand. The analysis concludes that unpaid leave is legally permissible under Thai law, provided that a clear end date is specified and the employer obtains the employee’s explicit consent. Furthermore, such consent must be given voluntarily and without coercion or due to misunderstanding.
References
Fair Labor Association, ‘Third Party Complaints’ <https://www.fairlabor.org/accountability/fair-labor-investigations/tpc/> สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2568.
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 575 บัญญัติว่า “อันว่าจ้างแรงงานนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าลูกจ้าง ตกลงจะทำงานให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่านายจ้าง และนายจ้างตกลงจะให้สินจ้างตลอดเวลาที่ทำงานให้”.
พงษ์รัตน์ เครือกลิ่น, คำอธิบายกฎหมายแรงงานเพื่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 11, สำนักพิมพ์นิติธรรม 2561) 272; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118/2525 และที่ 1277-1278/2529.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 32-36, 41 และมาตรา 52.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 28-30.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 71-72.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 116.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 75
เกษมสันต์ วิลาวรรณ, คำอธิบายกฎหมายแรงงาน (พิมพ์ครั้งที่ 31, สำนักพิมพ์วิญญูชน 2566) 125-126.
สุดาศิริ วศวงศ์ และปานทิพย์ พฤกษาชลวิทย์, คำอธิบายกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงาน (พิมพ์ครั้งที่ 10, สำนักพิมพ์
นิติบรรณาการ 2557) 184-189; พงษ์รัตน์ เครือกลิ่น (เชิงอรรถ 3) 272-277.
พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 มาตรา 79/1.
กฎกระทรวง การได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัย พ.ศ. 2560 ลงวันที่ 11 มกราคม
พ.ศ. 2560.
กฎกระทรวง การได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัยอันเกิดจากการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ พ.ศ. 2563 ลงวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2563.
กฎกระทรวง การได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัยอันเกิดจากการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ พ.ศ. 2563 ลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2563.
ประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่อง สั่งปิดสถานที่เป็นการชั่วคราว (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 21 มีนาคม 2563.
ปรีชา หยกทองวัฒนา และศิริขวัญ นิลกรรณ์, รับมือวิกฤต COVID-19 ฉบับนายจ้างและลูกจ้าง (พิมพ์ครั้งที่ 1, สำนักพิมพ์เอมพันธ์ 2563) 12-19.
สำนักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรี, ‘เปิดมาตรการเยียวยาแรงงานและผู้ประกอบการเพิ่มเติม! เพิ่มทุกสิทธิ ม.33
ม.39 ม.40 เพิ่มประเภทกิจการเป็น 9 สาขา ขยายพื้นที่ครอบคลุม 10 จัดหวัดในพื้นที่ควบคุมสูงสุดและเข้มงวด 1 เดือน’
(13 กรกฎาคม 2564) <https://spm.thaigov.go.th/crtprs/spm-sp-layout6.asp?i=41111%2E42815702112113121111311> สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2567.
กฎกระทรวง ยกเว้นค่าธรรมเนียมสำหรับการประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. 2563 ลงวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2563.
สำนักแรงงานสัมพันธ์ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน, ‘จำนวนองค์การแรงงานทั่วราชอาณาจักร ณ เดือนธันวาคม 2567’, <https://relation.labour.go.th/attachments/category/39/08012025-01.pdf> สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2567.
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2537/2525.
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2499/2537 และที่ 569/2547.
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7670/2547.
ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์, คำอธิบายนิติกรรมสัญญา (พิมพ์ครั้งที่ 22, สำนักพิมพ์วิญญูชน 2561) 151.
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 14/1.
กรมสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน, ‘ข่าวประชาสัมพันธ์ : กสร.ออกประกาศมาตรการป้องกันโควิด-19 พร้อมขอความร่วมมือนายจ้างลูกจ้างร่วมป้องกัน 5 มีนาคม 2563’, <https://www.labour.go.th/index.php/53488-19-2> สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567 “...กรณีที่ลูกจ้างมีความเสี่ยงที่จะติดโรค หรือเป็น หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าเป็นโรคโควิด-19 จำเป็นต้องไปรับการตรวจรักษาหรือรับการชันสูตรทางการแพทย์ ให้นายจ้างอนุญาตให้ลูกจ้าง ใช้สิทธิลาป่วย หรือใช้สิทธิ
หยุดพักผ่อนประจำปีตามกฎหมายหรือตามที่ตกลงกัน เพื่อประโยชน์ในการป้องกันและควบคุมโรคที่อาจเกิดขึ้นกับกิจการของนายจ้าง นายจ้างอาจตกลงกับลูกจ้างให้หยุดงานโดยไม่รับค่าจ้าง (Leave without Pay) หรือให้ลูกจ้างหยุดงานโดยไม่จ่ายค่าจ้างตามหลักสัญญาต่างตอบแทน (No Work No Pay) หรือให้หยุดงานโดยจ่ายค่าจ้างตามจำนวนที่ตกลงกับลูกจ้าง ตลอดระยะเวลาที่หยุดงานก็ได้”.
กองคุ้มครองแรงงาน กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน, ‘สถานการณ์โควิด-19 นายจ้างสามารถตกลงกับลูกจ้างให้หยุดงานต่อไปโดยไม่รับค่าจ้าง (Leave without pay) ได้หรือไม่?’ (Facebook, 8 มิถุนายน 2564)
facebook.com/prdlpw/photos/a.1015906948440802/4401887109842752/?type=3> สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567.
‘‘โควิด-19 เอฟเฟ็กต์’ เซ็นทารา แจงให้สิทธิ์พนักงาน ‘ลาโดยไม่รับเงินเดือน’ ตามความสมัครใจ’ (Brand buffet,
กุมภาพันธ์ 2563) <https://www.brandbuffet.in.th/2020/02/centara-statement-about-leave-without-pay/> สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567.
Bangkok Post, ‘THAI extends leave without pay, deeper cuts needed’ Bangkok Post (30 June 2021)
https://www.bangkokpost.com/thailand/general/2140791/thai-extends-leave-without-pay-deeper-cuts-needed> accessed 5 November 2024; ประชาชาติธุรกิจ ‘การบินไทยเปิดให้พนักงาน leave without pay สูงสุด 10 วัน’ (24 กรกฎาคม 2563) <https://www.prachachat.net/tourism/news-496350> สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567.
ฐานเศรษฐกิจ, ‘อั้นไม่ไหว “ไทยแอร์เอเชีย” ให้พนักงานลาหยุดไม่รับเงินเดือน 2-4 เดือน’ (18 มกราคม 2564) <https://www.thansettakij.com/business/464995> สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567.
สำนักข่าวอิสระ, ‘ขาดทุนเดือนละ 15 ล้าน! ‘เครือโพสต์’ ประกาศนโยบาย ‘ลาหยุดโดยไม่รับค่าจ้าง’ (28 มิถุนายน 2564) <https://www.isranews.org/article/isranews-short-news/99955-post-Leave-Without-Pay-64-covid-news.html> สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2567.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Thammasat Law Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The manuscripts published in the Law Journal is the copyright of the Law Journal, Thammasat University
Any article or opinion appeared in the Law Journal will solely be under the responsibility of the author The Faculty of Law, Thammasat University and the editors do not need to reach in agreement or hold any responsibility.
