การใช้สื่อดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์เพื่อเสริมสร้างความรู้ ด้านการผลิตปศุสัตว์ของเกษตรกรยุคใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การใช้สื่อดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์ เพื่อเสริมสร้างความรู้ด้านการผลิตปศุสัตว์ของเกษตรกรยุคใหม่
การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีดิจิทัลได้ส่งผลต่อวิถีการดำเนินชีวิตและการประกอบอาชีพของประชาชน
ในทุกภาคส่วน รวมถึงภาคการเกษตรและการปศุสัตว์ ซึ่งเป็นหนึ่งในภาคเศรษฐกิจสำคัญของประเทศไทย เกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์ในปัจจุบันจำเป็นต้องเผชิญกับความท้าทายจากต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โรคระบาดในสัตว์ และความต้องการของตลาดที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การเข้าถึงองค์ความรู้ที่ถูกต้อง ทันสมัย และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริงจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและสร้างความสามารถในการแข่งขัน สื่อดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญ
ในการถ่ายทอดองค์ความรู้ คุณภาพชีวิตด้านการปศุสัตว์จากหน่วยงานภาครัฐ สถาบันการศึกษา ผู้เชี่ยวชาญ และเครือข่ายเกษตรกรไปสู่ผู้ใช้งานได้อย่างรวดเร็วและทั่วถึง บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของสื่อดิจิทัลในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและความรู้ด้านการผลิตปศุสัตว์ และแนวทางการใช้สื่อดิจิทัลและสื่อสังคมออนไลน์เพื่อเสริมสร้างความรู้และคุณภาพชีวิตด้านการผลิตปศุสัตว์ของเกษตรกรยุคใหม่ ซึ่งพบว่า สื่อดิจิทัลสามารถช่วยเพิ่มโอกาสในการเรียนรู้ การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และการเข้าถึงข้อมูลด้านเทคโนโลยี
การผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อจำกัดด้านทักษะดิจิทัล ความน่าเชื่อถือของข้อมูล และความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี จึงควรมีการพัฒนากลยุทธ์การสื่อสารที่เหมาะสมกับบริบทของเกษตรกรแต่ละกลุ่ม เพื่อให้เกิดการยอมรับและนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ได้อย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- บทความหรือข้อคิดเห็นใดๆ ในวารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมายเป็
- กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์
เอกสารอ้างอิง
กฤษดา ชื่นจิตต์. (2562). การศึกษาแนวทางของเทคโนโลยีฟาร์มอัจฉริยะ (Smart Farming Technology) เพื่อรองรับประเทศไทย 4.0. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
กรมปศุสัตว์. (2567). รายงานสถานการณ์ปศุสัตว์และการพัฒนาเกษตรกรดิจิทัล. กรุงเทพฯ: กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
จิรพันธ์ อัศวธนบดี. (2565). สื่อดิจิทัลกับการพัฒนาการเกษตรไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม, 9(2), 115-128.
สุรีย์พร จามรพิพัฒน์ สินีนุช ครุฑเมือง แสนเสริม เบญจมาศ อยู่ประเสริฐ. (2565). แนวทางการส่งเสริมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ทางการเกษตรของเกษตรกร ในอำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู. วารสารเกษตรพระวรุณ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(2), 111-118.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2567). รายงานพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2567. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
Bandura A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Boyd D. M., Ellison N. B. (2007). Social network sites: Definition, history, and scholarship. Journal of Computer-Mediated Communication, 13(1), 210-230.
Davis F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
Food and Agriculture Organization. (2022). The state of food and agriculture 2022: Leveraging automation in agriculture for transforming agrifood systems. FAO.
Kanjina S., Kuwornu J. K. (2022). Factors influencing farmers’ use of social media: Evidence from Thailand. The Journal of Agricultural Education and Extension, 28(5), 579-601. https://doi:10.1080/1389224X.2021.1961814.
Kaplan A. M., Haenlein M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59–68.
Klerkx L., Jakku E., Labarthe P. (2019). A review of social science on digital agriculture, smart farming, and agriculture 4.0: New contributions and a future research agenda. NJAS: Wageningen Journal of Life Sciences, 90–91, 100315. https://doi.org/10.1016/j.njas.2019.100315.
Nonaka I., Takeuchi H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York, NY: Oxford University Press.
OECD. (2023). Digital opportunities for better agricultural policies. OECD Publishing.
Rogers E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
Trendov N. M., Varas S., Zeng M. (2019). Digital technologies in agriculture and rural areas: Status report. Food and Agriculture Organization of the United Nations.
World Bank. (2022). Digital agriculture profile: Thailand. World Bank Group
