ปัญหาการกำหนดความรับผิดและอายุความการประกอบกิจการแข่งขัน กับห้างหุ้นส่วนสามัญ รวมถึงความรับผิดของผู้โอนหุ้นในบริษัทจำกัด

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหากฎหมายเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนสามัญ และบริษัทจำกัด ประเด็นความรับผิดและอายุความฟ้องร้องของผู้เป็นหุ้นส่วนที่ประกอบกิจการแข่งขันกับห้างหุ้นส่วน รวมถึงความรับผิดของผู้ถือหุ้นที่โอนหุ้นให้บุคคลอื่นแล้ว โดยเปรียบเทียบกับกฎหมายประเทศอังกฤษ สหรัฐอเมริกา และเยอรมนี เพื่อวิเคราะห์หลักการ แนวคิด และทฤษฎีทางกฎหมาย ตลอดจนเสนอแนะแนวทางปรับปรุงกฎหมายไทย โดยศึกษาจากเอกสารกฎหมาย คำพิพากษา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง

            ผลการวิจัยพบว่า การให้หุ้นส่วนที่ประกอบกิจการแข่งขันต้องรับผิดในกำไรทั้งหมด โดยไม่ได้คำนึงถึงปัจจัยอื่น เช่น หลักการกลับคืนสู่ฐานะเดิม หรือผลกระทบต่อส่วนแบ่งตลาด อีกทั้งการกำหนดอายุความเพียง 1 ปีนับแต่วันที่ฝ่าฝืน อาจก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรม หากผู้เสียหายทราบภายหลัง นอกจากนี้
การให้ผู้โอนหุ้นยังต้องรับผิดในค่าหุ้นที่ค้างชำระ เป็นการเพิ่มภาระเกินสมควร เนื่องจากพ้นสภาพผู้ถือหุ้นแล้ว เมื่อเปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ พบว่า อังกฤษมีการจำแนกประเภทการฝ่าฝืนโดยกำหนดให้ มีการฝ่าฝืน
ที่มีพฤติการณ์ปกปิดข้อมูลเพิ่มเติม เยอรมันใช้ทั้งหลักเริ่มนับอายุความจากวันที่กระทำผิด และวันที่รู้ถึง
การกระทำผิด และสหรัฐอเมริกากำหนดให้ผู้รับโอนหุ้นเป็นผู้รับผิดในค่าหุ้นค้างชำระ เว้นแต่ผู้รับโอนหุ้นจะสุจริต

            ข้อเสนอแนะจากการวิจัย ได้แก่ การกำหนดความรับผิดของผู้เป็นหุ้นส่วนที่ประกอบกิจการแข่งขันโดยพิจารณาพฤติการณ์ของการกระทำ การนำหลักเกณฑ์การเริ่มนับอายุความตั้งแต่วันกระทำผิดหรือวันที่รู้ถึงการกระทำความผิด มาใช้ประกอบกัน และการกำหนดให้ผู้รับโอนหุ้นเท่านั้นเป็นผู้รับผิดในค่าหุ้นที่ค้างชำระ