กระบวนการจัดการความรู้แหล่งเรียนรู้ในสถานศึกษา: การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากระบวนการจัดการความรู้แหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านหนองกุงวิทยาคาร สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 กลุ่มผู้ร่วมวิจัย ประกอบด้วยผู้บริหาร 1 คน ครูผู้สอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 จำนวน 6 คน นักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 จำนวน 50 คน ผู้ปกครองนักเรียน 50 คน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน 7 คน เจ้าหน้าที่เกษตรอำเภอ 1 คน เจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบล 1 คน รวม 115 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสำรวจรายการ (Checklist) 2) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และ 3) แบบบันทึกการประชุมทั่วไป วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการจัดการความรู้แหล่งเรียนรู้สถานศึกษาในชุมชน ประกอบด้วย 1) การกำหนดชนิดของทุนทางปัญญาหรือองค์ความรู้ที่ต้องการ 2) การสร้างทุนทางปัญญาหรือค้นหาใช้ประโยชน์จากสิ่งที่มีอยู่ การศึกษาเพิ่มเติมจากภายนอกองค์กร การเรียนรู้จากความสำเร็จของคนอื่น การเทียบเคียง (Benchmarking) และรวบรวมเอกสาร ข้อมูล องค์ความรู้ตามกลุ่มสนใจ 3) การเสาะแสวงหา และจัดเก็บองค์ความรู้ในองค์กรให้เป็นระบบ เช่น ในรูปแบบของเอกสาร ไฟล์ข้อมูล ซีดี และในรูปของเว็บไซต์ 4) การแบ่งปัน แลกเปลี่ยน เผยแพร่ กระจาย และถ่ายโอน และ 5) การใช้ประโยชน์หรือการนำไปประยุกต์ใช้งาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Becerra-Fernandez, I., Gonzalez, A., & Sabherwal, R. (2004). Knowledge Management: Challenges, Solutions, and Technologies. New Jersey: Pearson Prentice-Hall.
Bennett, J.M., & Bennett, M.J. (2004). Developing Intercultural Sensitivity: An Integrative Approach to Global and Domestic Diversity. In D. Landis, J.M. Bennett and M.J. Bennett (Eds), Handbook of Intercultural Training (3rd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
Coghlan, D., & Brannick, T. (2001). Doing Action Research in Your Own Organization. London: Sage.
Henri, M., & Hedgepeth, O. (2003). Size is Important in Knowledge Management. Journal of Knowledge Management Practice, 4(6), 25-38.
Kangpheng, S., & Kunlong, S. (2015). Participatory Action Research. Maha Sarakham: Maha Sarakham Rajabhat University.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (2005). “Participatory Action Research: Communicative Action and the Public Sphere.” In N. Denzin, N.K. and Lincoln, Y.S. (Eds.), The SAGE Handbook of Qualitative Research (3rd ed.). Thousand Oaks, California: Sage.
Kemmis, S., McTaggart, R., & Nixon, R. (2014). The Action Research Planner: Doing Critical Participatory Action Research. New York: Springer.
Koenig, M.E.D., & Srikantaiah, T. (2007). Knowledge Management Lessons Learned: What Works and What Doesn’t (2nd ed.). Medford, NJ: American Society for Information Science and Technology.
Kucza, T. (2001). Knowledge Management Process Model. Retrieved April 15, 2015, from http://www.Inf.vtt.f/pdf/publication/2001/p.455.pdfl
Local Government Organization Northeastern Provinces Group. (2014). Framework for Lifelong Education Management towards Excellence in Local Occupation. Kalasin: Local Administrative Organization Northeastern Provinces Group.
Marquardt, M.J. (2002). Building the Learning Organization: A System Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: McGraw-Hill.
McInerney, C.R., & Koenig, M.E.D. (2011). Knowledge Management (KM) Processes in Organizations: Theoretical Foundations and Practice. Retrieved May 8, 2020, from https://doi.org/10.2200/S00323ED1V01Y201012ICR018
National Productivity Institute. (2005). Knowledge Management from Theory to Practice. Bangkok: SE-EDUCATION.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (2004). The Essence of Innovation (with A. Katsumi). Tokyo: Nikkei BP.
Office of the Basic Education Commission. (2013). Student Support System for Improving the Quality of Life and Solve the Social Crisis, the Path to Professional Teachers. Bangkok: Chuan Printing.
Office of the National Education Commission. (2010). Student Reform is the Most Important. Bangkok: Teachers Council of Thailand Ladprao.
Office of the Public Sector Development Commission. (2007). Handbook of Change Management to Enhance the Threat of Excellence in the Performance of Government Agencies. Bangkok: Management System Development Group Office of the Public Sector Development Commission.
Panich, W. (2019). Knowledge Management. Retrieved 15 September 2020 from http://huahin.dusit.ac.th/bg/KM/KM_Article.pdf.
Probst, G. R. (2000). Managing Knowledge: Building Blocks for Success. Chichester: John Wiley & Sons.
Probst, G., S. Raub., & K, Romhardt. (2000). Managing Knowledge: Building Blocks for Success. England: John Wiley & Sons.
Sararattana, W. (2018). Research in Educational Administration: Concepts and Case Studies (4th ed.). Bangkok: Thiphayawisut.
Srikantaiah, T. & Koenig, M.E.D. (2002). Knowledge Management for Information Professional. New Jersey: Information Today.
Stringer, E. (2004). Action Research (2nd ed.). California: Sage.
Tannonbaum, S.I., & Alliger, G.M. (2000). Knowledge Management: Clarifying the Key Issue. U.S.A.: The International Association for Human Resource Information Management.
Trapp, H. (1999). Benefits of an Intranet-based Knowledge Management System Measuring the Effect. Retrieved May 8, 2020, from http://www.avinci.de/competence/publikationen/diplomarbeit_holger_trapp.pdf.
Turban, E., Lee, J., King, D., & Chung, H. (2004). Electronic Commerce: A Managerial Perspective. London: Prentice Hall International.
Wasi, P. (2002). New Human Development for A Sustainable Future (5th ed.). Bangkok: Moh-Chao-Ban Publishing House.
Wiig, K.M. (2003). Knowledge Management Has Manta Facets. Retrieved July 20, 2020, from http://www.krii.com/downloads/FourKMFacets-pd.
Wijarn, B. (2009). Development of a Learning Organization (6th ed.). Bangkok: ExpertNet.
