การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชนบ้านสวายสอ จังหวัดบุรีรัมย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาศักยภาพและการจัดการการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชนบ้านสวายสอ 2) เพื่อศึกษาแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพ
โดยชุมชนบ้านสวายสอ และ 3) เพื่อพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชนบ้านสวายสอ ใช้การวิจัยแบบผสมผสาน โดยกำหนดขั้นตอนวิธีดำเนินการวิจัยทั้งหมด 3 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐานเพื่อออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชน 2) การออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชน และ 3) การทดลองและประเมินกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชน โดยทำการศึกษาจากผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับการพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชนบ้านสวายสอ และนักท่องเที่ยว ผู้วิจัยใช้การประชุมกลุ่มย่อย แบบสอบถาม และการถอดบทเรียน เพื่อวิเคราะห์การพัฒนากิจกรรม ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนบ้านสวายสอมีทรัพยากรทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่สามารถนำมาต่อยอดเป็นกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพได้ โดยมีกลุ่มวิสาหกิจข้าวอินทรีย์บ้านสวายสอ เป็นผู้มีบทบาทหลักในการพัฒนากิจกรรม ด้านแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงส่งเสริมสุขภาพโดยชุมชนบ้านสวายสอ พบว่า มีแรงจูงใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.05, S.D. = 0.491) โดยผลการทดลองและประเมินกิจกรรม พบว่า ทุกกิจกรรมมีผลลัพธ์ด้านสิ่งที่ได้รับอยู่ในระดับสูงกว่าความคาดหวัง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ที่ระดับมากที่สุด (
= 4.51, S.D. = 0.388)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
Árpási, Z. (2018). Wellness Tourism: What Motivates the Consumer. Valahian Journal of Economic Studies, 9(1), 87-92. https://www.researchgate.net/publication/329406664_Wellness_Tourism_What_Motivates_the_Consumer
Buri Ram Provincial Office. (2020). Buriram Provincial Development Plan (2018-2022) Revision 2020. http://www.buriram.go.th/publish/?p=154
Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. John Wiley & Sons.
Department of Health Service Support, Ministry of Public Health. (2021). The Journey To Thailand Health Tourism EP.1. http://mrd-hss.moph.go.th/mrd1_hss/wp-content/uploads/2021/09/The-Journey-To-Thailand-Health-Tourism-EP.1.pdf
Dickman, S. (1996). Tourism: An Introductory Text (2nd ed.). Hodder Education.
Future Market Insights. (2021). Tourism Industry Revival on Cards as Special Interest Tourism Set to Rise at 22.4% CAGR: FMI. https://www.futuremarketinsights.com/press-release/special-interest-tourism-sector-overview-and-analysis
Gee, C., Makens, J., & Choy, D. (1997). The Travel Industry. Wiley.
Global Wellness Institute. (2020). 2020 Compendium: Resetting the World with Wellness. https://globalwellnessinstitute.org/industry-research/resetting-the-world-with-wellness/
Goodwin, H., & Santilli, R. (2009). Community-Based Tourism: A success?. ICRT Occasional Paper, 11, 1-37.
Gosset, W. S. (1908, March). The Probable Error of a Meann. Biometrika, 6(1), 1-25.
He Mang., Liu Biqianng., & Li Yaoqi. (2021). Tourist Inspiration: How the Wellness Tourism Experience Inspires Tourist Engagement. Journal of Hospitality & Tourism Research, 1-21. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/10963480211026376
Jittangwattana, B. (2005). Tourism Industry. Press and Design.
Leksuma, P., Dokchan, T., Udomsilp, M., Fakyen, A., & Chuamuangphan, N. (2019). The Guideline of Wellness Tourism Activities Development in Western Thailand. Research and Development Journal Loei Rajabhat University, 14(49), 20-30. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/207005
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric Theory. McGraw-Hill.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2018). The National Strategy (2018-2037). Office of the National Economic and Social Development Council.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1976). On the Use of Content Specialists in the Assessment of Criterion-Referenced Test Item Validity. https://eric.ed.gov/?id=ED121845
Royal Thai Government. (2021). A Government Spokesman Said the Prime Minister Order to Push Tourism, Wellness Tourism and Medical Tourism to Support Tourism in the COVID-19 Era. https://www.thaigov.go.th/news/contents/details/48865%20thaihealth.or.th
Siamrath. (2019). Experience the Rice Fields at "Ban Sawai Sor" and See "Thai cranes". https://siamrath.co.th/n/59267
Smith, M. (2013). Prevention is Better than Cure! the Relationship Between Wellness and Medical Approaches to Health. https://www.slideshare.net/CongresPreventieveWe/melani-smith-keynote-spreker-congres-preventieve-wellness
Soonthonsma, V., & Thammachart, P. (2016). Community-Based Healthy Tourism Patterns for Sustainable Development of Community-Based Enterprise Networking in Prajinburi Province. Journal of the Association of Researchers, 21(3), 167-181. http://www.ar.or.th/ImageData/Magazine/10044/DL_10290.pdf
Suansri, P. (2003). Community Based Tourism Handbook. Tourism for Life and Nature Project.
Tourism Authority of Thailand. (2009). Health Tourism. Tourism Authority of Thailand.
Tourism Authority of Thailand. (2021). 9 New Trends in the Future of Tourism. https://api.tourismthailand.org/upload/live/content_article_file/20603-15378.pdf
Watcharapreeda, P. (2016). Guidelines of Developing Health Tourism Management by Communities in Nakhon Phanom Province. In The 13th National Academic Conference, Kasetsart University Kamphaeng Saen Campus (pp. 2453-2461). Nakhon Pathom: Educational Administration Division Kasetsart University Kamphaeng Saen Campus.
