Well-Being and Democracy: A Critique of Somsak Jeamteerasakul
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The so-called political economy argument is an approach in political discussion that links political issues to political economy discussions, e.g., democracy is discussed along with the problems of well-being of citizens. Somsak Jeamteerasakul, a Thai prominent scholar, strongly disagrees with the political economy argument. He claims that, in discussing Thai politics, we need to focus on the designs of political institutions or structures that are really fair and neutral towards all Thai citizens. In this light, the Thai state should also be neutral towards any particular economic schools. He proposes that Thai politics should be discussed independently of the Thai political economy problems. This paper, nevertheless, offers a defence of the political economy argument in discussing Thai politics. I argue that well-beings of citizens need to be arranged in a certain way in order to make democracy sustainable in the long term. Therefore, we cannot and should not separate political economy discussions from political discussions as Somsak suggests.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
หนังสือ
Aristotle, The Nicomachean Ethics, translated by David Ross, (Oxford: Oxford University Press, 2009), 31, 109-10..
Ellen Meiksins Wood, The Origin of Capitalism: A Longer View, (London: Verso, 2002).
John Rawls, A Theory of Justice, (Cambridge, MA.: Harvard University Press, 1971).
Kullada Kesboonchoo-Mead and Kengkij Kitirianglarp, “Transition Debates and the Thai State: An Observation,” in ด้วยรัก: Essays on Thailand's Economy and Society: for Professor Chattip Nartsupha at 72, Pasuk Phongpaichit and Chris Baker (eds.), (Bangkok: Sangsan, 2013), 91-118.
Michael J. Sandel, Democracy's Discontent: A New Edition For Our Perilous Times (Cambridge, MA.: The Belknap Press of Harvard University Press, 2022), 9. Aristotle, Politics, translated by Ernest Barker, (Oxford: Oxford University Press, 1995).
Michael J. Sandel, The Tyranny of Merit: What's Become of the Common Good?, (New York: Farrar, Straus and Giroux, 2020), 224.
Robert Brenner, Merchants and Revolution: Commercial Change, Political Conflict, and London's Overseas Traders, 1550-1653, (Princeton: Princeton University Press, 1993)
ธัญณ์ณภัทร์ เจริญพานิช, มหาบุรุษแห่งชุมชนศีลธรรม: วัฒนธรรมอำนาจนิยมและอารมณ์เชิงวัฒนธรรมไทย, (กรุงเทพฯ: สมมติ, 2566), 132.
ประจักษ์ ก้องกีรติ, ความหวังที่เคลื่อนไหว: โลกขวา ๆ ซ้าย ๆ และความท้าทายของประชาธิปไตย, (กรุงเทพฯ: มติชน, 2566), 56-63.
ประจักษ์ ก้องกีรติ, ให้คนดีปกครองบ้านเมือง: การเมืองวัฒนธรรมของขวาไทย, (นนทบุรี: ฟ้าเดียวกัน, 2565), 29-30.
ประจักษ์ ก้องกีรติ, อดีต ปัจจุบัน และอนาคตของระบบเลือกตั้งไทย, (กรุงเทพฯ: ศยาม, 2568), 82.
ไมเคิล เจ. แซนเดล, เผด็จการความคู่ควร: เกิดอะไรขึ้นกับประโยชน์ส่วนรวม? แปลโดย สฤณี อาชวานันทกุล, (กรุงเทพฯ: ซอลท์, 2565), 315.
วันพัฒน์ ยังมีวิทยา, “แนวคิดและอุดมการณ์ทางการเมือง,” ใน รัฐศาสตร์ 101, สุพิชฌาย์ ปัญญา (บก.), (เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2568), 85.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, “ความหลากหลายทางสังคมวัฒนธรรมจริง: เงื่อนไขของการยอมรับความหลากหลาย,” ในเกษม เพ็ญภินันท์ (บ.ก.), ความหลากหลายทางสังคมวัฒนธรรมในมนุษยศาสตร์, (กรุงเทพฯ: วิวาทะ, 2552), 33.
สามชาย ศรีสันต์, บทสำรวจวาทกรรมชนบทและบ้านนอกในความเป็นไทย, (กรุงเทพฯ: สมมติ, 2563), บทที่ 5.
อภิชาต สถิตนิรามัยและคณะ, ทบทวนภูมิทัศน์การเมืองไทย, (เชียงใหม่: แผนงานสร้างเสริมนโยบายสาธารณะที่ดี, 2556).
บทความ
John Rawls, “The Idea of Public Reason Revisited,” The University of Chicago Law Review, Vol. 64, No. 3 (1997), 765-807.
Robert Nozick, Anarchy, State, and Utopia, (Oxford: Blackwell, 1974); Michael J. Sandel, Justice: What's The Right Thing to Do?, (London: Penguin, 2009), Ch. 3.
Wanpat Youngmevittaya, “A Critical Reflection on Michael J. Sandel: Rethinking Communitarianism,” วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, ปีที่ 15 ฉบับที่ 1, 83-116.
เก่งกิจ กิติเรียงลาภ และคณะ, “จากพฤษภาประชาธรรมถึงรัฐประหารเพื่อประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข: อ่านการต่อสู้ทางชนชั้นในพลวัตการเมืองไทย,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 8, ฉบับที่ 1 (2553), 178-210. และดูการบันทึกเทปในส่วนการอภิปรายของสมศักดิ์ได้ใน https://youtu.be/t4byLIQkyGA.
เก่งกิจ กิติเรียงลาภ, “สถานะของวิวาทะว่าด้วยการเปลี่ยนรูปของรัฐไทยภายหลัง 2475,” จุลสารหอจดหมายเหตุธรรมศาสตร์, ปีที่ 16 (2556), 11-37.
ชัยธวัช ตุลาธน, “จากวิวาทะการเปลี่ยนผ่านจาก "ศักดินา" สู่ "ทุนนิยม" สู่บททดลองเสนอ: ว่าด้วย "ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข" ในฐานะรูปแบบรัฐกระฎุมพีของไทย,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 13, ฉบับที่ 1 (2558), 203-233.
นิธิ เอียวศรีวงศ์, “เสื้อเหลืองเป็นใครและออกมาทำไม,” มติชนรายวัน, 6 กรกฏาคม 2553.
พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์, “ปฏิวัติประชาธิปไตยในกระแสโลกาภิวัฒน์,” ประชาไท, 22 กันยายน 2552.
วรเจตน์ ภาคีรัตน์, “นิติรัฐกับความยุติธรรมทางสังคม,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 7, ฉบับที่ 4 (2552), 66-87. บทความนี้ของวรเจตน์เรียบเรียงมาจากปาฐกถาของเขาในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 ณ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วันพัฒน์ ยังมีวิทยา, “สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล กับการแตกหักกับความคิดแบบปัญญาชน 6 ตุลา,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 20, ฉบับที่ 2 (2565), 197.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, “จากพฤษภาประชาธรรมถึงรัฐประหารเพื่อประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข: อ่านการต่อสู้ทางชนชั้นในพลวัตการเมืองไทย,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 8, ฉบับที่ 1 (2553), 205.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, “ทำไมคนไทยเชื้อสายจีนจึงไม่กล้าแตะต้องสถาบันกษัตริย์,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 20, ฉบับที่ 2 (2565), 201-203.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, “ปัญหาเรื่องการศึกษาสถาบันกษัตริย์,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 11, ฉบับที่ 2 (2556), 75-89.
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, “สำคัญอยู่ที่สปิริตของระบบการเมือง-กฎหมาย,” ฟ้าเดียวกัน, ปีที่ 7, ฉบับที่ 4 (2552), 89.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์, สองนคราประชาธิปไตย, (กรุงเทพฯ: คบไฟ, 2556).
สื่ออิเล็กทรอกนิกส์
สมศักดิ์, จากพฤษภาประชาธรรมถึงรัฐประหารเพื่อประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข, (เว็บไซต์), https://youtu.be/t4byLIQkyGA. (สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2568).
วิทยานิพนธ์
เก่งกิจ กิติเรียงลาภ, การเมืองว่าด้วยการต่อสู้ทางชนชั้นในประเทศไทยจาก พ.ศ. 2535 ถึง พ.ศ. 2549, (วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก, คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551).
