รูปแบบพัฒนาการชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง รูปแบบของพัฒนาการชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการและผลจากพัฒนาการชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่ประยุกต์ใช้การวิจัยเพื่อท้องถิ่น การวิจัยเชิงปฏิบัติการ และการวิเคราะห์แบบมีส่วนร่วมที่ใช้ศึกษากับ 38 ชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ จากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น 456 คน ประกอบด้วย ประธานชมรม เลขานุการชมรม สมาชิกชมรม และภาคีเครือข่าย ซึ่งมีการจัดเก็บข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์เชิงลึกอย่างมีโครงสร้าง ตั้งแต่ปี พ.ศ.2559 -2560 ผลวิจัยพบว่า 1) พัฒนาการชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ มีการรวมกลุ่มในชุมชนเพื่อจัดตั้งชมรมที่หน่วยงานรัฐสนับสนุนโครงการในลักษณะแบบพี่เลี้ยง มีกิจกรรมออกกำลังกายและนันทนาการเป็นหลัก โดยใช้การวางแผน  การดำเนินงาน และการติดตามประเมินผลอย่างง่ายๆ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการพูดคุยของสมาชิกและการดำเนินงานของชมรม มาสรุปชี้แจงให้กับสมาชิกในทุกระยะ รวมทั้งใช้เทคโนโลยีเข้ามาชี้แจงหรือแจ้งข่าวสารให้กับสมาชิกทราบ ซึ่งมีทิศทางพัฒนาการชมรมที่เริ่มจากครอบครัว รวมกลุ่มกันเป็นชุมชน แล้วสร้างเครือข่ายระหว่างกลุ่มจนกลายเป็นสังคมดิจิทัล 2) ผลจากพัฒนาการชมรมผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่ ทำให้เกิดการมีส่วนร่วมของผู้นำและร่วมในการคิดเห็นของสมาชิก การปฏิบัติงานที่เต็มใจ และการวิจัยการดำเนินกิจกรรมของชมรมที่มีความคิดริเริ่ม เรียนรู้ร่วมกันในแบบ “We can do it by ANONG”  โดยมีปัจจัยดังนี้ คือ Willing (ความเต็มใจ) Exploration (การสำรวจ) Cognition (ความรู้ความเข้าใจ) Action (การกระทำ) Notice (การประกาศเผยแพร่) Decoration (การแสวงหาแนวทางร่วมกัน) Outstanding (ความโดดเด่น) Interesting (ความน่าสนใจ) Team in technology (ทีมงานเทคโนโลยี) Again (การริเริ่มกิจกรรม) New (การทำสิ่งใหม่ๆ) Opinion (ร่วมแสดงความคิดเห็น) Natural (สร้างกิจกรรมเป็นแบบธรรมชาติ) และ Good will (การมุ่งมั่นทำในสิ่งที่ดีๆ)