การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมวัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร จังหวัดนครพนม

ณัฏฐพงษ์  ฉายแสงประทีป; จรินทร์  ฟักประไพ

doi:10.14456/rcmrj.2021.248030

ผู้แต่ง

ณัฏฐพงษ์ ฉายแสงประทีป นิสิตดุษฎีบัณฑิต คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
จรินทร์ ฟักประไพ คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

DOI:

https://doi.org/10.14456/rcmrj.2021.248030

คำสำคัญ:

การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ, วัดพระธาตุพนม, แรงจูงใจ, นักท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจแรงจูงใจนักท่องเที่ยวที่ไปเยือนวัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร จังหวัดนครพนม การวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวจำนวน 384 คนโดยใช้สูตรของ Khazanie (1996) และเลือกตัวอย่างแบบบังเอิญ การวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ผู้ใหญ่บ้าน 2 คน มัคทายก 1 คน และผู้แทนร้านค้า 5 ร้าน จำนวน 5 คน ได้ความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) = 0.79 และได้ค่าความเชื่อมั่น (Reliability) ที่ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาค =0.96 สถิติใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (EFA) ใช้วิธีสกัดองค์ประกอบหลัก และหมุนแกนองค์ประกอบด้วยวิธีตั้งฉาก (Varimax) ผลการวิจัย พบว่า 1) นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 20-39 ปี สถานภาพสมรสแล้ว การศึกษาปริญญาตรี เป็นพนักงานบริษัท รายได้ 15,000-30,000 บาท 2) ด้านพฤติกรรมนักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่เดินทางเพื่อนมัสการพระธาตุ โดยรถยนต์ส่วนบุคคล มีค่าใช้จ่าย 1,501-3,000 บาท เดินทางวันเสาร์-อาทิตย์ 3) นักท่องเที่ยวมีแรงจูงใจมากที่สุดด้านสถานภาพและชื่อเสียง และ 4) แรงจูงใจหลักมี 4 ด้าน จำแนกเป็นองค์ประกอบย่อย 17 องค์ประกอบ มีค่าความแปรปรวนรวม ร้อยละ 65.015 โดยองค์ประกอบที่ 1 ด้านกายภาพ ศาสนา และชื่อเสียง มีร้อยละของความแปรปรวนมากที่สุดคือร้อยละ 45.020 ส่งผลต่อแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวที่ไปเยี่ยมชมวัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร จังหวัดนครพนมมากที่สุด และองค์ประกอบที่ 2 มีค่าความแปรปรวนร้อยละ 19.995 ผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่ให้ความคิดเห็นจากการสัมภาษณ์ส่วนใหญ่เห็นด้วยกับปัจจัยแรงจูงใจที่ทำให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาเที่ยววัดดังกล่าว และคิดว่าชุมชนจะได้รับประโยชน์ทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม และการสร้างรายได้ให้แก่ชุมชน รวมทั้งชุมชนได้เรียนรู้ และสามารถนำปัจจัยแรงจูงใจเหล่านี้ไปวางแนวทางพัฒนาวัดต่อไปอย่างยั่งยืนได้อีกด้วย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Cohen, E. (2006). Religious tourism as an educational experience. London: Routledge.

Collins-Kreiner, N. (2010). The Geography of Pilgrimage and Tourism: Transformations and Implications for Applied Geography. Applied Geography, 30(1), 153–64. DOI: https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2009.02.001

Digance, J. (2003). Pilgrimage at contested sites. Annals of Tourism Research, 30(1), 143-159. DOI: https://doi.org/10.1016/S0160-7383(02)00028-2

Horner, S., & Swarbrooke, J. (2007). Consumer Behavior in Tourism. Oxford: Elsevier.

Hsu, T. K., Tsai, Y. -F., & Wu, H. H. (2009). The preference analysis for tourist choice of destination: A case study of Taiwan. Tourism Management, 30(2), 288-297. DOI: https://doi.org/10.1016/j.tourman.2008.07.011

Kavoura, A. (2013). Politics of Heritage Promotion: Branding the Identity of the Greek State. Tourism. Culture and Communication, 12(2), 69-83. DOI: https://doi.org/10.3727/109830413X13575858951086

Keereephet, S., Thumathiwat, D.P., & Mankeb, P. (2018). Thai Tourists’ Satisfaction towards Ecotourism Management of Kiriwong Community, Lan Ska District, Nakhon Si Thammarat Province. King Mongkut’s Agicultural Journal, 36(1), 87-98. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/agritechjournal/article/view/133023 (In Thai)

Khazanie, R. (1996). Statistics in a World of Applications. New York : HarperCollins College Publisher.

Kline, R.B. (2016). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. New York: Guilford Press.

Kotchare, T. (2012). Thai Tourist’s Behavior in Birthday’s Relic of The Buddha Religious Tourism Nakorn Phanom Province. (Master of Business Administration Program in Tourism Management, Graduate School Khon Kaen University). (In Thai)

Kraiwan, Y. (2014). Analysis of multivariate statistics for research. Bangkok: Chulalongkorn Printing. (In Thai)

Luekveerawattana, R. (2019). The Study of Comparing Satisfaction of Visitors at Ecotourism Site, Koh Kret, Nonthaburi]. Journal of Multidisciplinary Academic Research and Development, 1(2), 42-52. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/view/173798 (In Thai)

Mu, Z., Li, H., Jian-Hong, W., Ji, L., Yan-Geng, J., & Xiting L. (2007). Religious tourism and cultural pilgrimage: A Chinese perspective. In: R. Raj and N.D. Morpeth (Eds). Religious Tourism and Pilgrimage Management, an International Perspective. Wallingford: CAB International.

Paris, C., & Teye, V. (2010). Backpacker Motivations: A Travel Career Approach. Journal of Hospitality Marketing & Management, 19(3), 244-259. DOI: https://doi.org/10.1080/19368621003591350

Pereira, G. D. A., & Gosling, M. (2019). Push and pull motivations of Brazilian travel lovers. BBR. Brazilian Business Review, 16(1), 63-86. DOI: https://doi.org/10.15728/bbr.2019.16.1.5

Queen Sirikit Commemorative National Library, Nakhon Phanom. (2017). Nakhon Phanom. Retrieved 6 February, 2020, Retrieve from http://www.finearts.go.th/parameters. (In Thai)

Sainaratchai, K., & Kieanwatana, K. (2019). The Development of Tourist’s Motivation towards Tourism in Sa Kaeo as Frontier Tourism Destination. Journal of Cultural Approach, 20(38), 81-90. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/article/view/209561 (In Thai)

Thanavongs, S. J. (2018). Buddhist Tourism: The Pattern and Network Tourism Management of the Temples in Thai Society. (Doctor of Philosophy, Social Development, Graduate School Mahachulalongkornrajavidyalaya University). (In Thai)

Timonthy, D., & Olsen, D. (2007). Tourism, Religion and Spiritual Journeys. Routledge: London.

Yue, T., Zhang, S., & Xu, Y. (2019). The Motivations of Chinese Tourists Visiting Abisko. Uppsala University.

Zhang, X., Prybutok, V.R. & Huang, A. (2006). An empirical study of factors affecting e-service satisfaction. Human Systems Management, 25(4), 279-291. DOI: 10.3233/HSM-2006-25406