การรับรู้ปัจจัยความเสี่ยงของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ ในการใช้บริการโรงแรมขนาดเล็กในพื้นที่อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก

ผู้แต่ง

  • Sirisak Saksirikhun -
  • กรัณน์ฑรัตน์ คะวัติกูล
  • พัจน์พิตตา ศรีสมพงษ์
  • วารัชต์ มัธยมบุรุษ

คำสำคัญ:

การรับรู้ปัจจัยความเสี่ยง, นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ, โรงแรมขนาดเล็ก

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพี่อศึกษาการรับรู้ปัจจัยความเสี่ยงของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในการใช้บริการโรงแรมขนาดเล็ก ในพื้นที่อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในพื้นที่อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก จำนวน 400 คน ผลการศึกษาพบว่า นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุระหว่าง 55-65 ปี มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนมากกว่า 25,001 บาท สถานภาพสมรส และส่วนใหญ่มาจากภาคกลางของประเทศ มีวัตถุประสงค์ในการเดินทางท่องเที่ยวเพื่อพักผ่อนหย่อนใจกับครอบครัว และญาติพี่น้อง โดยใช้รถยนต์ส่วนตัวในการเดินทาง และมีค่าใช้จ่ายที่พักเฉลี่ยต่อคืนอยู่ที่ 1,001-1,500 บาท และผลการวัดระดับการรับรู้ปัจจัยความเสี่ยง พบว่า ในภาพรวมมีการรับรู้ปัจจัยความเสี่ยงเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.03) โดยปัจจัยด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม มีความเสี่ยงอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย = 4.33) รองลงมาคือ ปัจจัยด้านห้องพัก มีความเสี่ยงเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.19) ปัจจัยด้านการบริการ มีความเสี่ยงเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 4.07) และปัจจัยด้านทำเลที่ตั้งและอาคาร มีความเสี่ยงเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.51) ตามลำดับ ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้ผู้ประกอบการโรงแรมขนาดเล็กสามารถนำข้อมูลไปพัฒนาปรับปรุง เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นได้กับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ และเป็นการเตรียมความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุได้อย่างเหมาะสม

เอกสารอ้างอิง

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2566). สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2566, จาก https://thai.tourismthailand. org/Articles/ปีท่องเที่ยวไทย-2566

กรวรรณ สังขกร และคณะ (2558). การเชื่อมโยงห่วงโซ่อุปทานการท่องเที่ยวในภาคเหนือตอนบนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ. งานวิจัยภายใต้แผนงานวิจัยการบริหารและการจัดการการท่องเที่ยวในภาคเหนือตอนบนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุ. (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย สกว.

ทินกร ติ๊บอินถา. (2562). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจเลือกที่พักของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง: ศศ.ม. (การจัดการการท่องเที่ยวและโรงแรม), มหาวิทยาลัยพะเยา.

ณีรนุช อาภาจรัส และคณะ. (2565). การพัฒนามาตรฐานการจัดสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมกับผู้สูงอายุ. สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม, กรมอนามัย, กระทรวงสาธารณสุข.

เบญจพร เชื้อผึ้ง และคณะ (2564) ทำการศึกษาเรื่อง แนวทางการจัดการการบริการของโรงแรมเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวไทยที่มาพักแรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยพะเยา.

ลลิตา ตระกูลพันธุ์เลิศ. (2565). สถานที่พักในประเทศไทยที่เหมาะสมกับนักท่องเที่ยวกลุ่มผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. สาขาวิชาการจัดการ คณะบริหารธุรกิจ. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

นอรีนี ตะหวา. (2556). การจัดการสภาพแวดล้อมและที่พักอาศัยสำหรับผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช. ทุนสนับสนุนงานวิจัยจากงบประมาณแผ่นดิน, (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.

มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). (2565). สถานการณ์ของผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2564. นครปฐม:วารสารวิชาการ. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

วิกิพีเดียสารานุกรมเสรี. (2566). สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2566, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/จังหวัดตาก

ศิริกุล เกียรติกุลไพบูลย์. (2558). พฤติกรรมการท่องเที่ยวของผู้สูงอายุวัยเกษียณ อายุ 60-79 ปี ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. สารนิพนธ์. มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ.

สำนักส่งเสริมและพิทักษ์ผู้สูงอายุ (2563) สำนักงานส่งเสริมสวัสดิภาพและพิทักษ์เด็ก เยาวชน ผู้ด้อยโอกาส และผู้สูงอายุ (สท.) กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

สำนักอนามัยสิ่งแวดล้อม. (2559). การเก็บรวบรวม และประมวลผลข้อมูล พร้อมทั้งจัดทำรายงาน รวมถึง กำหนดเครื่องมือที่ใช้ในการประเมินสภาพแวดล้อมในที่พักอาศัยสำหรับผู้สูงอายุในประเทศไทย. รายงานฉบับสมบูรณ์, กรมอนามัย, กระทรวงสาธารณะสุข

Chulalongkorn University Intellectual Property Institute. (2017). Industry and technology trend analysis report: Tourism industry, good income and health tourism. Intellectual Property and Innovation Entrepreneur Development Project. Bangkok: Author. (in Thai)

Cochran, W.G. (1977). Wiley: Sampling Techniques. 3rd ed. New York: John Wiley & Sons.

Lan, T.Y.,et.al. (2009). Home environmental problems and physical function in Taiwanese older adults. Archives of Gerontology and Geriatrics. 49: 335–338.

O’Meara, D.M. and Smith, R.M. 2006. The effects of unilateral grab rail assistance on the sit-to-stand performance of older aged adults. Human Movement Science. 25: 257–274.

Pitoonchai, R. (2014). Elderly Tourists Market: New opportunity of Thailand, grow up AEC.Bangkokbiznews Section:ASEAN.

Sombatpiboon, U., & Rabob C. (2020). Logistics management in health promotion tourism for elderly tourists in Samutprakarn Province. Journal of Social Synergy, 11(2), 25-36. (in Thai)

Yamane., T (1970). Statistic : an Introductory Analysis. 2nd ed. New York : Harper and Row Publication.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-16

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย