การรับรู้ของประชาชนในจังหวัดพะเยาต่อบทบาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน
คำสำคัญ:
การรับรู้ของประชาชน, บทบาท, สมาชิกกองอาสารักษาดินแดน, พะเยาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การรับรู้ของประชาชนในจังหวัดพะเยาต่อบทบาท ของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน 2) เพื่อเปรียบเทียบการรับรู้ของประชาชนในจังหวัดพะเยาต่อบทบาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษาและอาชีพ โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในจังหวัดพะเยาที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 391,543 คน ใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ สถิติทดสอบหาความแตกต่าง (T-test) และการทดสอบความแปรปรวนทางเดียว (One-way-ANOVA)
ผลการวิจัยพบว่า การรับรู้ของประชาชนในจังหวัดพะเยาต่อบทบาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางเมื่อพิจารณาแต่ละด้านพบว่า ด้านการรักษา สถานที่สำคัญและการคมนาคมอยู่ในระดับมาก รองลงมา คือ ด้านการทำหน้าที่ตำรวจรักษาความสงบภายในท้องที่ร่วมกับพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจอยู่ในระดับปานกลาง ถัดมา คือ ด้านบรรเทาภัยที่เกิดจากธรรมชาติ อยู่ในระดับปานกลาง ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างของสถานภาพส่วนบุคคลด้านเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ ในภาพรวมพบว่า ส่งผลต่อการรับรู้ของประชาชนในจังหวัดพะเยาต่อบทบาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
กรองแก้ว อยู่สุข. (2543). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรมหาวิทยาลัย.
ฉัตยาพร เสมอใจ และมัทนียา สมมิ. (2546). พฤติกรรมผู้บริโภค. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ธรรมกมลการพิมพ์.
ฐานธวัช อิงค์อนันต์นาท. (2563). การพัฒนาบทบาทและแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน: กรณีศึกษากองร้อยบังคับการและบริการ กองอาสารักษาดินแดนจังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์. รัฐศาสตรมหาบัณฑิต การเมืองการปกครอง. คณะรัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ณัฐวุฒิ สง่างาม. (2554). การสร้างแบรนด์ด้วยการตลาดสีเขียวของกระดาษไอเดีย กรีน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ธวัช จรัสวรภัทร. (2539). บทบาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดน ภายใต้กระแสการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ในปัจจุบันของจังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ (รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการเมืองและการปกครอง)) มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นภดล เหล่าพญา. (2562). บทบาทหน้าที่ของสมาชิกอาสารักษาดินแดน ในการเข้าร่วมภารกิจกับเจ้าหน้าที่ ฝ่ายปกครอง ทหารและตำรวจในสถานบริการ. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. โครงการหลักสูตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำภาครัฐและภาคเอกชน. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
นิพนธ์ วิสุทธาภรณ์. (2559). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนกองร้อยอาสารักษาดินแดนจังหวัดจันทบุรีที่ 1. งานนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต,สาขาการบริหารงานทั่วไป, วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ, มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัฐากร ผดุงรส. 2564. แนวทางการปรับบทบาทการปฏิบัติงานของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนเพื่อให้ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนจังหวัดขอนแก่น. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(10), 235-244.
สุปัญญา ไชยชาญ. (2543). การบริหารการตลาด. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พี.เอ.ลิฟวิ่ง.
สุภาพิชญ์ ถิระวัฒน์. (2564). สมาชิกกองอาสารักษาดินแดน. ประเภทสิ่งพิมพ์ร้อย เรื่องเมืองไทย. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร สำนักวิชาการ. https://library.parliament.go.th/th/radioscript-rr2564-jul2
อภิวัฒน์ สาลีวัน. (2557). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนประจำกองบังคับการกองอาสารักษาดินแดนจังหวัดฉะเชิงเทรา. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการเมืองการปกครอง. มหาวิทยาลัยบูรพา.
อำนวย, รุ่งแจ้ง. (2558). การศึกษาสภาพปัญหาและภารกิจของกองรักษาดินแดนต่อการให้บริการประชาชน กรณีศึกษาในเขตจังหวัดพิจิตร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม
เอกรินทร์ ทิพย์ชโลทร.(2549). บทบาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนในการรักษาความสงบเรียบร้อย :กรณีศึกษากองร้อยอาสารักษาดินแดนจังหวัดนราธิวาส ที่ 1 จังหวัดนราธิวาส. วิทยานิพนธ์. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์,:ม.ป.ท.
Levinson, Daniel J. 1964. Role Personality and Social Structure. In Sociological Theory (ed.). Leaves A Coser and Rosenberg Bernard. New York: McMillan Co.,
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
