การพัฒนารูปแบบการบริหารงานกิจการนักเรียนแบบมีส่วนร่วม ในโรงเรียนขนาดกลาง สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย
คำสำคัญ:
รูปแบบการบริหารงานกิจการนักเรียนแบบมีส่วนร่วม, โรงเรียนขนาดกลาง, สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทยบทคัดย่อ
การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนแบบมีส่วนร่วม 2) สร้างรูปแบบ 3) ประเมินรูปแบบ 4) เปรียบเทียบผลการทดลองใช้รูปแบบระหว่างก่อนและหลังการใช้รูปแบบ และ 5) ศึกษาผลการใช้รูปแบบด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผล และด้านคุณค่า ประชากรได้แก่โรงเรียนขนาดกลางจำนวน 8โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ 1) ผู้จัดการ/ผู้อำนวยการ 2) รองผู้อำนวยการ 3) ผู้ช่วยอำนวยการ/ผู้จัดการ 4) หัวหน้าฝ่าย 5) หัวหน้าแผนก หรือ รองหัวหน้าแผนก รวมทั้งสิ้น 40 คน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองใช้รูปแบบ คือ โรงเรียนน่านคริสเตียนศึกษาโดยมีผู้ร่วมปฏิบัติการทดลอง จำนวนทั้งสิ้น 17 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามสภาพปัญหาการบริหารงานกิจการนักเรียนแบบมีส่วนร่วม 2) รูปแบบ 3) แบบประเมินรูปแบบ 4) แผนปฏิบัติการทดลอง 5) แบบประเมินผลการทดลองใช้รูปแบบระหว่างก่อนและหลังการใช้รูปแบบ และ 6) แบบประเมินด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผล และด้านคุณค่า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ความถี่ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าที (t-dependent)
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาอยู่ระดับปานกลาง 2) รูปแบบที่สังเคราะห์ขึ้นประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ร่วมคิด 2) ร่วมวางแผน 3) ร่วมดำเนินการ 4) ร่วมรับผิดชอบ และ 5) ร่วมประเมินผล โดยตั้งชื่อว่า 5Co Model 3) ผลการประเมินรูปแบบโดยใช้ความตรงเชิงเนื้อหา ได้ค่าความสอดคล้อง(IOC) เท่ากับ 0.80 – 1.00 4) ผลการทดลองใช้รูปแบบค่าเฉลี่ยหลังทดลองสูงกว่าก่อนทดลอง ซึ่งมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 5) ผลการใช้รูปแบบด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผล และด้านคุณค่า อยู่ในระดับมากที่สุด ข้อเสนอแนะ ควรนำรูปแบบไปสร้างและทำความเข้าใจเกี่ยวกับรูปแบบที่จะนำมาใช้ให้ทุกส่วนในองค์กรรับทราบและเข้าใจตรงกัน
เอกสารอ้างอิง
ชงโค มิตรประยูร.(2565).การพัฒนารูปแบบการบริหารโครงการพัฒนาผู้เรียนสู่ความเป็นเลิศในโรงเรียนขนาดกลาง ในสังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยคริสเตียน.
ณัฐชา จันทร์ดา. (2564). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมพัฒนาการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนสัตหีบวิทยาคม. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2566, สืบค้นจาก http://www.sw.ac.th
ณัฐนนธ์ ค้าขาย. (2562). การบริหารจัดการงานกิจกรรมนักเรียนแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามงกุฎราชวิทยาลัย.
ณิชาวรรณ บุญรอด, (2566) การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อการบริหารงานกิจการนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี. วารสารนิติรัฐ. 1(1), 23.
นันทิยาภรณ์ หงส์เวียงจันทร์ และนิพนธ์ วรรณเวช. (2561). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ที่มีประสิทธิผลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 20(1), 89-99.
โรงเรียนน่านคริสเตียนศึกษา. (2566) รายงานผลการประเมินตนเอง (Self- Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566.
โรงเรียนอุดมวิทยายน. (2564). คู่มือกรอบภาระงานฝ่ายบริหารงานกิจการนักเรียน ประจำปีงบประมาณ 2564. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2566, สืบค้นจาก https://udom.thai.ac
สมพร สมบูรณ์ชัย. (2560). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนบ้านปางมะเยา อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. 8(1), 73-83.
สุกัญญา นามธรรม. (2565). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานกิจการนักเรียนของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุรพัชร เกตุรัตน์.(2561). การบริหารกิจการนักเรียนของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ราชบุรี. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุรินทร์ อนุชิราชีวะ.(2554).การบริหารความเสี่ยงของโรงเรียน สังกัดมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2562). มาตรฐานการปฏิบัติงานโรงเรียน มัธยมศึกษา พ.ศ.2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อดิศร สรรเสริญ. (2559). การมีส่วนร่วมในการบริหารกิจการนักเรียนของครูในโรงเรียนกะเปอร์วิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 14. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
อรสา ทรงศรี, ปราศรัย ประวัติรุ่งเรือง และปกรณ์ ประจัญบาน. (2557). รูปแบบการบริหารกิจการนักเรียนแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารจันทรเกษมสาร, 20(38), 143-151.
อรรถชัย กาหลง และคณะ.(2563).การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อการบริหารงานกิจการนักเรียน โรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ ขนาดใหญ่ในจังหวัดเพชรบุรี.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
อุดม กัสมัง. (2557). การพัฒนาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนกาฬสินธุ์พิทยาสรรค์ โดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Best, W. J. (1997). Research in Education. Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice-Hall.
Deming, W. E. (1982). Quality productivity and competitive position. Cambridge. MA: Center for Advance Engineering, Massachusetts Institute of Technology.
Cohen, J.M., & Uphoff, N.T., (1980). Participation’s place in rural development: Seeking clarity
through specificity, World Development, (Vol.8), 213-235.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K., (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
Swansburg, R.M. (1996). Management and Leadership for Nurse Managers. Boston: Jones and Bartlett Publishers.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค และคณาจารย์ท่านอื่นๆในสถาบันฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
