Ethical Communication and Changing in Thai Society

Authors

  • ธนิต โตอดิเทพย์ Burapha University
  • บุญเลิศ ยองเพ็ชร

Keywords:

Buddhism, Thai Society, Ethical Communication

Abstract

This article aims to present the Changing of Ethical Communication in Buddhist. The result of this study showed that Concept of Nibbana (Summum bonum) was adapted under the context and time, and decreased from difference of views point in supermundane and mundane world. In modern society the religion institution was adapted to the relation between people and timetable. The ethical communications have been changed to the form of mass media and religion tourism and the new model of ethic communications was related between Capitalist of communication, Government and Local government.           

References

เก่งกิจ กิติเรียงลาภ. (2557). “เวลา”กับการศึกษาประวัติศาสตร์: ประวัติศาสตร์ของเทพเจ้า.
ประวัติศาสตร์แห่งรัฐ-ชาติ-ทุน และประวัติศาสตร์แห่งการปลดปล่อย.
มนุษยศาสตร์สาร. ปีที่ 15 (1), 1 – 26.
ฉวีมณฑ์ สุขไพบูลย์. (2553). การประยุกต์แนวคิดการตลาดเพื่อสังคมในการเผยแผ่ธรรมะ : กรณีศึกษา
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทิกา สุภาพงษ์. (2543). บทบาทของหนังสือพิมพ์ในการวางกรอบอุดมการณ์ทางสังคมใน
กรณีการนำเสนอข่าววัดพระธรรมกาย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภานุวัฒน์ ทรงสวัสดิ์ชัย. (2560). คุยกับ ส.ศิวรักษ์ จากคำ (สั่ง?) ขอของจอมพลสฤษดิ์ ถึงพุทธพาณิชย์ใน
สังคมไทย. ค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2560 จาก https://www.prachatai.com/journal .
ชลธิชา ชูชาติ. (2552). กระบวนการสร้างสารของพระมหาสมปอง ตาลปุตโต รายการธรรมะเดลิเวอรี่.
วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นฤมล กล้าทุกวัน. (2557). การทำงานและการให้คุณค่าต่อการทำงานของแรงงานหญิงนวนครภายใต้การ
กำกับวินัยทางเวลา. สังคมวิทยามานุษยวิทยา. 33(2).
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2554). สันติสุข โสภณศิริ(บรรณาธิการ). ปาฐกถา 60 ปี เศรษฐศาสตร์
ธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ : โอเพ่นบุ๊กส์
ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช และท่านพุทธทาสภิกขุ (2507) . วิวาทะ เรื่อง จิตว่าง. กรุงเทพฯ. ธรรมสภา.
มิเชล ฟูโกต์ (ทองกร โภคธรรม ผู้แปล) (2559). ร่างกายใต้บงการ. มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตย
และการพัฒนา. กรุงเทพฯ : คบไฟ.
ธีระภัทรา เอกผาชัยสวัสดิ์. (2553). ชุมชนศึกษา (Community Study). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บรรพต วีระสัย. (2523). พระสงฆ์กับสังคมไทยโดยพิจารณาในเชิงสังคม เศรษฐกิจการเมือง และการ
ปกครอง : ศึกษากรณีวัดในกรุงเทพฯ และฉะเชิงเทรา. คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัย
รามคำแหง .
พระไพศาล วิสาโล. (2552). พุทธศาสนาไทยในอนาคต แนวโน้มและทางออกจากวิกฤต. กรุงเทพฯ :
มูลนิธิโกมลคีมทอง.
พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต. (2550ก). สุขกันเถอะโยม. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : เวิร์คพอยท์.
________. (2550ข). ธรรมเดลิเวอรี่ เล่ม 1 ธรรมะวัยรุ่น. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ :
Phislt Thaioffset Co..Ltd.
________. (2550ค). ธรรมเดลิเวอรี่ เล่ม 2 ธรรมะกับคู่รัก. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ :
Phislt Thaioffset Co..Ltd.
________. (2550ง). ธรรมเดลิเวอรี่ เล่ม 3 ธรรมะวัยทำงาน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ :
Phislt Thaioffset Co..Ltd.
ธาวิต สุขพาณิชย์. (2525). ทะลวงกรอบทลายกรง: การพิจารณาเชิงประวัติศาสตร์ถึงความสัมพันธ์
ระหว่าง อนาคต เวลา ศาสนา และความก้าวหน้าของสังคมไทย. ธรรมศาสตร์. 11(3),
109 – 133.
ว. วชิรเมธี. (2556). หนักเป็นเบาเมื่อเราไม่แบก. สัปปายะ. นนทบุรี.
_________. (2559). Find Your Passion in Life. นิตยสาร Dream On. 1(2).
วินัย พงษ์ศรีเพียร. (2555). วันวารกาลเวลาแลนานาศักราช. กรุงเทพฯ : พิมพ์ลักษณ์.
อรรถจักร สัตยานุรักษ์. (2538). การเปลี่ยนแปลงโลกทัศน์ของชนชั้นผู้นำไทยตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ถึง
พุทธศักราช 2475. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Henri Lefebvre (Donald Nicholson-Smith Translation) (1991). The Production of
Space. Basil Blackwell. USA.
Frisby, D. And Feathersstone. (edited). (1997). Simmel On Culture : Select Writings
Theory. Culture & Society. Sage Publication. Inc
Thomson, E.P. (1967). Time. Work-Discipline and Industrial Capitalism. Past and
Present 38:56-97
Woodhead, L. & Heelas. P (edited). (2000). Religion in Modern Time.
Blackwell Publisher Ltd.
Zhang mu. Huang li et. (2007). Religious Tourism and Cultural Pilgrimage: a Chinese
Perspective. Religious Tourism and Pilgrimage Management: An International
Perspective. USA. Cambridge
เว็บไซต์
ผู้จัดการ 360 องศา รายสัปดาห์. (2558). คิวนิมนต์พุ่ง 200 งานต่อเดือน เบื้องหลังกลยุทธ์สุดฮิต 3 พระดัง
แห่งยุค. ค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2558
จาก www.manager.co.th/asp-bin/mgrView.asp?NewsID=9500000123483.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี . (2559). สื่อธรรมะด้วยศิลปะ. ค้นเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2559 จาก
ttp://daily.bangkokbiznews.com/detail/184732/
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี . (2559) . ให้พรวันเด็กผู้สร้างโลก. ค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2559.จาก
https://thainews.prd.go.th/website_th/news/news_detail/WNSOC5801100010060.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2559). เทศนาวันเด็ก ย้ำต้องสอนให้มีความรู้คู่คุณธรรม ชี้ความรู้อย่างเดียว
อันตราย. ค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2559 จาก
https://www.manager.co.th/local/viewnews.aspx?newsid=9580000003435.

Downloads

Published

2018-10-11

How to Cite

โตอดิเทพย์ ธ., & ยองเพ็ชร บ. (2018). Ethical Communication and Changing in Thai Society. PANIDHANA JOURNAL, 13(1), 29–53. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/panidhana/article/view/150156