Kaw-Ham: The Local Wisdom of Lanna Poets
Abstract
This article is the study of local wisdom and corpus of Lanna poets: a case of the Kaw-Ham promoted by Northern Thai radio”. It aims to analyze the local wisdom of Lanna poets from the collection approximately 20,000 of these Kaw-Ham which broadcasted during 1963-2007, and were preserved by Mr. Amnuay Kalampat, a former-radio broadcaster until 2019 and permitted to this research project.
The study shows that there are 3 significant features of Lanna local wisdom poets; the prosody of Kaw-Ham, languages and contents. The content of Kaw-Ham can be divided into 13 topics as; teaching and way of life, food, health, agriculture, natural resources, comedy narratives, astrology, art and culture, handicrafts, religious, intellectual confidence.
Kaw-Ham is not only a local wisdom of Lanna poets which represents the identity of Lanna language and culture, but it is also found the values embodied in Lanna ancestral knowledge passed down from generation to generation. The former- radio broadcaster and Lanna poets created the social space of Kaw-Ham as a heritage of Lanna wisdom and appropriately be adapted through the socio-cultural, economic and political changes of Lanna.
References
โครงการสืบสานวัฒนธรรมท้องถิ่น 4 จังหวัด. (ม.ป.ป.). สืบค้น 5 ธันวาคม 2562. จาก http://www.tambondoisaket.org/img_update/download/74_260_111.pdf
จเด็จ เตชะสาย. (2561). ท่วงทำนองการเขียนในตำราจริยศาสตร์ล้านนา. มนุษยศาสตร์สาร, 19(2),178-218.
ณัฐวัฒน์ พิมพ์ทอง. (2561). ตะขาบ - กร่าบ. สืบค้น 19 พฤศจิกายน 2562, จากhttp://www.muangboranjournal.com/post/bamboo-1.
ทรงจิต พูลลาภ และคณะ. (2546). ศักยภาพและสถานภาพของภูมิปัญญาไทย(ภาคเหนือ). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ธนินทร์ สังขดวง และจิระนาถ รุ่งช่วง. (2559). ความเป็นไปได้ในการปรับใช้วัฒนธรรมการรับประทานอาหารท้องถิ่นภาคใต้ร่วมกับศิลปะการแสดงเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. ในคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ใน “Tourism for All, All for Tourism”, การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 5 (น.124-135). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุษกร บิณฑสันต์ และคณะ. (2558). วัฒนธรรมดนตรีไทใหญ่ในรัฐชาน สาธารณรัฐแห่งสหภาพ เมียนมา. กรุงเทพฯ: ศูนย์เชี่ยวชาญเฉพาะทางวัฒนธรรมดนตรีไทย คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประคอง นิมมานเหมินท์. (2527). “พัฒนาการของวรรณกรรมลานนา: ประเภทลายลักษณ์” รายงานการสัมมนาทางวิชาการ วรรณกรรมลานนา เล่ม 2. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ประคอง นิมมานเหมินท์.(2554). ไขคำแก้วคำแพง พินิจวรรณกรรมไทย-ไท. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราสาทไหว (ชุดเพลินใจ) สะล้อ 2001. (2558). สืบค้น 5 ธันวาคม 2562,จากhttp://www.huglanna.com/index.php?topic=437.0
พระนคร ปญฺญาวชิโร. (2555). กลองในพระไตรปิฎกที่ปรากฏในล้านนา. เชียงใหม่: มรดกล้านนา.
พริมา อ่วมเจริญ. (2552). การศึกษาเชิงวิเคราะห์วรรณกรรมคำสอนล้านนาเรื่องคดีโลกคดีธรรม. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจารึกภาษาไทย, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร).
ฟ้อนเงี้ยว. (ม.ป.ป.). สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2562, จากhttp://www.finearts.go.th/performing/parameters/km/item/ฟ้อนเงี้ยว.html
มะลิวัลย์ บูรณพัฒนา. (2530). การศึกษาวรรณกรรมค่าวฮ่ำทางวิทยุภาคเหนือ. (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร).
รัง สรรพคุณและประโยชน์ของต้นรัง 7 ข้อ !. (2560). สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2562, จาก https://medthai.com/รัง/
วันชัยยุทธ วงษ์เทพ. (2556). ศิลปะกลองภูมิปัญญาล้านนา สู่การออกแบบภายในศูนย์ดุริยางคศิลป์ล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาวิชาการออกแบบภายใน, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร).
วิลาวัณย์ เศวตเศรนี. (2555). ภูมิปัญญาเชิงช่างเชียงใหม่. เชียงใหม่: สำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สามารถ ใจเตี้ย. (2561). วัฒนธรรมสุขภาพล้านนาเพื่อการดูแลสุขภาพ. ธรรมศาสตร์เวชสาร, 18(2),240-248.
สุนันทา มิตรงาม และคณะ. (2559). วัฒนธรรม วิถีชีวิต และภูมิปัญญา. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม.
เสน่หา บุณยรักษณ์. (2517). วรรณกรรมค่าวของภาคเหนือ. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
หทัยวรรณ ไชยะกุล.(2556). วรรณกรรมล้านนาร่วมสมัย (พ.ศ. 2413-2550): การสืบทอดภูมิปัญญาและการสร้างสรรค์. เชียงใหม่: นพบุรีการพิมพ์.
หทัยวรรณ ไชยะกุล. (2557). วรรณกรรมล้านนา. เอกสารคำสอนกระบวนวิชา 014382. เชียงใหม่: ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อภิวันท์ พันธ์สุข. (2549). การเปลี่ยนแปลงฐานะและบทบาทของภาษาล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาและวรรณกรรมล้านนา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
อรุณ วงศ์รัตน์. (2524). คร่าวซอนิราศบางกอก โดย อรุณ วงศ์รัตน์ และหลักเกณฑ์การแต่งคร่าวโดย สิงฆะ วรรณสัย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อุดม รุ่งเรืองศรี. (2546). วรรณกรรมล้านนา. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อุทัย รตนปญฺโญ, (คำชุ่ม). พระครูปลัด. (2556). การวิเคราะห์พุทธจริยธรรมที่ปรากฏในค่าวฮ่ำล้านนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright of article published in Panidhana Journal is owned by "Panidhana" and its licensors
You may request permission to use the copyright materials on this website by writing to journalphilrecmu@gmail.com
