Buddhist Tourism in Chiang Mai According to Bai Lan Scripture : Phrachaoliaplok
Keywords:
Prachaoliaplok, Chiang Mai, Buddhist TourismAbstract
The legend of Phrachaoliaplok is a widely spread Buddhist literature in the North, Northeast in Thailand, Shan State and Xishuangbanna. Contains the Buddha's visit to the indigenous people and gives a place of worship on behalf of him from the legend of Buddha. Along the edition of Wat Ku Kham, there are 12 chapters and 470 pages of palm leaves. This article will explain the temples along the way the Buddha passed, that still exist today, where there are, according to the legend of the leaf. The chapter 9 said of the Buddha's prophecy that this area (Chiang Mai in the present) next will be a metropolis and there will be 8 great monasteries: Puppharam Temple (Wat Suan Dok), Weluwan Aram Temple (Wat Ku Tao), Pubbaram Temple, Asokaram Temple (Wat Pa Daeng), Bijaram Temple (Wat Luang Sri Kerd), Sangha Aram Temple (Wat Chiang Man), Nandaram Temple (Wat Nantha) and Chotikaram Temple (Wat Chedi Luang). This historical evidence can be used to create the history of each temple to create value and increase the potential for the development of the temple. Buddhist tourism in Chiang Mai with related agencies to push the legendary temple of Phrachaoliaplok that is unknown to tourists to develop into a famous temple in Buddhist tourism to create the new tourist attraction attracts tourists and gives the local people the value of the legendary temple. The temple can be used as a place to generate income from tourism. There is a factor to treat the religion to be prosperous.
References
กตัญญู ชูชื่น. (2525). พระเจ้าเลียบโลกฉบับล้านนา:บทวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กรรณิกา คําดี. (2558). วัดและศาสนาในมิติการท่องเที่ยว. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2564). วัดบุพพาราม. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://thai.tourismthailand.org/Attraction
จรัสนันท์ สิทธิเจริญ. (2550). พฤติกรรมการท่องเที่ยวในภาคเหนือของนักท่องเที่ยวชาวไทย. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฉลองศรี พิมลสมพงศ์. (2546). การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ชนัญ วงษ์วิภาค. (2552) .เอกสารประกอบการสอนวิชาการจัดการท่องเที่ยววัฒนธรรม. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชูสิทธิ์ ชูชาติ. (2543). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชียงใหม่. เชียงใหม่: สถาบันราชภัฏเชียงใหม่.
ตุลาภรณ์ แสนปรน และ ดลยา แก้ว คำแสน (ผู้ปริวรรต). (มปพ). ตำนานพระเจ้าเลียบโลกวัดกู่คำ ตำบลวัดเกต อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. ลำปาง: มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง.
เทิดชาย ช่วยบํารุง. (2551). การท่องเที่ยวนานาชาติปี พ.ศ. 2551. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อพัฒนา.
เธียรชาย อักษรดิษฐ์. (2552). ตํานานพระเจ้าเลียบโลก : การศึกษาพื้นที่ทางสังคมและวัฒนธรรมล้านนาภูมินาม ตํานาน ผู้คน. เชียงใหม่: ธารปัญญา.
นพพงษ์. (2558). พระพุทธพิชิตชัยอดิสัยป่าแดงมิ่งมงคล พระประธานในวิหารวัดป่าแดงหลวง. สืบค้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://th.wikipedia.org/wiki
นิศา ชัชกุล. (2550). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2542). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ประเมศฐ์ พิชญ์พันธุ์เดชา. (2561). การจัดการการท่องเที่ยวเชิงศาสนาของเกาะฮ่องกงที่มีอิทธิพลต่อนักท่องเที่ยวชาวไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พะยอม ธรรมบุตร. (2549). หลักการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พรพิไล เลิศวิชา, สุพชัย เมถิน, และ นนธชัย นามเทพ. (2552). เชียงใหม่-ลำพูน : เขตเศรษฐกิจวัฒนธรรม พลวัตและพัฒนาการ. เชียงใหม่: ธารปัญญา.
ผู้จัดการออนไลน์. (2562). 5 วัดงามเมือง “เชียงใหม่” ไหว้พระอิ่มบุญอุ่นใจ. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://mgronline.com/travel/detail/9620000080446
ภัชรบถ ฤทธิ์เต็ม. (2558). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและวัฒนธรรมในวัด. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 11(1).
เลดี้ ดาริกา. (2556). วัดกู่เต้า ชมความงดงามพระพุทธรูปทรงเครื่องศิลปะพม่า และเจดีย์ทรงน้ำเต้าอันเป็นเอกลักษณ์. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://www.tripchiangmai.com/chiangmaiboard/index.php?topic=7175.0#.YB_wEugzY2w
วิฑูรย์ เหลียวรุ่งเรือง, สุจิณณา พานิชกุล และ ปัทมา จันทรวิโรจน์. (2547). เส้นทางท่องเที่ยวสถาปัตยกรรมเชิงประวัติศาสตร์ . กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วัชราภรณ์ ระยับศรี. (2551). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงพระพุทธของนักท่องเที่ยวชาวไทยและชาวต่างชาติที่มาเที่ยววัดในบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริศักดิ์ นันตี. (2556). ศึกษาวิเคราะห์พุทธตํานานพระเจ้าเลียบโลก. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศุภลักษณ์ อุครางกูร. (2555). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: คลังนานาวิทยา.
สาวิกาน้อย. (2555). ไหว้พระประธาน 77 จังหวัด. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=24&t=40984
สุดแดน วิสุทธิลักษณ์ และ วัลลภ ทองอ่อน. (2559). รูปแบบทางพื้นที่ของตำนานพระเจ้าเลียบโลก : บทวิเคราะห์ตำนานด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์. วารสารสังคมวิทยามานุษยวิทยา, 35(2), 23-45.
สุรพล ดำริห์กุล. (2545). ข่วงเมืองและวัดหัวข่วงกับแบบแผนของเมืองในดินแดนล้านนา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุรีรัตน์ เตชาทวีวรรณ. (2545). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
เหมียวสินธร. (2560). วัดศรีเกิด จ.เชียงใหม่. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=aerides&month=12-01-2014&group=76&gblog=
Dockaturk. (2560). วัดนันทาราม : วัดทิศทักษิณเมืองเชียงใหม่. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://www.tripchiangmai.com/chiangmaiboard/index.php?topic=10644.0#.YCAdJOgzY2w
Force8949. (2561). พระเจ้าไม้. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก http://force8949.blogspot.com/2018/05/blog-post_10.html
trailtrav. (2561). เส้นทางนอกใจ : กินข้าว กินหนม ชมวิว ชมวัด. สืบค้น 7 กุมภาพันธ์ 2564 จาก https://www.trailtrav.com/chiangmaiunx/
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright of article published in Panidhana Journal is owned by "Panidhana" and its licensors
You may request permission to use the copyright materials on this website by writing to journalphilrecmu@gmail.com
