Medical Buddhism Innovation: Defilement Elimination With Disease Curing
Keywords:
Medical Buddhism Innovation , Defilement elimination curing disease , Jaiphet Klajon, Buddhist Dhamma Medical Science , Abstract ScienceAbstract
Dr. Jaiphet Klajon's Buddhist Dhamma Medical Science is a new science of medicine that emerged in Thailand. The central idea is "the practice of attaining the state of supreme enjoyment, which is Nirodha, Vimutti, and Nibbana, respectively." There is a clear and comprehensive explanation of the illness process from a holistic perspective in the relativity of abstract and physical science. The 9 Principles of Buddhahood, or 9 tablets of medicine, are a practice. Dr. Jaiphet Klajon's slogans for Buddhist Dhamma Medical Science include “the elimination of defilements is the curing of diseases”, “becoming one's own doctor” and “zero-baht treatment facilities.” The Buddhist Dhamma Medical Training camp incorporates the defilement elimination practices into the 9 tablets of medicine and all camp activities in a harmonic manner. The result of practice is that every disease can be treated, both infectious and chronic non-infectious diseases, such as: Cancer, Chronic renal failure, SLE, Sclerosis, Psoriasis, Chronic hepatitis, Cirrhosis, Hyperthyroid, Osteoporosis, Diabetes, Hypertension, Hyperlipidemia, Coronary artery disease, Cerebrovascular disease, Gout, Rheumatoid arthritis, Chronic allergies, Tonsillitis, Tuberculosis, Shingles, Erysipelas, Diabetic foot ulcers, Typhoid fever, Chikungunya fever, Covid-19, etc. The outcome is dependent on the sick person's ability to practice. In addition, the quality of life is improved in every dimension, such as: physical, mind, society, intellect, economy, overall quality of life, self-reliance, and assisting people to overcome suffering (Buddhahood property). There is an important landmark that “the capture of a single point can destroy the whole line of suffering”. That single point is “the cessation of defilement”.
References
ใจเพชร กล้าจน. (2553). ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง ตามหลักแพทย์ทางเลือกวิถีพุทธ ของศูนย์เรียนรู้สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง สวนป่านาบุญ อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์, คณะบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี).
ใจเพชร กล้าจน. (2558). จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (สาธารณสุขชุมชน), บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์).
ใจเพชร กล้าจน. (2562). เทคนิคการทำใจให้หายโรคเร็ว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัทพิมพ์ดี จำกัด.
ใจเพชร กล้าจน. (2564). บททบทวนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัทพิมพ์ดี จำกัด.
ใจเพชร กล้าจน และคณะจิตอาสาแพทย์วิถีธรรม. (2564). คู่มือสขภาพพึ่งตน แพทย์วิถีธรรมฝ่าวิกฤตโควิด 19 ฉบับย่อ. ปทุมธานี: บริษัท พิมพ์ดี จำกัด.
ดินแสงธรรม กล้าจน. (2562). ข้อมูลสถิติมูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. เชียงใหม่: มูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย.
นิตยาภรณ์ สุระสาย. (2563). รูปแบบการบูรณาการวัฒนธรรมการดูแลสุขภาพด้วยการแพทย์วิถีธรรม. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี).
ประเวศ วะสี. (2552). “เอ็นโดรฟิน”, จิตวิญญาณ Spirituality. สืบค้น 28 พฤษภาคม 2565, จาก www.novabizz.com/NovaAce/Spiritual/ Spirituality.htm.
ฝ่ายงานวิชาการมูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. (2565). ตัวอย่างกรณีศึกษา งานวิจัย งานวิชาการแพทย์วิถีธรรม. สืบค้น 28 พฤษภาคม 2565, จาก www.morkeaw.net.
พิชิต โตสุโขวงศ์. (2535). “กระบวนการของชีวิตในระดับโมเลกุล”, ใน วิทยาศาสตร์ชีวภาพ. เครือวัลย์ โสภาสรรค์ บรรณาธิการ. หน้า 1-50. พิมพ์ครั้งที่ 11. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เล่มที่ 4, 10, 12, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 24 และ 31. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราตรี สุดทรวง และวีระชัย สิงหนิยม. (2550). ประสาทสรีรวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลักขณา แซ่โซ้ว. (2565). วิเคราะห์ศาสตร์การแพทย์วิถีธรรมของ ดร.ใจเพชร กล้าจน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
ลักขณา แซ่โซ้ว, พูนชัย ปันธิยะ และวรางคณา ไตรยสุทธิ์. (2565). วิเคราะห์ศาสตร์การแพทย์วิถีธรรมของ ดร.ใจเพชร กล้าจน. วารสารปรัชญาอาศรม, 4(1), 47-61.
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. (2555). ปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (ใจเพชร กล้าจน) สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ผลงาน “บุคคลทำคุณประโยชน์ ค้นพบศาสตร์การแพทย์วิถีธรรมเพื่อการพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง.
อรุณรัตน์ ไกรลาศศิริ. (2560). ผลของการรับประทานอาหารปรับสมดุลตามหลักการแพทย์วิถีธรรม ต่อการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์).
อาราทร หล้าคำมูล และคณะ. (2557). การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพตามแนวทางแพทย์วิถีธรรม ของกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงและเบาหวาน ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
เอม จันทร์แสน. (2560). การประยุกต์ใช้หลักการแพทย์วิถีธรรมร่วมกับหลักการแพทย์แผนปัจจุบัน สำหรับการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง จังหวัดกาฬสินธุ์. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์).
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 PAṆIDHĀNA JOURNAL

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright of article published in Panidhana Journal is owned by "Panidhana" and its licensors
You may request permission to use the copyright materials on this website by writing to journalphilrecmu@gmail.com
