องค์ความรู้และทักษะการเอาตัวรอดเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ของผู้พักอาศัยภายในคอนโดมิเนียม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ความรู้และทักษะการเอาตัวรอดเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ของผู้พักอาศัยภายในคอนโดมิเนียม โดยมุ่งศึกษากลุ่มผู้พักอาศัยในคอนโดมิเนียมใกล้รถไฟฟ้าสายสีชมพู ในเส้นทางการเดินรถช่วงที่ 2 จาก PK01 สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี จนถึง PK13 สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ ที่มีระยะห่างจากที่พักอาศัยถึงรถไฟฟ้าสายสีชมพูไม่เกิน 500 เมตร จำนวน 400 คน โดยใช้การวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณา ผลการศึกษาพบว่า ประสบการณ์การอพยพหนีไฟมี 2 ประเภท คือ 1) ประสบการณ์ทางตรง หรือเป็นผู้ที่เคยเข้าร่วมซ้อมดับเพลิงและอพยพหนีไฟ และ 2) ประสบการณ์ทางอ้อมหรือเป็นผู้ที่เคยศึกษา คู่มือการอพยพหนีไฟ ซึ่งสามารถแบ่งกลุ่มของผู้ตอบแบบทดสอบได้เป็น 4 กลุ่มหลักพร้อมเรียงลำดับผลการตอบแบบทดสอบเกี่ยวกับองค์ความรู้และทักษะการเอาตัวรอดเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ได้ถูกต้องมากที่สุดไปหาน้อยที่สุด ได้ดังนี้ 1) กลุ่มที่มีประสบการณ์ทั้งทางตรงและทางอ้อม 2) กลุ่มที่มีประสบการณ์ทางตรงเพียงอย่างเดียว 3) กลุ่มที่มีประสบการณ์ทางอ้อมเพียงอย่างเดียว และ 4) กลุ่มที่ไม่มีทั้งประสบการณ์ทางตรงและทางอ้อม โดยผู้ตอบแบบสอบถามกลุ่มที่เป็นผู้พักอาศัย (สามี/ภรรยา/บุตร/ญาติ/เพื่อนของเจ้าของร่วม) ที่มีระยะเวลาการพักอาศัยอยู่ที่ 1-5 ปี โดยมีอายุอยู่ในช่วง 20-25 ปี ที่เป็นเพศหญิง และมีระดับการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี ที่มีประสบการณ์ทั้งทางตรงและทางอ้อม มีแนวโน้มที่จะมีองค์ความรู้และทักษะการเอาตัวรอด เมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้สูงที่สุด และจากแบบทดสอบยังพบอีกว่า ผู้ตอบแบบทดสอบทุกกลุ่มมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติก่อนเกิดเหตุเพลิงไหม้มากกว่าการมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ ซึ่งกลุ่มผู้ที่ไม่เคยเข้าร่วมซ้อมดับเพลิงและอพยพหนีไฟและไม่เคยศึกษาคู่มือการอพยพหนีไฟเลยมีแนวโน้มที่จะมีองค์ความรู้และทักษะการเอาตัวรอดเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้ตํ่าที่สุด ภาครัฐและเอกชนจึงควรช่วยกันส่งเสริมการให้ความรู้และการสร้างประสบการณ์การอย่างจริงจัง ซึ่งอาจบรรจุเป็นหลักสูตรการเรียนการสอน รวมถึงการปรับปรุงข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบังคับให้ผู้พักอาศัยมีส่วนร่วมในการเข้าร่วมซ้อมดับเพลิงและอพยพหนีไฟให้มากยิ่งขึ้น