กระบวนการสร้างประเพณีประดิษฐ์ผ่านประเพณีลอยกระทงของชาวไทลื้อ กรณีศึกษาในเมืองสิบสองปันนา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความเป็นมาของประเพณีลอยกระทง 2) ศึกษากระบวนการสร้างและรูปแบบของประเพณีประดิษฐ์ผ่านประเพณีลอยกระทง และ 3) วิเคราะห์พลวัตด้านเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรมและอุดมการณ์ทางการเมืองผ่านประเพณีลอยกระทงของชาวไทลื้อในเมืองสิบสองปันนา กรอบแนวคิดที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ แนวคิดประเพณีประดิษฐ์ แนวคิดอัตลักษณ์ ทางวัฒนธรรม แนวคิดการบริโภคเชิงสัญญะ และแนวคิดอุตสาหกรรมเชิงวัฒนธรรม ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายรวมทั้งสิ้น 22 คน โดยเลือกแบบอัตราส่วนและสุ่มแบบเจาะจง เก็บข้อมูลด้วยวิธีสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม และสนทนากลุ่มย่อย ตรวจสอบข้อมูลด้วยวิธีการสามเส้าทั้งด้านแหล่งสถานที่ แหล่งบุคคลและเวลา ตลอดจนด้านทฤษฎี และเสนอผลการวิจัยแบบพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่า ในอดีตไม่มีชื่อเรียกลอยกระทงโดยตรง แต่มีต้นกำเนิดมาจากคติความเชื่อการลอยที่หลากหลายของชาวไทลื้อ หลังได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมลอยโคมประทีปของชาวฮั่นและวัฒนธรรมลอยกระทงของเอเชียตะวันนออกเฉียงใต้ ประเพณีลอยกระทงของชาวไทลื้อในเมืองสิบสองปันนาได้เกิดจากการผสมผสานทางความเชื่อประเพณีและวัฒนธรรมดังกล่าว นับเป็นประเพณี ที่ประดิษฐ์สร้างสรรค์ขึ้นโดยหลากหลายรูปแบบ ในกระบวนการสร้างพบว่ามีผู้ประดิษฐ์สร้างทั้ง 5 กลุ่ม คือ ผู้จัดงานลอยกระทง ที่ปรึกษาการจัดงานลอยกระทง หน่วยงานภาครัฐ ประชาชนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว มีการปรับเปลี่ยนตามบริบทของพลวัตทางเศรษฐกิจและสังคม 5 ด้าน คือ 1) ภาพลักษณ์เมืองท่องเที่ยว 2) การเป็นเวทีสื่อสารของทุกภาคส่วนของสังคม 3) สันทนาการทางสังคม 4) การแลกเปลี่ยนทางสังคม และ 5) อาชีพและตำแหน่งงาน ซึ่งมีผลต่อการสร้างรายได้ในพื้นที่ อีกทั้งมีผลกระทบต่อวัฒนธรรมด้านสัญลักษณ์ ด้านเนื้อหา ด้านการผลิตซ้ำและด้านการสร้างสรรค์ ในส่วนของอุดมการณ์ทางการเมือง ประเพณีลอยกระทงของชาวไทลื้อในเมืองสิบสองปันนายังถูกกำหนดโดยนโยบายของรัฐและแนวทางการพัฒนาเศรษฐกิจของจีนด้วย
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
Baudrillard, J. (2014). The Consumer Society (L. Chengfu & Q. Zhigang, Trans.). Nanjing: Nanjing University Press.
Gongjin, Z., & Feng, W. (2002). Dai Religion and Culture. Beijing: Minzu University of China Press.
Hall, S., & DuGay, P. (2010). Questions of Cultural Identity (P. Li, Trans.). Kaifeng: Henan University Press.
Haoran, X. (2012). Concept Formation Attributes and Characteristics of Cultural Industry. High-eng Talk, P48-49.
Han, Z. (2018). Tradition and Landscape Culture Invented In Folklore Tourism:Taking the Development of Guanling Mountain Scenic Area as an Example. (Master). Liaoning University, Liaoning.
Hobsbawm, E., & Lange, T. (2004). The Invention of Tradition (G. Hang & P. Guanqun, Trans.). Nanjing: Yilin Publishing House.
Shan, Y. (2012). An Analysis of the Role of Symbolic Consumption in Constructing Consumer Identity. Business Culture, P135-136.
Yang, C. (2018). Research on the Invention and Practice of Guangyuan Daughter's Festival. (Master). Southwest University for Nationalities, Chengdu.
Zhiyuan, X. (2016). Change Influence and The Invention of Tradition-Anthropology Study On Phenomenon of White Pagoda in HeXi Township Pumi Community. (Master). Yunnan University, Yunnan.
ชาญยุทธ สอนจันทร. (2560). การผลิตซ้ำและการสร้างใหม่ในประเพณีบุญข้าวจี่อำเภอโพธิ์ชัย จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิถีสังคมมนุษย์, 167-189.
ธนวรรธน์ นิธิปภานันท์. (2558). กระบวนการสร้างพื้นที่ทางวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยว:ศึกษากรณีเพลินวาน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบศีรีขันธ์ (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสหวิทยาการ วิทยาลัยสหวิทยาการ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นางว่าง (นามสมมติ). (2565,13 ธันวาคม). สัมภาษณ์
นายคำ (นามสมมติ). (2565, 13 ธันวาคม). สัมภาษณ์
นายจ่าย (นามสมมติ). (2565, 14 ธันวาคม). สัมภาษณ์
นายจำ(นามสมมติ). (2565, 18 ธันวาคม). สัมภาษณ์
นายหลง (นามสมมติ). (2565, 14 ธันวาคม). สัมภาษณ์
นายอุ่น(นามสมมติ). (2565, 14 ธันวาคม). สัมภาษณ์
เมธาวี ศิริวงศ์. (2565). ประเพณีประดิษฐ์กับการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม กรณีศึกษางานเทศกาลประเพณีแซนโฎนตา อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ (ปริญญามหาบัณฑิต). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มณีรัตน์ กำลังเกื้อ. (2561). พิธิกรรมและประเพณีประดิษฐ์สารทเดือนสิบ ตำบลสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทยและภาษาไทยประยุกต์). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ยุทธกาน ดิสกุล. (2553). ประเพณีประดิษฐ์และอัตลักษณ์ชุมชนคลองแห. (วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยามหาบัณฑิต สาขาวิชามานุษยาวิทยา คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สื่อทางการของเก้าจวงสิบสองจิ่ง. (2024). การรับสมัครการประกวดนางงามกระทงโรเมนติกระดับลุ่มน้ำโขง-สากล ปี ค.ศ. 2024. สืบค้นเมื่อวันที่ 25 กันยายน ปี ค.ศ. 2024 จาก http://mp.weixin.qq.com/s
อรอุมา เมืองทอง. (2560). ประเพณีประดิษฐ์บุญบั้งไฟบ้านนาทราย ตำบลวังบาล อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์. Paper presented at the การประชุมวิชาการระดับชาติ ด้านการบริหารกิจการสาธารณะ ครั้งที่ 4.
อรรถพล จันทร์ศรีละมัย. (2564). การศึกษาความเป็นมาของงานเทศกาลภูเขาไฟบุรีรัมย์ อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์. (ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เอกรินทร์ พึ่งประชา. (2545). พระราหู: ประเพณีประดิษฐ์ แห่งวัดศีรษะทอง (วิทยานิพนธ์สังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาบัณฑิต สาขามานุษยวิทยา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.