แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารท้องถิ่น โดยการรวบรวมและสังเคราะห์องค์ความรู้ จากเอกสารและแนวคิดที่เกี่ยวข้อง สาระสำคัญของบทความชี้ให้เห็นว่าภาวะผู้นำของผู้บริหารท้องถิ่นเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้เกิดความเข้าใจในบทบาทการบริหารจัดการท้องถิ่น และนำไปสู่การยกระดับขีดความสามารถของผู้นำให้สอดคล้องกับบริบทการพัฒนาและการให้บริการที่มีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือในการพัฒนาท้องถิ่น บทความนี้ ยังสะท้อนให้เห็นถึงพลวัตการบริหารจัดการท้องถิ่นในประเทศไทยที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย เพื่อตอบสนองต่อความต้องการ และความคาดหวังของประชาชนที่มีความหลากหลายและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในยุคดิจิทัล พร้อมทั้งเสนอแนะว่า ผู้บริหารท้องถิ่นจำเป็นต้องสร้างสมดุลระหว่างคุณสมบัติส่วนบุคคลและทักษะทางด้านการบริหารจัดการ โดยเน้นการมีวิสัยทัศน์และความสามารถในการนำพาองค์กรไปสู่เป้าหมาย การพัฒนาตนเองให้เป็นแบบอย่างที่ดี การยึดหลักธรรมาภิบาล ได้แก่ ความโปร่งใส ความยุติธรรม และความรับผิดชอบ ตลอดจนการสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับประชาชนและบุคลากร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กวี พงศ์พุฒ. (2536). ภาวะผู้นำ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ศูนย์เสริมวิชาชีพบัญชี.
กิติ ตยัคคานนท์. (2543). เทคนิคการสร้างภาวะผู้นำ. เปลวอักษร.
โกวิทย์ พวงงาม. (2546). การปกครองท้องถิ่น. วิญญูชน.
ฉันทนา จันทร์บรรจง. (2542). จิตวิทยาการบริหาร. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ฉัตรชัย นาถ้ำพลอย. (2563). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 2(2), 461–470.
ชุติ ระบอบ และคณะ. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ชูวงศ์ ฉายะบุตร. (2549). รายงานการวิจัยเชิงปฏิบัติการส่งเสริม อบต. ธรรมาภิบาลดีเด่น. สำนักบัณฑิตอาสาสมัคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทวีศักดิ์ สูทกวาทิน. (2550). การเปลี่ยนแปลงและพัฒนาองค์การเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน. ทีพีเอ็นเพรส.
ไททัศน์ มาลา. (2561). การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่ (New Public Governance: NPG): แนวคิดและการประยุกต์ใช้ในการจัดการปกครองท้องถิ่น. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 8(1), 179–194.
ธรรมรส โชติกุญชร. (2519). มนุษย์สัมพันธ์. โรงพิมพ์พิฆเนศ.
ธนภูมิ นราธิปกร, ศุภวัฒนากร วงศ์ธนวสุ, & กิตติบดี ใยพูล. (2562). การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่: กรณีเมืองขอนแก่น. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 17(2), 23–45.
นพพงษ์ บุญจิตราดุล. (2540). หลักการบริหารการศึกษา. บพิธการพิมพ์.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2560). หลักกฎหมายปกครองเกี่ยวกับบริการสาธารณะ (พิมพ์ครั้งที่ 5). วิญญูชน.
บุษยา วีรกุล. (2558). ภาวะผู้นำ. สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
พยัต วุฒิรงค์. (2557). การจัดการนวัตกรรม. วี.พริ้นท์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). ภาวะผู้นำ: ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. ธรรมสภา.
พิมใจ โอภานุรักษธรรม. (2542). ภาวะผู้นำ. ม.ป.พ.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. ธนธัชการพิมพ์.
สมพงษ์ สุวรรณวิจิตกุล. (2557). ระเบียบวิธีวิจัยทางการจัดการชั้นสูง. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสนาะ ติเยาว์. (2544). หลักการบริหาร. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สิปนนท์ เกตุทัต. (2551). วิสัยทัศน์กว้างไกลปฏิบัติได้จริง. มติชน.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2546). หลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
หฤทัย ปุตระเศรณี. (2545). ภาวะผู้นำ. คู่แข่ง.
อรพินท์ สพโชคชัย. (2561). ชนะสิบทิศ: การบริหารท้องถิ่นสู่ความเป็นเลิศ. ซัน แพคเก็จจิ้ง.
Daft, R. L. (2004). Organization theory and design (8th ed.). South-Western, Cengage Learning.
Ewalt, J. A. G. (2001, March 12). Theories of governance and new public management: Links to understanding welfare policy implementation [Paper presentation]. American Society for Public Administration, Newark, NJ.
Howell, J. P., & Costley, D. L. (2005). Understanding behaviors for effective leadership. Prentice Hall.
Kennett, P. (2010). Global perspectives on governance. In S. P. Osborne (Ed.), The new public governance?: Emerging perspectives on the theory and practice of public governance. Routledge.
Northouse, P. G. (2017). Introduction to leadership: Concepts and practice (4th ed.). Sage.
Osborne, S. P. (2010). Introduction: The (New) public governance: A suitable case for treatment? In S. P. Osborne (Ed.), The new public governance?: Emerging perspectives on the theory and practice of public governance (pp. 1–12). Routledge.
Polleys, M. S. (2002). One university’s response to the anti-leadership vaccine: Developing servant leaders. Journal of Leadership Studies, 8(3), 117–130.
Prasertsri, R. (2001). Leadership. Thanathud Printing.
Schermerhorn, J. R., Jr., Hunt, J. G., & Osborn, R. N. (2005). Organizational behavior (9th ed.). John Wiley & Sons.
Schermerhorn, J. R. (2011). Management (11th ed.). John Wiley & Sons.
Yukl, G. (2002). Leadership in organizations (5th ed.). Prentice Hall.
