การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (ไฮบริด) เรื่อง การเปลี่ยนแปลงของวัยรุ่น วิชาสุขศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (ไฮบริด) เรื่องการเปลี่ยนแปลงของวัยรุ่นวิชาสุขศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ก่อนเรียนกับหลังเรียน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (ไฮบริด) วิชาสุขศึกษา และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (ไฮบริด) วิชาสุขศึกษา ประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จำนวน 2 ห้อง รวม 58 คน กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/1 จำนวน 24 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที (t-test Dependent Samples)
ผลการวิจัยพบว่า 1) การจัดการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (ไฮบริด) เรื่องการเปลี่ยนแปลงของวัยรุ่น วิชาสุขศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 82.20/80.20 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีคะแนนเฉลี่ยผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจ ต่อการจัดการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (ไฮบริด) โดยรวมมีอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
เกียรติศักดิ์ สีสมุทร. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบไฮบริดด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 17(1), 108–120.
ชัยวัฒน์ สุภัควรกุล, สุทธิพงศ์ หกสุวรรณ, และ นิคม ชมภูหลง. (2560). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนแบบไฮบริดสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 23(1), 66–77.
บังอร เบ็ญจาธิกุล. (2564). ไฮบริด (Hybrid) การทำงานแบบผสมผสาน: มาตรฐานใหม่สำหรับการทำงานในอนาคต. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 6(3), 47–61.
ประภัสสร สุวรรณบงกช. (2005). บริบทการมีเพศสัมพันธ์ของวัยรุ่นในวัยเรียน. วารสารสาธารณสุขล้านนา, 1(3), 257–268.
รัจรี นพเกตุ. (2542). มนุษย์: จิตวิทยาทางเพศกาย. สำนักพิมพ์ประกายพรีก.
วชิราภรณ์ ภูเลี่ยมคำ, สนิท ตีเมืองซ้าย, และ ปัณญาพัฒน์ ขันทอง. (2566). การส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้แบบไฮบริดสำหรับนักเรียนระดับชั้น ปวช. วิทยาลัยสารพัดช่างมหาสารคาม. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(3), 128–135.
แสงอัมภา บำรุงธรรม. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความเชื่อค่านิยมและพฤติกรรมทางเพศของวัยรุ่นในเมืองเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศิวาพัชญ์ บำรุงเศรษฐพงษ์, ภูริสร์ ฐานปัญญา, และ เกรียงไกร สัจจะหฤทัย. (2563). การเรียนการสอนแบบไฮบริด (Hybrid Learning) กับการพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 12(3), 212–224.
สุดาพร ปัญญาพฤกษ. (2566). รูปแบบการเรียนรู้แบบปรับเปลี่ยนได้ (Hybrid Learning) เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้และความสามารถในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 21(2), 330–349.
อพัชชา ช้างขวัญยืน, รุจโรจน์ แก้วอุไร, วินัย วงษ์ไทย, และ เอื้อมพร หลินเจริญ. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองดิจิทัลของนิสิตปริญญาตรีตามแนวคิดการเรียนเชิงรุกร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์. Journal of Information and Learning, 34(1), 24–33.
Chantem, S. (2010). Hybrid learning and educational innovation of accounting teaching in the 21st century: A case study of the University of the Thai Chamber of Commerce. Journal of the University of the Thai Chamber of Commerce, 30(1), 134–150.
Snow, K. (2016). Opting in or opting out: The role of hybrid learning course design on student persistence decisions in an indigenous pre-nursing transitions program. International Journal of E-Learning & Distance Education, 32(1), 1–14.
Mulder, M. (2016). Design principles for hybrid learning configurations at the interface between school and workplace. Learning Environments Research, 19, 309–334.
Huang, J. (2008). Adaptive Lasso for sparse, high-dimensional linear regression models. Statistica Sinica, 18, 1603–1618.
