การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs (Model Eliciting Activities) เพื่อพัฒนาความสามารถการคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ เรื่อง สถิติ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs (Model Eliciting Activities) ที่ส่งเสริมความสามารถการคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ เรื่อง สถิติ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เพื่อศึกษาดัชนีประสิทธิผลของแผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน จากการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs กับเกณฑ์ร้อยละ 75 4) เพื่อเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ทาง ณิตศาสตร์ของนักเรียน จากการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs กับเกณฑ์ร้อยละ 75 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านสาหร่าย ภาคเรียนที่ 2 จำนวน 8 คน โดยการสุ่มแบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs ที่ส่งเสริมความสามารถการคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ เรื่อง สถิติ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 2) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ 3) แบบวัดการคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานด้วย t-test for one sample ผลการวิจัย พบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด MEAs เรื่อง สถิติ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ (E1/E2) ตามเกณฑ์ 82.88/81.25 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2) ดัชนีประสิทธิผล (E.I.) ของแผนการจัดการเรียนรู้ เท่ากับ 0.7170 แสดงว่านักเรียนมีคะแนนเพิ่มขึ้นร้อยละ 71.70 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน คะแนนเฉลี่ย 24.38 คิดเป็นร้อยละ 81.25 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 ที่ระดับนัยสำคัญ .05 และ 4) ความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียน คะแนนเฉลี่ย 29.75 คิดเป็นร้อยละ 82.64 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 ที่ระดับนัยสำคัญ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2544). คู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กฤษฎากร โชติฉันท์, อัจฉริยา พรมท้าว, จีระนัน เสนาจักร์, อัครพงศ์ วงศพัฒน, เจนจิรา ปุยวงค์, และนันทพร ยิ่งรัตนสุข. (2566). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบ MEAs ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่องสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ร่วมกับแอปพลิเคชัน Kahoot ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(4), 1–18.
จิดาภา จันทิมา. (2566). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดล MEAs ที่มีต่อความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชนิกา ชาวงษ์. (2563). การศึกษาความสามารถในการให้เหตุผลเชิงสถิติโดยการใช้การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ทองพันธ์ ยงกุล. (2558). การวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียนเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องสถิติเบื้องต้น โดยใช้สื่อประสมสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ โรงเรียนปรางค์กู่ อำเภอปรางกู่ จังหวัดศรีสะเกษ.
ธีรเชษฐ์ เรืองสุขอนันต์. (2554). การศึกษาพฤติกรรมด้านความคิดคล่องและความคิดยืดหยุ่น เรื่องเรขาคณิตของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ผ่านกิจกรรมการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์และการระดมสมอง [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นวลน้อย เจริญผล. (2548). การส่งเสริมและพัฒนาความคิดสร้างสรรค์กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. วารสารคณิตศาสตร์, 49(560–562), 16–26.
บุรินทร์ แก้วประพันธ์. (2564). การใช้โปรแกรม GeoGebra ประกอบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบ MACRO model เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องสถิติ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 [รายงานการวิจัย]. โรงเรียนหอวัง ปทุมธานี.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2554). หลักสูตรการศึกษา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ยุพิน พิพิธกุล. (2539). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์. บพิธการพิมพ์.
โรงเรียนบ้านสาหร่าย. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. โรงเรียนบ้านสาหร่าย.
ศรัญญา การีบุญ. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความพึงพอใจในการเรียนรู้เรื่องอัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุกร่วมกับสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศ. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 36(3), 176–185.
ศูนย์ PISA สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). การประเมินผลนักเรียนร่วมกับนานาชาติ (PISA) เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาในศตวรรษที่ 21. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2567). รายงานผลการทดสอบระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2566 [National test results report (O-NET) academic year 2023].
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2566, 13 ธันวาคม). ทีดีอาร์ไอ ชี้ผลสอบ PISA ส่งสัญญาณเตือนระบบการศึกษาไทยมีปัญหา [บทความออนไลน์].
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระคณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง 2560).
อัมพร ม้าคนอง. (2553). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Aziz, S. A., & Irwan, I. (2020). Validity of mathematical learning material based on model eliciting activities (MEAs) approach to improve mathematical creative thinking skill of students. Journal of Physics: Conference Series, 1554(1), 012066. https://doi.org/10.1088/1742-6596/1554/1/012066
Chamberlin, S. A., & Moon, S. M. (2005). Model-eliciting activities as a tool to develop and identify creatively gifted mathematicians. International Journal for Mathematics Teaching and Learning. https://www.cimt.org.uk/journal/chamberlin.pdf
Clark, P., Clarke, D., & Sullivan, P. (2011). Teaching mathematics: Using research-informed strategies. Australian Council for Educational Research.
Gilat, T., & Amit, M. (2014). Revealing students’ creative mathematical abilities through model-eliciting activities of “real-life” situations. In Proceedings of the Joint Meeting of the International Group for the Psychology of Mathematics Education (PME 38) and PME-NA 36 (ERIC Document No. ED599808). https://eric.ed.gov/?id=ED599808
Guilford, J. P. (1971). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.
Lesh, R., Kelly, A., & others. (2000). Principles for developing thought-revealing activities for students and teachers. In A. Kelly & R. Lesh (Eds.), Research design in mathematics and science education (pp. 591–646). Lawrence Erlbaum Associates.
Nuryadi, A., & Hartono, H. (2022). Scaffolding in model-eliciting activities (MEAs) to enhance creative thinking skills in learning mathematics. AIP Conference Proceedings, 2575(1), 050005. https://doi.org/10.1063/5.0102313
Piaget, J. (1972). The principles of genetic epistemology. Routledge & Kegan Paul.
Rosen, Y. (2020). Imagine: Design for creative thinking, learning, and assessment. Journal of Intelligence, 8(2), 16. https://doi.org/10.3390/jintelligence8020016
Torrance, E. P. (1963). Education and the creative potential. The Lund Press.
Yaban, E. H., & Gaschler, R. (2025). Outcome focus up against process focus in academic engagement of distance education students. European Journal of Psychology of Education, 40(3), Article 92.
