แนวทางการเสริมสร้างความสุขในการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของความสุข โดยรวมอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์ อยู่ในระดับมากที่สุด ความต้องการจำเป็น เรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านที่ทำงานน่าอยู่ (PNIModified=0.35) ด้านความร่วมมือ (PNIModified=0.31) ด้านความรักในงาน (PNIModified=0.30) และด้านทัศนคติเชิงบวก (PNIModified=0.29) 2) การเปรียบเทียบสภาพปัจจุบัน จำแนกตามระดับการศึกษา ช่วงอายุ และขนาดโรงเรียน โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) แนวทางการเสริมสร้างความสุขในการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล ประกอบด้วย 4 ด้าน 23 แนวทาง ได้แก่ 1) ความรักในงาน 7 แนวทาง 2) ความร่วมมือ 5 แนวทาง 3) ทัศนคติเชิงบวก 6 แนวทาง 4) ที่ทำงานน่าอยู่ 5 แนวทาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กอปรลาภ อภัยภักดิ์. (2563). บรรยากาศองค์กรแห่งความสุข: คนเบิกบาน งานสำเร็จ. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 315–331.
เกียรติศักดิ์ ลำพองชาติ. (2563). ทักษะการทำงานในโลกยุคดิจิทัล [Working skills in the digital age]. สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
ขวัญชนก สุวรรณชัย, และ ณิรดา เวชญาลักษณ. (2568). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มเครือข่ายเมืองหน้าด่าน. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 89–102.
ฉัตรทิพย์ สลิดกุล, และ ประยงค์ แก่นลา. (2567). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 4(5), 863–878.
ชนินทร์ ศรีส่อง, และ ชยากานต์ เรืองสุวรรณ. (2564). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วารสารบัณฑิตศึกษา, 18(80), 55–67.
เชาวนิตย์ เพชรบุตร. (2567). การศึกษาความสุขในการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1. วารสาร มจร สุรนารีสาร, 2(3), 10–21.
ณัฐพงษ์ น้อยโคตร. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
ดารารัตน์ ตู้นิ่ม, ธีรวุธ ธาดาตันติโชค, และ พิชญาภา ยืนยาว. (2568). แนวทางการสร้างความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของครูเจเนอเรชันวาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 8(1), 383–397.
ทวีวัฒน์ เจระจิตติ, ตระกูล จิตวัฒนากร, และ วงศ์วิศว์ หมื่นเทพ. (2568). แนวทางการส่งเสริมทักษะดิจิทัลสำหรับครูไทยในยุค 4.0. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(1), 303–316.
นันทนัช สุขแก้ว, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ, และ วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง. (2562). ทักษะครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. ใน การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัย (Symposium) ระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 12 (น. 70–78). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.
ปุณณา กัลยาคุณาภรณ์, เรืองอุไร เศษสูงเนิน, และ สุพรรณี สมานญาติ. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสุขในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 5(2), 811–824.
พัชรินทร์ โกสุมพันธุ์, และ ชลาภรณ์ สุวรรณสัมฤทธิ์. (2568). แนวทางการส่งเสริมบทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 375–392.
พรพรรณ บัวทอง. (2567). ความสุขของครูและนักเรียนในปี 2567. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. https://dusitpoll.dusit.ac.th/UPLOAD_FILES/POLL/2567/PS-2567-1705052624.pdf
สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ทางการศึกษาแนวใหม่. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แสงสุรีย์ ทองขาว, พระมหาโยธิน มหาวีโร (มาศสุข), พระปลัดไพโรจน์ อตุโล (สมหมาย), สงคราม จันทร์ทาคีรี, และ วิชิต นาชัยสินธ์. (2566). บทบาทครูไทยกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการศึกษา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 8(2), 130–144.
อมรรัตน์ ดอนพิลา. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].
อรทัย พรหมทา, และ อมรทิพย์ เจริญผล. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนเครือข่ายอำเภอหนองวัวซอ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 3(1), 77–95.
อรสา พลฤทธิ์, และ อัครเดช นีละโยธิน. (2567). ทักษะดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 21(1), 126–144.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
