Guidelines for Enhancing Workplace Happiness for Teachers in the Digital Era under Buriram Primary Educational Service Area Office 4

Main Article Content

Philaiwan Suengsen
Narumon Sakpakornkan
Nalinthip Pimklat

Abstract

     This research employed a sequential explanatory mixed-methods design. The objectives were: 1) to study the current conditions, desired conditions, and needs for happiness in teachers’ work in the digital era; 2) to compare teachers’ opinions regarding the current state of happiness classified by educational level, age group, and school size; and 3) to study guidelines for enhancing teachers’ happiness. The sample group responding to the questionnaire consisted of 313 teachers by using multi-stage random sampling technique. The informant group consisted of five school administrators and five teachers selected by purposive sampling. The research instruments were: 1) a questionnaire with reliability coefficients of 0.94 for the current conditions and 0.97 for the desired conditions, and 2) a semi-structured interview form for collecting qualitative data. The data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, modified priority needs index (PNImodified), t-test, F-test, and content analysis.
     The results revealed that: 1) the overall current condition of happiness was at a high level, while the desired condition was at the highest level. The priority needs for happiness, ranked from highest to lowest, were: livable workplace (PNIModified=0.35), collaboration (PNIModified=0.31), love of work (PNIModified=0.30), and positive attitude (PNIModified=0.29); 2) the comparison of the current condition of happiness classified by educational level, age group and school size were significantly different at the.05 level; and 3) the guidelines for enhancing teachers’ happiness in the digital era consisted of four main aspects and twenty-three strategies: 1) love of work 7 strategies, 2) collaboration 5 strategies, 3) positive attitude 6 strategies and 4) livable workplace 5 strategies.

Article Details

How to Cite
Suengsen, P., Sakpakornkan, N., & Pimklat, N. (2026). Guidelines for Enhancing Workplace Happiness for Teachers in the Digital Era under Buriram Primary Educational Service Area Office 4. Rajabhat Maha Sarakham University Journal, 20(1), 357–373. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmuj/article/view/288539
Section
Research Articles

References

กอปรลาภ อภัยภักดิ์. (2563). บรรยากาศองค์กรแห่งความสุข: คนเบิกบาน งานสำเร็จ. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 6(1), 315–331.

เกียรติศักดิ์ ลำพองชาติ. (2563). ทักษะการทำงานในโลกยุคดิจิทัล [Working skills in the digital age]. สำนักวิชาการ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.

ขวัญชนก สุวรรณชัย, และ ณิรดา เวชญาลักษณ. (2568). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มเครือข่ายเมืองหน้าด่าน. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 89–102.

ฉัตรทิพย์ สลิดกุล, และ ประยงค์ แก่นลา. (2567). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 4(5), 863–878.

ชนินทร์ ศรีส่อง, และ ชยากานต์ เรืองสุวรรณ. (2564). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วารสารบัณฑิตศึกษา, 18(80), 55–67.

เชาวนิตย์ เพชรบุตร. (2567). การศึกษาความสุขในการทำงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1. วารสาร มจร สุรนารีสาร, 2(3), 10–21.

ณัฐพงษ์ น้อยโคตร. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

ดารารัตน์ ตู้นิ่ม, ธีรวุธ ธาดาตันติโชค, และ พิชญาภา ยืนยาว. (2568). แนวทางการสร้างความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของครูเจเนอเรชันวาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 8(1), 383–397.

ทวีวัฒน์ เจระจิตติ, ตระกูล จิตวัฒนากร, และ วงศ์วิศว์ หมื่นเทพ. (2568). แนวทางการส่งเสริมทักษะดิจิทัลสำหรับครูไทยในยุค 4.0. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(1), 303–316.

นันทนัช สุขแก้ว, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ, และ วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง. (2562). ทักษะครูในยุคดิจิทัลของโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. ใน การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัย (Symposium) ระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 12 (น. 70–78). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงใหม่). สุวีริยาสาส์น.

ปุณณา กัลยาคุณาภรณ์, เรืองอุไร เศษสูงเนิน, และ สุพรรณี สมานญาติ. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสุขในการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 5(2), 811–824.

พัชรินทร์ โกสุมพันธุ์, และ ชลาภรณ์ สุวรรณสัมฤทธิ์. (2568). แนวทางการส่งเสริมบทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานนทบุรี เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 10(1), 375–392.

พรพรรณ บัวทอง. (2567). ความสุขของครูและนักเรียนในปี 2567. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. https://dusitpoll.dusit.ac.th/UPLOAD_FILES/POLL/2567/PS-2567-1705052624.pdf

สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ทางการศึกษาแนวใหม่. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

แสงสุรีย์ ทองขาว, พระมหาโยธิน มหาวีโร (มาศสุข), พระปลัดไพโรจน์ อตุโล (สมหมาย), สงคราม จันทร์ทาคีรี, และ วิชิต นาชัยสินธ์. (2566). บทบาทครูไทยกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการศึกษา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 8(2), 130–144.

อมรรัตน์ ดอนพิลา. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

อรทัย พรหมทา, และ อมรทิพย์ เจริญผล. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนเครือข่ายอำเภอหนองวัวซอ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 3(1), 77–95.

อรสา พลฤทธิ์, และ อัครเดช นีละโยธิน. (2567). ทักษะดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 21(1), 126–144.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.