รูปแบบการพัฒนาการบริหารจัดการเพื่อป้องกันการทุจริตและประพฤติมิชอบของสหกรณ์ออมทรัพย์ครูกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการเพื่อการป้องกันการทุจริตและประพฤติมิชอบ 2) เพื่อสร้างรูปแบบการพัฒนาการบริหารจัดการเพื่อการป้องกันการทุจริตและประพฤติมิชอบ และ 3) เพื่อทดลองใช้และประเมินผลรูปแบบการพัฒนาการบริหารจัดการเพื่อการป้องกันการทุจริตและประพฤติมิชอบ ระยะ 1 ประชากร 62,942 คน กลุ่มตัวอย่าง 399 คน เก็บข้อมูลโดยแบบสอบถาม ใช้สถิติ SEM ระยะ 2 กลุ่มเป้าหมาย 20 คน ระยะ 3 กลุ่มทดลอง 30 คน ใช้สถิติ (MANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลโดยตรง พบว่า ความฉลาดทางอารมณ์ 0.75 การรับรู้บทบาท 0.43 บรรยากาศองค์กร 0.18 ความเชื่อมั่นในตนเอง 0.14 และภาวะผู้นำ 0.07 มีค่าสัมประสิทธิ์อิทธิพลทางอ้อม 2 ตัวแปร การมีส่วนร่วมกับการทำงานเป็นทีม 0.06 และโดยรวม 0.65 อธิบายการผันแปรในตัวแปรผลลัพธ์ ได้ร้อยละ 67.40 2) ผลการสร้างรูปแบบการพัฒนา 10 กิจกรรม คือ การรู้จักอารมณ์ตนเอง การรู้จักและเข้าใจอารมณ์ของบุคคลอื่น บทบาทและหน้าที่ การแสดงบทบาทสมมติ ช่วยฟังหน่อย ถอดรหัส รู้จักตัวเอง การรู้จักองค์กร ความรู้เกี่ยวกับผู้นำ และเสริมสร้างภาวะผู้นำ 3) ผลการทดลองและประเมินผลการทดลองใช้รูปแบบ พบว่า หลังการทดลองมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนการทดลอง ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กัญญรัตน์ ซ้ายพัฒน์. (2560). มาตรการป้องกันและแก้ไขปัญหาการทุจริตของสหกรณ์การเกษตรในประเทศไทย. วารสารการเมืองการบริหารและกฎหมาย, 12(2), 285–308.
ธันยพร จารุไพศาล. (2563). ความฉลาดทางอารมณ์. https://webcache.googleusercontent.com
นิธิโรจน์ วงศ์วัฒนถาวร. (2561). รูปแบบการพัฒนาประสิทธิผลการปฏิบัติงานด้านการไกล่เกลี่ยประนอมข้อพิพาทของกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน จังหวัดอุดรธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 7(1), 61–77.
มะณู บุญศรีมณีชัย. (2559). รูปแบบการพัฒนาประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สหกรณ์ออมทรัพย์สาธารณสุขไทย. วารสารสำนักป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 23(3), 12–22.
ลาวัณย์ เพิ่มสุขรุ่งเรือง. (2559). การบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อสุขภาพองค์การของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 8(2), 301–317.
สยาม ประเสริฐกูล. (2561). อิทธิพลของความเชื่อมั่นในการขยายบทบาทด้วยตนเอง ความผูกพันในงาน และความยุติธรรมในองค์การ ในฐานะปัจจัยกำกับที่เปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างการมีแนวคิดเรื่องคนเก่งในตนกับผลการปฏิบัติงาน. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 8(3), 103–216.
สำนักส่งเสริมและพัฒนาสหกรณ์. (2559). ส่งเสริมให้สมาชิกมีคุณภาพชีวิตที่ดีด้วยวิธีการสหกรณ์. กรมส่งเสริมสหกรณ์.
อัศวิน กองถวิล. (2558). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานบุคคลของการประปาส่วนภูมิภาคสำนักงานใหญ่ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. Harper & Row.