Problem-Based Learning (PBL) to Promote Science-Problem Solving and Learning Achievement on Titration and Benefit of Acid-base of Mathayomsuksa 5 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were 1) to compare Science-Problem Solving of Mathayomsuksa 5 students before and after learning via Problem-based Learning, and 2) to compare the learning achievement on Titration and the Benefits of Acids and Bases of Mathayomsuksa 5 students after learning via using Problem-based Learning with a criterion of 70 percentage. The sample group consisted of 41 Mathayomsuksa 5/5 students in the second semester of the academic year 2023, obtained by using the purposive random sampling technique. The research tools used were: 1) the Problem-based Learning Activity Plans on Titration and the Benefits of Acids and Bases to promote science-problem solving of Mathayomsuksa 5 students, 6 plans, totaling 12 hours; 2) the Science-Problem Solving Test, the multiple choice test, 4 choices, 3 situations, 15 items; and 3) the Academic Achievement Test, multiple choice test with 4 choices, 25 items. Statistics used in data analysis include mean, standard deviation and percentage. The t-test for dependent sample and one-sample t-test test were used to test hypotheses.
The results of the research found that the Mathayomsuksa 5 students who learning via problem-based learning management on Titration and the Benefits of Acids and Bases showed 1) the Science-Problem Solving statistically higher than those before learning at the .05 level of significant difference, and 2) the Academic Achievement on Titration and the Benefits of Acids and Bases statistically higher than those before learning at the .05 level of significant difference.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. All articles undergo a thorough with at least three reviewers evaluating their suitability within the respective field of study, during the double-blind review.
2. The views expressed by individual authors do not represent the official views of the Editorial Boards of RMUJ: The author of each articie is responsible for all its contents.
3. The Editorial Boards do not reserve the copyrights. but proper citations need to be made.
References
กมลชนก จันทร. (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้วิชาเคมีโดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อสมรรถนะการแก้ปัญหาแบบร่วมมือและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเคมีของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์ปริญญาโท). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลาง การศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช. 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สืบค้นจาก https://www.ipst.ac.th/wp-content/uploads/2021/04/IndicatorSci2560.pdf
นันทนา ฐานวิเศษ และวาสนา กีรติจำเริญ. (2561). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้งานและพลังงานและความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน.วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 29(2), 43-50.
ปัณฑารีย์ ถาวรศักดิ์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเรื่อง ฟิสิกส์นิวเคลียร์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15 (เวียง เก่าแสนภูวิทยาประสาท) จังหวัดเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 34(2), 43-55.
พรทิพย์ สังเกตุ.(2564). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นบูรณาการและเจตคติต่อวิชาเคมี ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา (วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ไพศาล วรคำ. (2561). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 14). มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์
ภาษกร แจ่มหม้อ, สุริศักดิ์ ประสานพันธ์, วารีรัตน์แก้วอุไร และเอื้อมพร หลินเจริญ. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาชีววิทยาแบบผสมผสานโดยใช้แหล่งข้อมูลเป็นหลักเพื่อส่งเสริมความใฝ่เรียนรู้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ตอนปลาย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(2), 37-49.
มนตรี จุฬาวัฒนทล. (2556). สะเต็มศึกษาประเทศไทยและทูตสะเต็ม(STEM Education Thailand and STEM Ambassadors). สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี (สสวท.), 42(185), 14-18.
สรวีย์ นาคเกษม, ธนาวุฒิ ลาตวงษ์ และชษฐ์ ศิริสวัสดิ์. (2563). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานตามแนวคิดสะเต็มศึกษา เรื่อง งานและพลังงานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหามงกุฎราชวิทยาลัย, 8(2), 54-69.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). แนวทางการจัดการ เรียนรู้ที่เน้นนักเรียนเป็นสำคัญการเรียนรู้แบบใช้ปัญหา เป็นฐาน. กรุงเทพฯ: ชุมนุมการเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สุทัศน์ สังคะพันธ์. (2557). ทำไมต้องทักษะในศตวรรษที่ 21 ในบทความทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. นิสิตปริญญาเอกหลักสูตรและการสอน. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Allen, D. E., Duch, B. J., and Groh, S. E. (1996). The power of Problem-based learning in teaching introductory science courses. New directions for teaching and learning, 68, 43-52.
Bloom. (1965). Taxonomy of Education Objective Handbook l : Cognitive Domain. New York: David Mackey Company, lnc. Colley, Kabba.
Gallagher, S.A. (1997). Problem-Based Learning : Where Did It Come From, What Does It Do, And Where Is It Going?. Journal For The Education of The Gifted, 20(4), 332-362.
Hmelo, C. E., & Evensen, D. H. (2000). Problem-based learning: A research perspective on learning interactions. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
Quellmalz, E. S. (1985). Needed: Better Methods for Testing Higher-Order Thinking Skills. Educational Leadership, 43(2), 29-48.
