การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้สืบเสาะหาความรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาร่วมกับเทคนิคสแคมเพอร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ระหว่างก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ 2) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์กับเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้ 4) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม และ 5) ศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ โดยใช้ การจัดการเรียนรู้สืบเสาะหาความรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาร่วมกับเทคนิคสแคมเพอร์ ซึ่งมีรูปแบบการวิจัยกึ่งทดลอง มีเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้สืบเสาะหาความรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาร่วมกับเทคนิคสแคมเพอร์ แบบวัดความคิดสร้างสรรค์ แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบวัดความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/10 จำนวน 39 คน โรงเรียนสารคามพิทยาคม ที่ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบวิลค๊อกซัน
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนความคิดสร้างสรรค์หลังได้รับการจัดการเรียนรู้เฉลี่ยโดยรวมเท่ากับ 41.03 ของคะแนนเต็ม 56 คะแนน ซึ่งสูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ที่มีคะแนนเฉลี่ยโดยรวมเท่ากับ 19.10 ของคะแนนเต็ม 56 คะแนน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 2) นักเรียนมีคะแนนความคิดสร้างสรรค์หลังได้รับการจัดการเรียนรู้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังได้รับการจัดการเรียนรู้เฉลี่ยโดยรวมเท่ากับ 15.03 ของคะแนนเต็ม 20 คะแนนซึ่งสูงกว่าก่อนได้รับการจัดการเรียนรู้ที่มีคะแนนเฉลี่ยโดยรวมเท่ากับ 4.59 ของคะแนนเต็ม 20 คะแนน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4)นักเรียนมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังได้รับการจัดการเรียนรู้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 5)นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้เฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความที่ลงตีพิมพ์ทุกเรื่องได้รับการตรวจทางวิชาการโดยผู้ประเมินอิสระ ผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) สาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 ท่าน ในรูปแบบ Double blind review
2. ข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม นี้เป็นของผู้เขียน คณะผู้จัดทำวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
3. กองบรรณาธิการวารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ไม่สงวนสิทธิ์การคัดลอกแต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
เอกสารอ้างอิง
กชพรรณ วิลาพันธ์, นีรนาท จุลเนียม, และเกษิณี ผลประพฤติ. (2567). การพัฒนาโมเดลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กรณีศึกษาเป็นฐานร่วมกับเทคนิคสแคมเพอร์เพื่อส่งเสริมการเป็นนวัตรของนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 11(1), 137–154.
กรณ์ กูรมะสุวรรณ, ธนาวุฒิ ลาตวงษ์, และกิตติมา พันธ์พฤกษา. (2568). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาฟิสิกส์และความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 16(1), 129–143.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. https://www.onec.go.th/index.php/book/BookView/1540
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). สมรรถนะการคิดขั้นสูง. https://cbethailand.com
คงศักดิ์ วัฒนะโชติ. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์เพื่อสร้างนวัตกรรมตามแนวคิดสะเต็มศึกษาด้วยกระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุม ชลบุรี, 11(1), 100–113.
ชฏารัตน์ เฮงษฎีกุล. (2566). ความคิดสร้างสรรค์เกิดขึ้นเองหรือพัฒนาได้. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 13(2), 122–130.
ชัชฎา ทรรภลักษณ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนแบบโครงงานโดยใช้เทคนิคสแคมเพอร์ด้วยคลาวด์เซอร์วิสเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. http://tdc.thailis.or.th/tdc/
ชัษษพณขิ์ จันวงศ์เดือน, และวริญรดา บรรหาร. (2565). หลักสูตรแกนกลางและหลักสูตรฐานสมรรถนะ. วารสารครุทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2(2), 89–102.
ณัฐกานต์ ภูมิคอนสาร. (2565). ทักษะความคิดสร้างสรรค์ที่หล่นหายไปของผู้เรียนกับการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 5(1), 1–9.
ดาวรุ่ง อยู่ยั่งยืน, และสถาพร ขันโต. (2556). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5Es) ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์. วารสารศึกษาศาสตร์ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 7(1), 34–44.
ต่วนริสา ต่วนสุหลง. (2552). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสังคมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหา [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 8). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เทพพร โลมารักษ์. (2564). ผลของกิจกรรมการเรียนรู้สะเต็มศึกษา เรื่อง ฟาร์มอัจฉริยะที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ ความรู้ ความเข้าใจ ความพึงพอใจ และทัศนคติ. วารสารครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 1(1), 38–54.
ธีรพงษ์ จันเปรียง, เจนวิทย์ วารีบ่อ, และอติราช เกิดทอง. (2556). การพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรมของนักศึกษา. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 17(1), 59–71.
นภัทร สเขียว, และน้ำเพชร นาสารีย์. (2565). การจัดการเรียนรู้บูรณาการสอดแทรกโดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ เรื่อง การลำเลียงสารเข้าและออกจากเซลล์. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา (JSSE), 5(2), 322–331.
นัสรินทร์ บือซา. (2558). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา (STEM Education) [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. http://tdc.thailis.or.th/tdc/
นิตยา อุปัชฌาย์, และอารยา ปิยะกุล. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 4(11), 86–97.
ปัฐมาภรณ์ พิมพ์ทอง. (2566). การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). สุนทรฟิล์ม.
พัชรา พลเยี่ยม, และปาริชาติ ประเสริฐสังข์. (2567). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้น (5E) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามระดับสูง. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(1), 68–85.
พัชราภร พูลบุญ. (2566). การพัฒนาทักษะการคิดสร้างสรรค์ เรื่อง ระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 1763–1774.
พัชรินทร์ แก้วมาเมือง, และอำนาจ บุญประเสริฐ. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบออนไลน์เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์. วารสารวิชาการสิรินธรปริทรรศน์, 24(1), 179–190.
พันธิการ์ วัฒนกุล, และสุรศักดิ์ มังสิงห์. (2558). ความรู้พื้นฐานและทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 4(1), 84–92.
พีหม๊ะ เจะสา. (2561). ผลการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะแบบมีการโต้แย้ง [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ภพ เลาหไพบูลย์. (2542). แนวการสอนวิทยาศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). บริษัทโรงพิมพ์ไทยวัฒนาพาณิช.
มนัสวี ศรีนนท์, และพระมหามฆวินทร์ ปุริสุตฺตโม. (2564). การพัฒนาทักษะการเขียนงานวิชาการ. วารสารพุทธมัคค์, 3(2), 1–12.
วรรณิภา เวทการ, และธิติยา บงกชเพชร. (2565). การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(1), 150–164.
วริศรา ชูสกุล, และนฤมล ภูสิงห์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา. วารสารมจรอุบลปริทรรศน์, 8(3), 1617–1625.
วริษฐา สุริยวงศ์. (2563). การพัฒนารูปแบบสะเต็มศึกษา. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(6), 171–183.
ศิริวรรณ ฉัตรมณีรุ่งเจริญ, และมัลลิกา ดารากัย. (2567). การพัฒนาแนวคิดวิทยาศาสตร์โดยใช้ 5E และ PhET. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 19(1), 199–212.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). ผลการประเมิน PISA 2022 ของประเทศไทย. https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/
สายหยุด อุไรสกุล. (2558). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้ SCAMPER. วารสารวิชาการ มทร. พระนคร, 56–65.
สำราญ ดวงตาน้อย, และน้อยทิพย์ ลิ้มยิ่งเจริญ. (2552). การคิดอย่างมีวิจารณญาณ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 32(1), 91–98.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2558). สะเต็มศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(2), 201–207.
สุธาธิณี กรุดเงิน. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษา [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
เสาวภาคย์ พรสุริวงศ์. (2563). ผลการจัดกิจกรรมสะเต็มศึกษาในฟิสิกส์ [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
หัสวนัส เพ็งสันเทียะ. (2563). ผลการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต]. http://ir-ithesis.swu.ac.th
อับดุลยามีน หะยีขาเดร์. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาในชีววิทยา [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Altiparmak, T., & Eryilmaz-Mustu, Ö. (2021). The effects of SCAMPER technique activities in the 8th grade simple machines unit on students’ academic achievement, motivation and attitude towards science lessons. International Journal of Educational Methodology, 7(1), 155–170.
Boonpracha, J. (2023). SCAMPER for creativity of students’ creative idea creation in product design. Thinking Skills and Creativity, 48, 101282.
Glover, J., Bruning, R., & Filbeck, R. W. (1982). Educational psychology: Principles and application. Little, Brown and Company.
