ปัญหาการกระทำอันเกี่ยวกับการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบกของประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มุ่งศึกษาถึงปัญหาการกระทำผิดเกี่ยวกับการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบกของประเทศไทย  ศึกษาวิเคราะห์ตามพิธีสารฯ เพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก ทางทะเล  และทางอากาศ ค.ศ. 2000 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความหมายแนวคิดการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐาน  ความเป็นมาของอนุสัญญาสหประชาชาติ เพื่อต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติที่จัดตั้งขึ้นในลักษณะองค์กร  ค.ศ. 2000 และพิธีสารฯ เพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก  ทางทะเล และทางอากาศ  ค.ศ. 2000  ศึกษามาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก ทางทะเล และทางอากาศ ของไทยและพิธีสารฯ เพื่อการต่อต้านศึกษาวิเคราะห์ประเด็นปัญหาที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับพันธกรณีของประเทศไทยในการเข้าร่วมลงนามพิธีสารฯ เพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก ทางทะเล และทางอากาศ ค.ศ. 2000 และแสวงหาแนวทางอันเป็นข้อเสนอแนะในการแก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรการระหว่างประเทศ

            จากการศึกษาวิจัย พบว่า การลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐาน หมายถึง การจัดให้มีการเข้าเมืองโดยผิดกฎหมายของบุคคลใดบุคคลหนึ่งซึ่งมิใช่คนชาติของ/หรือผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรในรัฐภาคีที่เข้าไปนั้นเพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ทางการเงิน หรือผลประโยชน์ทางวัตถุอื่นจากการนั้นไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม ซึ่งมีแนวคิดเพื่อสามารถให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในการป้องกันและปราบปรามการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานได้อย่างมีประสิทธิภาพปราศจากอุปสรรคที่มาจากความแตกต่างของระบบกฎหมายภายใน อันจะเป็นปัจจัยส่งเสริมมาตรการต่อต้านองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติได้อีกทางหนึ่ง มาตรการทางกฎหมายเพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก ทางทะเล และทางอากาศ นั้นเป็นพิธีสารฯ เพิ่มเติมอนุสัญญาสหประชาชาติเพื่อการต่อต้านอาชญากรรมข้ามชาติที่จัดตั้งในลักษณะองค์กร ค.ศ. 2000 โดยความผิดตามที่อนุสัญญาฯ และพิธีสารฯ มุ่งป้องกันและต่อต้าน ได้แก่ ความผิดที่มีลักษณะข้ามชาติและเกี่ยวกับกลุ่มอาชญากรรมที่จัดตั้งในลักษณะองค์กร ในกรณีที่ประเทศไทยยังไม่ได้ให้สัตยาบันพิธีสารฯ เพื่อการต่อต้านการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานทางบก  ทางทะเล และทางอากาศ ค.ศ. 2000  ซึ่งหากต่อมาประเทศไทยได้มีการให้สัตยาบันในพิธีสารฯ ดังกล่าวจะส่งผลต่อกฎหมายไทยดังนี้ คือ 1) ปัญหาการกำหนดถึงนิยามการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐาน  2) ปัญหาการกำหนดความผิดกรณีกระทำผิดฐานลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานและ 3)  ปัญหาเกี่ยวกับการส่งกับผู้โยกย้ายถิ่นฐาน

            ผู้ศึกษาวิจัยมีข้อเสนอแนะ ดังนี้ 1)  จากปัญหาเกี่ยวกับคำนิยามการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานควรกำหนดคำนิยามไว้ในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522  2) แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 ในมาตรา 63 โดยเพิ่มเติมการลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานใช้ในวรรคท้าย  เพื่อให้เป็นความผิดทางอาญา และ 3) แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 55 โดยเพิ่มวรรคสาม การส่งคนต่างด้าวจากการโยกย้ายถิ่นฐาน ลักลอบขนผู้โยกย้ายถิ่นฐานให้ดำเนินการอย่างรวดเร็ว ปราศจากความล่าช้า โดยคำนึงถึงความปลอดภัยและสิทธิของคนนั้นๆ